Istota interpretacji:

Nie została spełniona podstawowa przesłanka warunkująca prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Realizowana przez wnioskodawcę inwestycja, o której mowa w pytaniu nie będzie służyła wykonywaniu czynności opodatkowanych, tak więc Parafia nie będzie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego przy jej realizacji.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca ubiega się o dofinansowanie z Funduszy Europejskich inwestycji polegającej na budowie parkingu oraz organizacji otoczenia kościoła i budynków parafialnych. Parafia planuje uwzględnić jako koszty kwalifikowane koszty podatku VAT.

Wykonanie ww. inwestycji jest zadaniem publicznym, służącym dobru wspólnemu nie tylko Parafii lecz całej miejscowości i gminie, z racji na siedzibę urzędu gminy.

Po zakończeniu niniejszej inwestycji Parafia nie będzie czerpała opodatkowanych dochodów ponieważ korzystanie z parkingu jak i przejść będzie nieodpłatne.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w odniesieniu do ww. inwestycji istnieje możliwość odzyskania podatku VAT od faktur zakupu wystawionych przez wykonawców inwestycji...

Zdaniem wnioskodawcy nie ma możliwości odzyskania zapłaconego w fakturach podatku VAT, ponieważ nie jest on płatnikiem zarejestrowanym w urzędzie skarbowym. Nie będzie możliwości odliczenia podatku VAT od faktur za realizację zadania inwestycyjnego, gdyż nie będą to wydatki związane ze sprzedażą opodatkowaną.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl postanowień art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z powyższego przepisu wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Z opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że Parafia zamierza wykonanie inwestycji polegającej na budowie parkingu oraz organizacji otoczenia kościoła i budynków parafialnych. Wnioskodawca ubiega się o dofinansowanie z Funduszy Europejskich. Parafia planuje uwzględnić jako koszty kwalifikowane koszty podatku VAT. Wykonanie ww. inwestycji jest zadaniem publicznym, służącym dobru wspólnemu - całej miejscowości i gminie. Po zakończeniu niniejszej inwestycji Parafia nie będzie czerpała opodatkowanych dochodów ponieważ korzystanie z parkingu jak i przejść będzie nieodpłatne.

Biorąc pod uwagę przedstawione zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, iż nie została spełniona podstawowa przesłanka warunkująca prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Realizowana przez wnioskodawcę inwestycja, o której mowa w pytaniu nie będzie służyła wykonywaniu czynności opodatkowanych, tak więc Parafia nie będzie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego przy jej realizacji.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.