Istota interpretacji:

Podatek naliczony odliczony przy nabyciu materiałów z przeznaczeniem do sprzedaży opodatkowanej, które zostały (zostaną) zużyte do czynności zwolnionych, należy skorygować, bez względu na okres, w którym nastąpiła zmiana prawa do odliczeń, wynikający z generalnej zasady, o której mowa w art. 86 ust. 1 powołanej ustawy, poprzez korektę deklaracji.

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 29 czerwca 2009 r. (data wpływu 1 lipca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego –jest nieprawidłowe.

W dniu 1 lipca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego.

W przedmiotowym wniosku oraz przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie protetyki zębowej. Od 1 stycznia 2008 r. zmieniły się m.in. przepisy dotyczące opodatkowania podatkiem od towarów i usług dla protetyków dentystycznych. W roku 2007 wyrób protez zębowych był opodatkowany podatkiem od towarów i usług w wysokości 7%, w związku z czym istniało prawo do odliczania podatku od zakupionych towarów i usług. W 2008 r. protetycy wykonujący protezy zębowe w ramach prowadzonej działalności zostali zwolnieni od podatku od towarów i usług. Na koniec 2007 roku Wnioskodawca sporządził remanent. Materiały, od których wcześniej odliczono podatek zostały przeznaczone do zużycia na rok 2008.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

"Czy należy dokonać korekty deklaracji VAT-7 za m-c styczeń 2008 r. w związku z art. 91 ustawy o VAT, jeśli materiały zakupione w 2007 r. z możliwością odliczenia VAT do wyrobów zębowych zostały spisane na koniec 2007 r., czyli nie zostały sprzedane i remanentem przeszły na rok 2008, czyli czy należy oddać VAT od remanentu..."

Zdaniem Wnioskodawcy, zakupione w 2007 r. materiały służące do wyrobów protetycznych, a nie zużyte w 2007 r. nie podlegają korekcie. Wnioskodawca uważa, że w związku z art. 91 ustawy o VAT korekcie podlegają towary i usługi będące środkami trwałymi o wartości powyżej 15.000 zł, a także towary i usługi, wtedy gdy podatnik prowadził sprzedaż opodatkowaną i jednocześnie zwolnioną (proporcja), natomiast Wnioskodawca w roku 2007 dokonywał sprzedaży opodatkowanej stawką 7% i miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego w całości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, iż warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ww. ustawy po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-9, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11, dla zakończonego roku podatkowego. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli różnica między proporcją odliczenia określoną w art. 90 ust. 4 a proporcją określoną w zdaniu poprzednim nie przekracza 2 punktów procentowych.

W myśl art. 91 ust. 2 ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym, są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat a w przypadku nieruchomości – w ciągu 10 lat, licząc począwszy od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości – jednej dziesiątej, kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Korekty, o której mowa w ust. 1 i ust. 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty (art. 91 ust. 3 powołanej ustawy).

W tym miejscu należy przytoczyć przepis art. 91 ust. 7 cytowanej ustawy, zgodnie z którym przepisy art. 91 ust. 1 – 5 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się to prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie protetyki dentystycznej. W roku 2007 dokonywane przez Wnioskodawcę czynności podlegały opodatkowaniu, natomiast od 1 stycznia 2008 r. czynności te zostały objęte zwolnieniem od podatku. Na koniec 2007 r. sporządzono remanent, w którym ujęto materiały przeznaczone do zużycia w celu uzyskania sprzedaży zwolnionej od podatku.

Zatem stwierdzić należy, iż materiały zakupione z przeznaczeniem do sprzedaży opodatkowanej, które zostały (zostaną) zużyte do czynności zwolnionych, w żadnym momencie działalności nie posłużyły (nie posłużą) wykonywaniu działalności opodatkowanej, a jedynie stają się przedmiotem czynności, w stosunku do której nie przysługuje prawo do odliczeń. W takim przypadku warunek konieczny do uzyskania prawa do odliczenia, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług nie zostaje w rezultacie zrealizowany. Wystąpi więc obowiązek skorygowania wcześniej odliczonego podatku, bez względu na okres, w którym nastąpiła zmiana prawa do odliczeń, wynikający z generalnej zasady, o której mowa w art. 86 ust. 1 powołanej ustawy, poprzez korektę deklaracji za okresy, w których dokonano odliczenia, a nie obowiązek dokonania korekty, o której mowa w art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.

Niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii korekty podatku naliczonego odliczonego przy zakupie towarów i usług stanowiących środki trwałe o wartości powyżej 15.000 zł, gdyż zagadnienie to nie było przedmiotem Pani zapytania.

Interpretacja ta dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.