Istota interpretacji:

Czy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie wyposażenia sfinansowanego jednorazową dotacją otrzymaną ze środków Funduszu Pracy narozpoczęcie działalności gospodarczej?

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 24 listopada 2008 r. (data wpływu 1 grudnia 2008 r.), uzupełnionym pismem z dnia 28 stycznia 2009 r. (data wpływu 19 lutego 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów, na które przyznano dotację ze środków Funduszu Pracy -jest prawidłowe.

W dniu 1 grudnia 2008 r. został złożony wniosek, uzupełniony pismem z dnia 28 stycznia 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego, na które przyznano dotację ze środków Funduszu Pracy.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca, zgodnie z ustawą z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001) oraz rozporządzeniem Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 31 sierpnia 2004 r. (Dz. U. Nr 196, poz. 2018), otrzymał jednorazową pomoc na podjęcie działalności gospodarczej w ramach projektu współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego - Sektorowego Programu Operacyjnego Rozwój Zasobów Ludzkich Działanie 1.3. Środki pieniężne zostały przekazane Wnioskodawcy w dniu 13 listopada 2008 r. na podstawie umowy zawartej w dniu 12 listopada 2008 r. Wnioskodawca wyjaśnił, iż działalność rozpoczął w dniu 15 listopada 2008 r. na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Zgodnie z przedmiotową umową przyznane dofinansowanie Wnioskodawca przeznaczył na pokrycie kosztów związanych z zakupem wyposażenia niezbędnego do rozpoczęcia działalności gospodarczej, które zaliczył do kosztów uzyskania przychodów. Wnioskodawca dokonał odliczenia podatku naliczonego związanego z tymi wydatkami, ponieważ jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że przyznana dotacja z Urzędu Pracy na rozpoczęcie działalności gospodarczej pochodziła z Funduszu Pracy "Akcja Dotacja 2008" ze środków z budżetu Państwa. Na zakupione wyposażenie, sfinansowane ze środków pochodzących z dotacji, składa się wyłącznie sprzęt biurowy i meble o wartości nieprzekraczającej kwoty 3.500 zł, a co za tym idzie, żadna z tych rzeczy nie jest środkiem trwałym.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie wyposażenia sfinansowanego jednorazową dotacją otrzymaną ze środków Funduszu Pracy narozpoczęcie działalności gospodarczej...

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie, jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 17 i 15 oraz art. 124. Przepisy w tym zakresie nie warunkują prawa do odliczenia podatku naliczonego od źródła jego finansowania. W świetle powołanych wyżej uregulowań, zakup wyposażenia sfinansowany ze środków otrzymanych z Funduszu Pracy, wykorzystywanego następnie do wykonywania czynności opodatkowanych, nie rodzi - w opinii Wnioskodawcy -utraty prawa określonego w art. 86 ust. 1 ustawy, a tym samym przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. W wyroku z dnia 6 października 2005 r. wydanym w sprawie C-204/03 ETS stwierdził, że brak jest wpływu otrzymywanych subwencji na odliczenia podatku przez podatnika, który wykonuje czynności opodatkowane. Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca wskazał interpretacje urzędów skarbowych, tj. Urzędu Skarbowego w Radomsku nr US III/443-1/1/06 z dnia 3 marca 2006 r., Urzędu Skarbowego w Nowym Dworze Mazowieckim nr 1414/FP/PO/443-18/05/RN z dnia 11 października 2005 r., Urzędu Skarbowego w Krapkowicach nr IPP- 443/25/JG/05 z dnia 30 sierpnia 2005 r. oraz Drugiego Urzędu Skarbowego w Koszalinie nr ZN-II-2/443-1/2007 z dnia 26 lutego 2007 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z powyższego przepisu wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikowi podatku od towarów i usług i dotyczy podatku naliczonego wynikającego z zakupów towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Ponadto, w myśl art. 88 ust. 1 pkt 2 wskazanej ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 listopada 2008 r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.

Wskazać należy, że przepis powyższy nie dotyczy wydatków związanych z nabyciem towarów i usług, o których mowa w art. 87 ust. 3, oraz z nabyciem gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów (art. 88 ust. 3 pkt 1 ustawy), jak również wydatków związanych z nabyciem towarów i usług zaliczanych u podatnika do środków trwałych niepodlegających amortyzacji, zgodnie z przepisami o podatku dochodowym, jeżeli fakt ten pozostaje w ścisłym związku ze zwolnieniem od tego podatku (art. 88 ust. 3 pkt 2 ustawy).

Jeżeli zatem podatnik nabył towary i usługi, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, lub towary i usługi zaliczane u podatnika do środków trwałych niepodlegających amortyzacji, zgodnie z przepisami o podatku dochodowym, przy czym fakt ten pozostaje w ścisłym związku ze zwolnieniem od tego podatku, powołane wcześniej wyłączenie stosowania obniżenia podatku (o którym mowa w art. 88 ust. 1 pkt 2) nie ma zastosowania, mimo że towary te i usługi nie mogłyby zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Powołane wyżej przepisy art. 87 i 88 ustawy zostały uchylone, ustawą z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2008 r. nr 209, poz. 1230), z mocą obowiązującą od dnia 1 grudnia 2008 r.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca, przed rozpoczęciem działalności gospodarczej, otrzymał jednorazową pomoc ze środków Funduszu Pracy na zakup wyposażenia (sprzętu biurowego i mebli), służącego prowadzonej działalności gospodarczej. Jak wynika ze stanowiska przedstawionego we wniosku wydatki poniesione na ww. zakup związane są ze sprzedażą opodatkowaną.

Analizując przedstawiony stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy prawa podatkowego, stwierdzić należy, że Wnioskodawcy przysługiwać będzie prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu ww. wyposażenia, o ile nie wystąpią wyłączenia wynikające z treści art. 88 tej ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej - powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.