Istota interpretacji:

Wnioskodawcy przysługuje, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakupy sfinansowane dotacją z UP, o ile nie występują przesłanki ograniczające to prawo, wynikające z art. 88 ww. ustawy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Z dniem 01.01.2009r. rozpoczęła Pani prowadzenie działalności gospodarczej, prowadząc podatkową księgę przychodu i rozchodu. Na prowadzenie tej działalności otrzymała Pani, jako osoba bezrobotna, środki pieniężne z Urzędu Pracy na podstawie przepisów ustawy z dnia 20.04.2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008r. Nr 69, poz. 415 ze zm.). Było to jednorazowe i bezzwrotne dofinansowanie na rozpoczęcie działalności gospodarczej.

W styczniu 2009r. zakupiła Pani z tych środków składniki majątku, których ze względu na wartość początkową niższą od 3.500,- zł nie zaliczyła Pani do środków trwałych, tylko ujęła w ewidencji wyposażenia (drukarka, laptop, niszczarka, programy komputerowe oraz materiały biurowe).

ako podatnik podatku VAT odliczyła Pani podatek naliczony od ww. zakupów w deklaracji VAT-7 za m-c luty 2009r., tj. gdy uzyskała Pani pierwszy przychód opodatkowany wg stawki 22%.

Zakupów tych natomiast nie ewidencjonowała Pani w księdze podatkowej, nie zaliczając ich do kosztów uzyskania przychodów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawcy przysługuje odliczenie podatku VAT naliczonego od dokonanych zakupów...

Zdaniem Wnioskodawcy ustawa o podatku od towarów i usług z dn. 11.03.2004r. (Dz.U. z 2004r. Nr 54, poz. 535 ze zm.) nie wyklucza możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego od zakupów dokonanych przez podatnika podatku od towarów i usług, na które otrzymał dofinansowanie z Urzędu Pracy jako jednorazową i bezzwrotną pomoc. Ponieważ zakupione towary służą w całości do wykonywania czynności opodatkowanych (wg. stawki 22%) Wnioskodawca uważa, że na mocy art. 86 ust. 1 ww. ustawy przysługuje mu prawo obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Podstawowa zasada dotycząca możliwości odliczenia podatku naliczonego została zawarta w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zgodnie zaś z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zgodnie z powołanymi wyżej przepisami przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione jednocześnie warunki:

• odliczenia dokonuje podatnik VAT oraz
• towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli takich, które generują podatek należny.
  
  

Zatem warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Powyższa zasada wyklucza możliwość odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do działalności opodatkowanej, czyli w przypadku wykonywania czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Wszelkie ograniczenia w zakresie przysługującego podatnikowi prawa do odliczenia podatku naliczonego (tj. wyjątki od zasady określonej przepisem art. 86 ust. 1 ustawy) wynikają z przepisów prawa podatkowego, zarówno ustawy o podatku od towarów i usług jak i przepisów wykonawczych do niej. Przepisy w tym zakresie nie warunkują prawa do odliczenia podatku od źródła jego finansowania.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca przed rozpoczęciem działalności gospodarczej otrzymał jednorazowe i bezzwrotne dofinansowanie z Urzędu Pracy na rozpoczęcie tej działalności. Środki te zostały przeznaczone na zakup wyposażenia (sprzętu komputerowego, oprogramowania, artykułów biurowych), służącego prowadzonej działalności gospodarczej. Jak wynika ze stanowiska Wnioskodawcy wydatki poniesione na ww. zakupy związane są wyłącznie z wykonywaniem czynności opodatkowanych.

Mając powyższe na uwadze oraz powołane przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że skoro dokonane przez Panią zakupy służą wykonywaniu przez Nią czynności opodatkowanych podatkiem VAT, Wnioskodawcy przysługuje, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących przedmiotowe wydatki, o ile nie występują przesłanki ograniczające to prawo, wynikające z art. 88 ww. ustawy. Bez znaczenia pozostaje w tym przypadku źródło finansowania zakupów.

Podkreślić należy, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii zaliczenia opisanych wydatków do kosztów uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pytania Wnioskodawcy z zakresu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wydana została odrębna interpretacja indywidualna przepisów prawa podatkowego dotycząca tego podatku.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację, w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.