Istota interpretacji:

Czy ograniczenie w zakresie odliczania podatku od towarów i usług określone w art. 86 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług dotyczy również umowy o świadczenie kompleksowej obsługi wynajmowanego samochodu?

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 6 kwietnia 2009 r. (data wpływu 17 kwietnia 2009 r.), uzupełniony pismem z dnia 23 czerwca 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego -jest prawidłowe.

W dniu 17 kwietnia 2009 r. został złożony ww. wniosek uzupełniony pismem z dnia 23 czerwca 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka zamierza wynająć samochód osobowy (wynajem na 36 miesięcy) od firmy profesjonalnie zajmującej się wynajmem floty. Ponadto istnieje możliwość zawarcia dodatkowej do umowy najmu umowy na kompleksową obsługę, która obejmuje: zawieranie umów ubezpieczenia, wykonywanie przeglądów i napraw serwisowych, rozliczanie szkód z ubezpieczenia, organizacja, wymiana ogumienia. Suma rat za wynajem, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiadałaby wartości początkowej samochodu. Z kolei w piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku Spółka wskazała, że poniesione wydatki udokumentowane zostaną fakturami VAT, jak również wynajęty samochód będzie wykorzystywany wyłącznie do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty należnego podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy ograniczenie w zakresie odliczania podatku od towarów i usług określone w art. 86 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług dotyczy również umowy o świadczenie kompleksowej obsługi wynajmowanego samochodu...

Zdaniem Wnioskodawcy, kompleksowa obsługa jest umową odrębną od umowy najmu. Płatności wynikające z tej umowy nie są płatnościami wynikającymi z umowy najmu. Tymczasem ograniczenie odliczania podatku naliczonego (60% z faktury), zawarte w art. 86 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług dotyczy tylko umowy najmu. Podatek naliczony od płatności z umowy kompleksowej obsługi nie jest objęty ww. ograniczeniami, więc może być odliczony w całości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i ust. 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) cyt. ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Przywołane regulacje wskazują, iż odliczenie podatku naliczonego, to przysługujące zarejestrowanemu czynnemu podatnikowi podatku od towarów i usług, całkowite bądź częściowe prawo do obniżenia kwoty podatku należnego dotyczącego opodatkowanych dostaw towarów i świadczenia usług o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim nabywane towary i usługi są lub będą w przyszłości wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Powyższa zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tj. do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług lub czynności niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

W myśl art. 86 ust. 3 cyt. ustawy w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł.

Z kolei przepis art. 86 ust. 4 ww. ustawy zawiera katalog pojazdów samochodowych, których powyższe ograniczenia nie dotyczą. Pojazdy te muszą jednak spełniać określone wymagania, o których mowa w tym i kolejnych przepisach ustawy.

Stosownie do art. 86 ust. 7 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 3, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł.

Przepis ten, w odniesieniu do przypadków w nim określonych, modyfikuje definicję podatku naliczonego, zawartą w art. 86 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, wskazując, że kwotę podatku naliczonego stanowi nie cały wykazany na fakturze podatek od należnego czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, lecz tylko 60% tego podatku i tylko w ramach limitu wynoszącego 6.000 zł na jeden użytkowany samochód. Ograniczenie dotyczy każdej należności, która wynika z zawartej umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, i obejmuje wszystkie opłaty składające się na wynagrodzenie wydzierżawiającego (leasingodawcy) z tytułu oddania dzierżawcy (leasingobiorcy) do użytkowania samochodu osobowego lub innego pojazdu, o którym mowa w art. 86 ust. 3 cyt. ustawy.

Biorąc pod uwagę brzmienie przytoczonych przepisów, jak również zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku, z którego wynika, iż Spółka zamierza zawrzeć dwie odrębne umowy, których skutki co do prawa do odliczenia podatku naliczonego należy rozpatrywać oddzielnie, wskazać należy, iż ograniczenie, o którym mowa w art. 86 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług dotyczy jedynie podatku naliczonego od czynszu oraz innych płatności wynikających wprost z zawartej umowy, której istotą jest udostępnienie samochodów do używania. Natomiast skoro przedmiotem odrębnej umowy, będzie świadczenie usług w zakresie kompleksowej obsługi wynajmowanego samochodu, to ograniczenie przewidziane w art. 86 ust. 7 cyt. ustawy nie znajdzie w tym przypadku zastosowania. W rezultacie należy stwierdzić, że podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących opłaty poniesione w związku z ww. umową, podlegać będzie odliczeniu w całości, na zasadach ogólnych, określonych w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, pod warunkiem, że przedmiotowy samochód będzie wykorzystywany wyłącznie do czynności podlegających opodatkowaniu, jak również nie będą zachodzić inne wyłączenia, o których mowa w art. 88 cyt. ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.