Istota interpretacji:

Prawo do odliczenia kwoty naliczonego podatku VAT z faktur zakupowych finansowanych z ZFŚS oraz w zakresie opodatkowania nieodpłatnego i częściowo odpłatnego przekazania świadczeń finansowanych z ZFŚS na rzecz pracowników i ich domowników.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 24 czerwca 2009r. (data wpływu 29 czerwca 2009r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 16 czerwca 2009r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca świadczy usługi głównie medyczne zwolnione od podatku VAT, PKWiU 85.11.1 oraz prowadzi działalność socjalną tworząc Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych.

W ramach działalności socjalnej podatnik zakupuje różnego rodzaju świadczenia dla pracowników i ich domowników np. zakup karnetów na basen, bilety do kina i na koncerty.

Pracodawca przekazuje te świadczenia nieodpłatnie lub za częściową odpłatnością na cele osobiste pracowników lub ich domowników związane wyłącznie z działalnością socjalną, a nie z prowadzonym przedsiębiorstwem.

Wątpliwości Wnioskodawcy stanowią te świadczenia, do których pracownik dopłaca. Pieniądze wpłacane są do kasy i dalej są przekazywane na konto Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca podał, że zakup przez Wnioskodawcę karnetów i biletów jest udokumentowany fakturami VAT. Nabywane przez Wnioskodawcę towary w ramach Funduszu Socjalnego służą wyłącznie w celu przekazania ich pracownikom, i w chwili obecnej te czynności przekazania nie podlegają opodatkowaniu.

Osoby uprawnione do korzystania z ZFŚS dokonują częściowej zapłaty za bilety do kina, na koncerty i za karnety na basen.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy przekazywanie pracownikom i ich domownikom towarów i usług na cele osobiste pracownika niezwiązane z prowadzonym przedsiębiorstwem podlega opodatkowaniu, i czy należy pomniejszyć podatek należny o naliczony z faktur zakupu...

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczenie usług nieodpłatnie bądź częściowo odpłatnie na cele osobiste pracowników i ich domowników nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w oparciu o art. 86 ust. 1.

Konsekwencją tego jest niestosowanie art. 8 ust. 2, czyli świadczenie przedmiotowych usług na rzecz pracowników w formie nieodpłatnej lub częściowo odpłatnej jest czynnością nieobjętą podatkiem od towarów i usług z uwagi na neutralność podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w prawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl przepisu art. 2 pkt 6 ww. ustawy o podatku VAT przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przepis art. 7 ust. 2 ustawy o VAT stanowi natomiast, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1. przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2. wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

- jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
   
   

Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części, traktuje się jak odpłatne świadczenie usług.

Stosownie do art. 15 ust. 1 i 2 ww. ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 29 ust. 1 ww. ustawy podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Z wniosku wynika, iż Wnioskodawca świadczy usługi głównie medyczne zwolnione od podatku VAT, PKWiU 85.11.1 oraz prowadzi działalność socjalną tworząc Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych. W ramach działalności socjalnej zakupuje różnego rodzaju świadczenia dla pracowników i ich domowników np. zakup karnetów na basen, bilety do kina i na koncerty.

Pracodawca przekazuje te świadczenia nieodpłatnie lub za częściową odpłatnością na cele osobiste pracowników lub ich domowników związane wyłącznie z działalnością socjalną, a nie z prowadzonym przedsiębiorstwem. Osoby uprawnione do korzystania z ZFŚS dokonują częściowej zapłaty za bilety do kina, na koncerty i za karnety na basen. Pieniądze wpłacane są do kasy i dalej są przekazywane na konto Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.

Wątpliwości Wnioskodawcy stanowią te świadczenia, do których pracownik dopłaca.

Zakup przez Wnioskodawcę karnetów i biletów jest udokumentowany fakturami VAT. Nabywane przez Wnioskodawcę towary w ramach Funduszu Socjalnego służą wyłącznie w celu przekazania ich pracownikom, i w chwili obecnej te czynności przekazania nie podlegają opodatkowaniu.

Z przedstawionego wyżej stanu faktycznego wynika, iż zakupione przez Wnioskodawcę w ramach działalności socjalnej różnego rodzaju świadczenia przekazywane są nieodpłatnie lub za częściową odpłatnością na cele osobiste pracowników lub ich domowników związane wyłącznie z działalnością socjalną.

W związku z powyższym, zauważyć należy, iż skutki podatkowe przekazania pracownikom lub ich domownikom świadczeń w ramach prowadzonej działalności socjalnej uzależnione są od tego, czy Wnioskodawca przekazuje te świadczenia za częściową odpłatnością czy nieodpłatnie.

1. Przekazanie przez Wnioskodawcę świadczeń finansowanych z ZFŚS w przypadku częściowej odpłatności.
   
   

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Pojęcie usługi według ustawy o podatku od towarów i usług jest szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU, o której mowa w art. 8 ust. 3 ustawy. Zauważyć jednak należy, iż usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Zatem aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Czynność może być albo odpłatna albo nieodpłatna. Na gruncie podatku od towarów i usług nie występują czynności częściowo odpłatne. Jeśli tylko czynność została wykonana za wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma żadnego znaczenia, czy wynagrodzenie to pokrywa koszty świadczenia tej czynności poniesione przez podatnika, ewentualnie kreuje dla podatnika zysk. Także czynności wykonane "po kosztach" ich świadczenia, bądź poniżej tych koszów, są czynnościami odpłatnymi, o ile tylko pobrano za nie wynagrodzenie.

Wobec powyższego nie można stwierdzić, iż czynności wykonywane za wynagrodzeniem, które to wynagrodzenie jest niższe od kosztów świadczenia tych czynności, można uznać za nieodpłatne w części.

Potwierdzeniem powyższej tezy jest orzecznictwo ETS. Przykładowo w wyroku w sprawie C-412/03 Hotel Scandic Gasaback AB v. Riksskatteverket ETS wskazał, iż według VI Dyrektywy dostawa jest albo odpłatna albo nieodpłatna. Uzyskanie zapłaty, która pokrywa jedynie koszty, czy też tylko ich część nie oznacza w ocenie ETS, że czynność ma charakter nieodpłatny lub częściowo nieodpłatny.

Powyższe koresponduje z definicją podatnika VAT zawartą w cytowanym powyżej art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którą podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zatem dla opodatkowania czynności podatkiem od towarów i usług nie ma znaczenia, czy świadczący usługę odniósł korzyść finansową. Istotnym jest, czy w zamian za wykonane świadczenie zostało wypłacone wynagrodzenie na rzecz świadczącego usługę. Bez znaczenia pozostaje zatem fakt, czy wynagrodzenie usługodawcy obejmuje jedynie kwotę stanowiącą zwrot kosztów lub jej część, czy też zostało powiększone o marżę stanowiącą zysk dla świadczącego usługę.

W rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której Wnioskodawca dokonuje zakupu różnego rodzaju usług (karnety na basen, biletów do kina i na koncerty). Zakup ww. usług dokumentowany jest fakturami VAT.

Faktycznymi odbiorcami ww. usług nabywanych przez Wnioskodawcę są osoby uprawnione, tj. pracownicy lub ich domownicy, którzy z zakupionych przez Wnioskodawcę usług korzystają za częściową odpłatnością.

Wobec powyższego stwierdzić należy, iż istnieje bezpośredni związek pomiędzy świadczoną przez Wnioskodawcę usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem.

Z powyższego wynika, iż wpłaty dokonywane przez osobę uprawnioną są niższe od kwot, jakie zostały wydane na zakup usług (karnety na basen, biletów do kina i na koncerty).

W oparciu o przeprowadzoną powyżej analizę przytoczonych przepisów prawnych stwierdzić należy, iż mimo że przedmiotowe czynności zostały wykonane za częściowym wynagrodzeniem, to jednak należy je uznać za odpłatne świadczenie usług, niezależnie od faktu, czy ww. czynności wykonane zostały "po kosztach" ich świadczenia, bądź poniżej tych koszów.

Mamy zatem w przedmiotowej sprawie do czynienia z niczym innym jak z odsprzedażą usług za odpłatnością. Należy więc w tej sytuacji odwołać się do zapisu zawartego w art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. Nr L 347/1), (wcześniej art. 6 ust. 4 Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji przepisów państw członkowskich, dotyczących podatków obrotowych – Wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EWG) (Dz. Urz. UE. Nr L 145/1)), zgodnie z którym w przypadku, gdy podatnik działając we własnym imieniu, lecz na rachunek innej osoby, uczestniczy w świadczeniu usług, uznaje się, że podatnik ten nabył i wyświadczył te usługi.

Tak więc świadczenie przez Wnioskodawcę usług za odpłatnością stanowi, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, czynność podlegającą opodatkowaniu, na zasadach ogólnych, według stawek obowiązujących dla danego świadczenia na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ww. ustawy w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższych regulacji wynika, iż podstawową zasadą dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego, jest związek tego podatku z wykonywaniem czynności opodatkowanych przez podatnika tego podatku. Aby zatem podatnik miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z wystawionych faktur VAT, zakupy dokumentowane tymi fakturami muszą być związane (w sposób bezpośredni i bezsporny) z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika. Powyższa zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych (czynności zwolnione od podatku VAT, czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT). Ustawodawca dopuszcza zatem możliwość obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego wyłącznie z transakcjami opodatkowanymi czyli takimi, w wyniku których następuje określenie podatku należnego.

A zatem odliczenie podatku naliczonego to przysługujące zarejestrowanemu czynnemu podatnikowi podatku od towarów i usług całkowite bądź częściowe prawo do obniżenia kwoty podatku należnego dotyczącego opodatkowanych dostaw towarów i świadczenia usług o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim nabywane lub importowane towary i usługi są lub będą w przyszłości wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W zakresie, w jakim nabywane towary i usługi są lub będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi podatku od towarów i usług, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Analizując powyższe należy stwierdzić, iż podatnik w momencie nabycia towarów oraz usług określa, czy nabywane przez niego towary i usługi będą wykorzystywane w prowadzonej przez niego działalności opodatkowanej. W konsekwencji należy stwierdzić, iż podatnik może obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w sytuacji, gdy występuje związek pomiędzy poniesionymi wydatkami, a wykonywanymi z tytułu prowadzonej działalności czynnościami opodatkowanymi.

Wobec powyższego stwierdzić należy, iż Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących zakup biletów do kina i na koncerty oraz karnety na basen, wyłącznie w tej części, w której wydatki te będą wykorzystywane przez niego do wykonywania czynności opodatkowanych, natomiast w tej części, w której wydatki te będą wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy w części dotyczącej skutków podatkowych przekazania świadczeń finansowanych z ZFŚS za częściową odpłatnością należało uznać za nieprawidłowe. Wnioskodawca bowiem uważa, że świadczenie to nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

II. Nieodpłatne przekazanie przez Wnioskodawcę świadczeń finansowanych z ZFŚS.

Zgodnie z powołanym wcześniej art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (…). Na mocy natomiast art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak wyżej wskazano, analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że podatnik w momencie nabycia towarów oraz usług określa, czy nabywane przez niego towary i usługi będą wykorzystywane w prowadzonej przez niego działalności opodatkowanej. W konsekwencji należy stwierdzić, iż podatnik może obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w sytuacji, gdy występuje związek pomiędzy poniesionymi wydatkami, a wykonywanymi z tytułu prowadzonej działalności czynnościami opodatkowanymi.

W świetle przytoczonych powyżej przepisów, w przypadku zakupu przez Wnioskodawcę w ramach ZFŚS różnego rodzaju świadczeń, które zostaną nieodpłatnie przekazane pracownikom i ich domownikom na cele osobiste związane wyłącznie z działalnością socjalną, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z tymi zakupami.

W tej sytuacji nieodpłatne przekazanie tych świadczeń nie będzie mieściło się w pojęciu dostawy towarów i świadczenia usług z uwagi na fakt, iż nie zostaną spełnione dyspozycje wynikające z art. 7 ust. 2 oraz art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.

W związku z powyższym stwierdzić należy, iż Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od dokonywanych w ramach ZFŚS zakupów świadczeń, które mają zostać przekazane nieodpłatnie pracownikom i ich domownikom w ramach działalności socjalnej.

Podsumowując, nie należy naliczać należnego podatku VAT od ww. czynności finansowanych w całości z ZFŚS i nie należy odliczać podatku naliczonego związanego z zakupami dotyczącymi tych czynności.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy w części dotyczącej skutków podatkowych nieodpłatnego przekazania świadczeń finansowanych z ZFŚS pracownikom i ich domownikom należało uznać za prawidłowe.

Oceniając jednak całościowo stanowisko Wnioskodawcy, należało je uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Należy podkreślić, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.