Istota interpretacji:

Czy na gruncie stanu prawnego obowiązującego od 1 grudnia 2008 r. naliczony podatek VAT zawarty w wydatkach o charakterze reprezentacyjnym takich jak np. zakup prezentów, kwiatów dla kontrahentów podlega odliczeniu na zasadach ogólnych, wobec uchylenia art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Podatnik w celach reprezentacyjnych nabywa towary i usługi noszące znamiona wykwintności (upominki dla uczestników, oprawa konferencji i szkoleń - występy zespołów muzycznych itp.). Towary te i usługi nabywane są w związku z organizacją spotkań z kontrahentami lub konferencji im poświęconym, w czasie których promowane są produkty Zainteresowanego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy na gruncie stanu prawnego obowiązującego od 1 grudnia 2008 r. naliczony podatek VAT zawarty w wydatkach o charakterze reprezentacyjnym, takich jak np.: zakup prezentów, kwiatów dla kontrahentów, podlega odliczeniu na zasadach ogólnych, wobec uchylenia art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług...

Zdaniem Wnioskodawcy, stan prawny obowiązujący od dnia 1 grudnia 2008 r. zmienił uprawnienia podatnika. Na mocy bowiem ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. u. Nr 209, poz. 1320) uchylono dotychczasowy art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług. z uwagi na powyższe, brak w aktualnym porządku prawnym podstaw do odmówienia podatnikom prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w wydatkach niestanowiących kosztu uzyskania przychodów, w tym wydatków o charakterze reprezentacyjnym, pod warunkiem, że wydatki te są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Wniosek powyższy wynika przede wszystkim z zasady neutralności podatku od towarów i usług. Podstawowym elementem konstrukcyjnym tego podatku, konkretyzującym powyższą zasadę, jest uprawnienie podatnika do odliczenia podatku naliczonego. Dzięki tej konstrukcji opodatkowaniu podlega w danej fazie obrotu tylko tzw. wartość dodana. Ograniczenie tego prawa może następować wyłącznie w granicach określonych przez ustawodawcę krajowego i wspólnotowego i tylko na podstawie jednoznacznych w swej treści przepisów. Jednocześnie niedopuszczalne jest stosowanie rozszerzającej wykładni przepisów wprowadzających ograniczenia, skutkujących utratą prawa do odliczenia, zawartych m.in. w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3 -7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1. z tytułu nabycia towarów i usług,
2. potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3. od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

- z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Natomiast przepis art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, iż podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostają spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca w celach reprezentacyjnych nabywa towary i usługi noszące znamiona wykwintności (upominki dla uczestników, oprawa konferencji i szkoleń - występy zespołów muzycznych itp.). Towary te i usługi nabywane są w związku z organizacją spotkań z kontrahentami Zainteresowanego lub konferencjami im poświęconymi, w czasie których promowane będą produkty.

Jeżeli zatem promowanie produktów Spółki będzie miało związek z wykonywaniem czynności opodatkowanych, spełniony zostanie warunek umożliwiający odliczenie podatku naliczonego przy zakupie tych towarów i usług.

Reasumując, wobec uchylenia z dniem 1 grudnia 2008 r. art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, należy stwierdzić, że podatek naliczony wynikający z faktur VAT dokumentujących wydatki o charakterze reprezentacyjnym o ile będą one miały związek z wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu będzie podlegał odliczeniu na zasadach ogólnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.