Istota interpretacji:

Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupu samochodu ciężarowego dokonanego w dniu 20 października 2007r. w rozliczeniu za miesiąc listopad 2007r. Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnicy o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133. W przedmiotowej sprawie najistotniejszym pozostaje fakt, iż Wnioskodawca składając zgłoszenie rejestracyjne VAT-R w dniu 07.12.2007r. nabył prawo do odliczenia podatku VAT wynikającego z przedmiotowej faktury w deklaracji za miesiąc listopad 2007r., z zachowaniem terminów określonych w art. 99 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług - bez obowiązku korekty VAT-R.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca w październiku 2007 roku dokonał zakupu samochodu ciężarowego (faktura dokumentująca przedmiotową sprzedaż z dnia 20 października 2007r.). Dnia 30 listopada przeprowadzono badanie techniczne potwierdzające, iż pojazd spełnia wymagania określone w art. 86 ust. 4 ustawy o podatku do towarów i usług. Zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu zostało złożone w Urzędu Skarbowego dnia 7 grudnia 2007r.

Działalność gospodarczą (transport drogowy pojazdami uniwersalnymi PKD 6024B) Wnioskodawca zarejestrował w Urzędzie Gminy dnia 8 listopada 2007r. Natomiast dnia 12 grudnia 2007r. rozpoczął działalność gospodarczą. Również w tym samym dniu wprowadzono do ewidencji środków trwałych ww. samochód, którego zakup został udokumentowany fakturą VAT. Wartość początkową tego środka trwałego stanowi cena netto zakupu z faktury VAT. Wnioskodawca nie dokonał odliczenia podatku naliczonego w deklaracji VAT-7 za miesiąc grudzień 2007r.

Pismem z dnia 23.02.2009r. (data wpływu 25.02.2009r.) w odpowiedzi na wezwanie nr IPPP3/443-77/09-2/KG z dnia 18.02.2009r. Wnioskodawca uzupełnił wniosek w części dotyczącej stanu faktycznego przedstawionego w przedmiotowym wniosku poprzez wskazanie daty rejestracji dla potrzeb podatku VAT. Jako datę złożenia zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R wskazano datę 07.12.2007r. (data rejestracji VAT: 08.12.2007r.).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy istnieje możliwość odliczenia podatku VAT naliczonego z faktury dokumentującej zakup ww. samochodu w deklaracji VAT-7 za miesiąc 11/2007 po uprzednim skorygowaniu zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R w pozycji C1.29 (09.11.2007r.) i w pozycji C2.37 (11/2007)...

Wnioskodawca powołując się na interpretację indywidualną IPPP1/443-1535/08-2/AP z dnia 30.10.2008r. stoi na stanowisku, iż istnieje możliwość dokonania odliczenia podatku VAT wynikającego z przedmiotowej faktury. Swój osąd popiera cytując ww. interpretację: "Mając na względzie przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, iż Wnioskodawca miał prawo wykazać podatek VAT naliczony wynikający z faktury dokumentującej zakup samochodu ciężarowego w deklaracji VAT-7 za miesiąc otrzymania tej faktury lub w deklaracji za miesiąc następny zgodnie z art. 86 ust. 10 i 11 ustawy o podatku od towarów i usług) tj. za październik lub listopad 2007r. - po uprzednim skorygowaniu zgłoszenia VAT-R lub deklaracji VAT-7 za jeden z tych miesięcy, dokonanej nie później niż ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym nastąpiło prawo do obniżenia podatku należnego (art. 86 ust. 13 ww. ustawy), jeżeli za moment złożenia deklaracji VAT-7 w której wykaże ten zakup jest zarejestrowanym podatnikiem VAT (art. 88 ust. 4 ustawy). Bowiem otrzymanie faktury potwierdzającej fakt dokonania czynności prawnych, takich jak nabycie towaru lub usługi, zrodziło nie tylko konsekwencję w postaci powstania prawa do odliczenia wskazanego w niej podatku naliczonego, ale też skutek w postaci skonkretyzowania ram czasowych, w obrębie których podatnik mógł z tego prawa skorzystać".

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego uregulowane zostały w dziale IX ustawy o podatku od towarów i usług oraz zgodnie z dyspozycją ustawową w rozdziale 1 i 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 roku w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

W myśl art. 86 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60 % kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł.

Jednakże stosownie do art. 86 ust. 4 pkt 4 powyższe ograniczenie nie dotyczy pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu. Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 4 pkt 1-4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań (art. 86 ust. 5). Ustęp 5a cyt. artykułu stanowi ponadto, iż kopię zaświadczenia, o którym mowa w ust. 5, podatnik jest obowiązany dostarczyć, w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania, do naczelnika urzędu skarbowego.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Na podstawie art. 86 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług prawo do tego obniżenia powstaje co do zasady w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny. Prawo to wynika z samej konstrukcji podatku od towarów i usług i zapewnia neutralność tego podatku dla czynnych podatników VAT. Zgodnie z art. 86 ust. 11 ww. ustawy jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za następny okres rozliczeniowy.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m.in. warunkiem koniecznym jest wykorzystanie nabytych towarów bądź usług do czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług. Z kolei art. 88 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, stanowiący dopełnienie art. 86 określa status podatnika, umożliwiający realizację jego prawa do odliczenia, którym jest rejestracja jako podatnika VAT czynnego, gdyż obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Zauważyć ponadto należy, iż z treści art. 88 ust. 4 nie wynika, by do nabycia uprawnienia do obniżenia kwoty podatku naliczonego koniecznym było posiadanie statusu podatnika VAT czynnego w momencie otrzymania faktury zakupowej. W dacie otrzymania faktury koniecznym jest aby podmiot, który ją otrzymuje był podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust.1, czyli podmiotem wykonującym samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Tak więc, na podstawie powyższego w rozumieniu art. 15 ustawy podatku od towarów i usług, Podatnik nabywa prawo do odliczenia podatku naliczonego w momencie otrzymania faktury lecz aby uprawnienie to zrealizować musi posiadać status podatnika VAT.

Prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego przy zakupach towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych (art. 86 ust. 1) kształtuje się w danym okresie rozliczeniowym. Zdarzeniem uprawniającym do obniżenia podatku należnego - co wprost wynika z art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT - jest przy tym zazwyczaj otrzymanie faktury lub dokumentu celnego, a ewentualne późniejsze rozliczenie podatku jest konsekwencją już nabytego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego.

Należy rozróżnić moment powstania prawa do odliczenia, od momentu skorzystania z tego prawa. Jak już wspomniano jego realizacja następuje poprzez złożenie deklaracji podatkowej, wyrażającej wolę skorzystania przez podatnika z prawa do odliczenia. Aby skutecznie zrealizować powstałe już uprawnienie, podatnik musi usunąć - najpóźniej przed skorzystaniem z tego prawa - wszelkie przesłanki negatywne, w tym brak rejestracji, który umożliwia zidentyfikowanie go jako podatnika.

Podstawową zasadą wspólnego systemu VAT, jest zasada neutralności podatku - rozumiana jako stosowanie podatku od towarów i usług na wszystkich etapach obrotu gospodarczego z równoczesnym prawem do potrącenia podatku zawartego w poprzedniej fazie obrotu. Wszelkie ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego wpływają na neutralność tego podatku i mogą wynikać jedynie z wyraźnej regulacji ustawowej.

Zatem należy stwierdzić, iż ustawa o podatku od towarów i usług nie pozbawia podatnika prawa do dokonania odliczenia podatku VAT od zakupów poczynionych przed rejestracją, o ile występują przesłanki świadczące o tym, iż zakupione towary i usługi będą wykorzystywane do bieżącej (lub przyszłej) działalności opodatkowanej (oraz ewentualnie spełniać inne warunki określone w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług). Niemniej ustawodawca narzucił podatnikom, chcącym dokonać odliczenia podatku VAT od poczynionych nabyć, obowiązek rejestracji jako podatnik VAT czynny.

Nadmienia się, iż w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług ustawodawca wprowadził ograniczenia podstawowego prawa podatnika, jakim jest prawo do odliczenia podatku. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony. I tak zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od dnia 8 listopada 2007r. Zakres prowadzonej działalności gospodarczej obejmuje transport drogowy towarów pojazdami uniwersalnymi - PKD: 6024B. Zgłoszenia jako podatnik VAT - Wnioskodawca dokonał w dniu 8 grudnia 2007r., rezygnując jednocześnie ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT. W dniu 20 października 2007r., nabył samochód ciężarowy, z tytułu powyższego zakupu otrzymał wystawioną na swoją rzecz fakturę VAT. 30 listopada 2007 r. przeprowadzono badanie techniczne stwierdzające, iż przedmiotowy pojazd spełnia wymagania określone w art. 86 ust. 4 pkt 4 cyt. ustawy. Zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym złożone zostało do urzędu skarbowego dnia 7 grudnia 2007 r., a zatem z zachowaniem 14-dniowego terminu określonego w art. 86 ust. 5a ustawy o podatku od towarów i usług. Ww. samochód ciężarowy wprowadzony został w dniu 12 grudnia 2007 r. do ewidencji środków trwałych. Podatnik nie odliczył naliczonego podatku VAT w deklaracji VAT-7.

Mając na względzie przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz przywołane przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, iż Wnioskodawca miał prawo wykazać podatek VAT naliczony wynikający z faktury dokumentującej zakup samochodu ciężarowego w deklaracji VAT-7 za miesiąc listopad 2007 r. Bowiem otrzymanie faktury potwierdzającej fakt dokonania czynności prawnych, takich jak nabycie towaru lub usługi, zrodziło nie tylko konsekwencje w postaci powstania prawa do odliczenia wskazanego w niej podatku naliczonego, ale też skutek w postaci skonkretyzowania ram czasowych, w obrębie których podatnik mógł z tego prawa skorzystać.

Podsumowując w przestawionym we wniosku stanie faktycznym, Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupu samochodu ciężarowego dokonanego w dniu 20 października 2007r. w rozliczeniu za miesiąc listopad 2007r. Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnicy o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133. W przedmiotowej sprawie najistotniejszym pozostaje fakt, iż Wnioskodawca składając zgłoszenie rejestracyjne VAT-R w dniu 07.12.2007r. nabył prawo do odliczenia podatku VAT wynikającego z przedmiotowej faktury w deklaracji za miesiąc listopad 2007r., z zachowaniem terminów określonych w art. 99 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług - bez obowiązku korekty VAT-R.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 6, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.