Istota interpretacji:

Jeżeli nabywane w ramach inwestycji towary i usługi nie będą służyły wykonywaniu czynności opodatkowanych, Parafii, która nie jest podatnikiem podatku VAT, nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wynikającego z faktur VAT związanych z realizacją tego projektu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Parafia w Z. nie prowadzi żadnej działalności, która powodowałaby konieczność opłacania podatku VAT, ani też nie zamierza tego czynić w przyszłości. Parafia podjęła starania zmierzające do uzyskania dofinansowania planowanych prac konserwatorskich w zespole budynków kościoła parafialnego i dzwonnicy. W związku z tym Parafia zobowiązana jest do złożenia oświadczenia, w którym ma określić:

• czy jest podatnikiem VAT,
• czy figuruje w ewidencji płatników podatku VAT,
• czy realizując powyższą operację nie może odzyskać w żaden sposób poniesionego kosztu podatku VAT.

Wnioskodawca stwierdza, że nie jest podatnikiem podatku VAT oraz nie figuruje w ewidencji podatników podatku VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Parafia realizując przedmiotową inwestycję – tj. prace konserwatorskie w zabytkowym zespole kościoła parafialnego w Z., polegające na remoncie elewacji zewnętrznych oraz na odnowieniu dachów w budynkach kościoła i dzwonnicy – może odzyskać poniesiony koszt podatku VAT...

Zdaniem Wnioskodawcy, ponieważ Parafia nie jest podatnikiem podatku VAT oraz nie figuruje w ewidencji płatników podatku VAT, realizując opisaną inwestycję nie może w żaden sposób odzyskać poniesionego kosztu podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na podstawie przepisu art. 86 ust 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2004r. Nr 54 poz. 535 z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zgodnie zaś z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zgodnie z powołanymi wyżej przepisami przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione jednocześnie warunki:

• odliczenia dokonuje podatnik VAT oraz
• towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Zatem warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych.

Powyższa zasada wyklucza możliwość odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do działalności opodatkowanej, czyli w przypadku wykonywania czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Z analizy przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Parafia, niebędąca zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT, zrealizuje inwestycję polegającą na remoncie elewacji zewnętrznych oraz na odnowieniu dachów w budynkach zabytkowego kościoła parafialnego i dzwonnicy. Parafia nie prowadzi ani nie zamierza prowadzić w przyszłości żadnej działalności opodatkowanej podatkiem VAT.

A zatem, jeżeli nabywane w ramach przedmiotowej inwestycji towary i usługi nie będą służyły wykonywaniu czynności opodatkowanych, Parafii, która nie jest podatnikiem podatku VAT, nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wynikającego z faktur VAT związanych z realizacją tego projektu.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznaje się za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację, w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.