Istota interpretacji:

Odliczenie przez Spółkę podatku naliczonego od zakupów sfinansowanych w części z dotacji, które zostały zaliczone do środków trwałych

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca w latach 2005-2007 korzystał ze środków unijnych w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006" w zakresie działania "Poprawa przetwórstwa i marketingu artykułów rolnych" na realizację inwestycji polegających na:

• modernizacji punktu przeładunku zboża, zakupie nowych maszyn, urządzeń, pojazdów specjalistycznych powyżej 3,5 DMC (projekt I),
• zakupie maszyn, urządzeń oraz remoncie budynku i pomieszczeń produkcyjnych (projekt II),
• zakupie maszyn i urządzeń, remoncie pakowni i magazynów młyna (projekt III),
• wymianie przestarzałej linii technologicznej młyna (projekt IV).
  
  

Po przyjęciu inwestycji do użytkowania – wydatki składające się na ww. inwestycje zostały ujęte w księgach Spółki, z punktu widzenia ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jako środki trwałe które stanowią podstawę odpisów amortyzacyjnych. Pierwsza transzę dotacji Wnioskodawca otrzymał na rachunek bankowy w 2007r., a następnie w 2008r. Otrzymane dotacje stanowią 50% kosztów kwalifikowanych inwestycji netto. Mimo, że Wnioskodawca prowadzi sprzedaż mieszaną (zwolnioną i opodatkowaną) zgodnie z art. 90 ustawy o VAT obliczona proporcja przekroczyła 98%, więc Wnioskodawca ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego. Wszystkie zakupy towarów i usług dotyczących inwestycji i remontów związane są z czynnościami opodatkowanymi. Dlatego też w momencie zakupu towarów i usług Wnioskodawca odlicza cały podatek naliczony.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka może dokonać całkowitego odliczenia podatku naliczonego od zakupów sfinansowanych częściowo z przyznanej dotacji, które zostały zaliczone do środków trwałych...

Zdaniem Wnioskodawcy, przepisy o VAT nie wiążą prawa do odliczenia podatku ze źródłem pochodzenia środków finansowych przeznaczonych na zakup towarów i usług. Z treści art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko wówczas, gdy zakup towarów i usług związany jest z czynnościami opodatkowanymi. Sfinansowanie w części zakupu środków trwałych dotacją nie wpływa na prawo odliczenia podatku VAT zawartego w cenie nabycia środka trwałego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i ust. 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 cyt. wyżej ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1. z tytułu nabycia towarów i usług,
2. potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3. od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu – z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.
   
   

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Tym samym wskazana zasada wyłącza możliwość dokonywania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które są wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu.

Natomiast w treści art. 88 powołanej ustawy, ustawodawca wskazał czynności, w odniesieniu do których nie stosuje się obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego oraz przypadki, w których faktury i dokumenty celne nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego. I tak, w myśl ust. 1 pkt 2 wskazanego artykułu, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.

Jednakże stosownie do przepisu art. 88 ust. 3 pkt 1 i pkt 2 ustawy o VAT, cytowany wyżej przepis art. 88 ust. 1 pkt 2 nie dotyczy:

1. wydatków związanych z nabyciem towarów i usług, o których mowa w art. 87 ust. 3, oraz z nabyciem gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów;
2. wydatków związanych z nabyciem towarów i usług zaliczanych u podatnika do środków trwałych niepodlegających amortyzacji, zgodnie z przepisami o podatku dochodowym, jeżeli fakt ten pozostaje w ścisłym związku ze zwolnieniem od tego podatku.
   
   

Literalne brzmienie cyt. wyżej przepisów wskazuje, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.:

• odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług,
• towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,
• wydatki poniesione na zakup towarów i usług stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym (z wyjątkami wskazanymi w art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT).
  
  

Z powyższego jednoznacznie wynika, że przepisy ustawy o VAT nie wiążą prawa do odliczenia podatku ze źródłem pochodzenia środków finansowych przeznaczonych na zakup towarów i usług, przy nabyciu których podatek został naliczony. A zatem dla ustalenia prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego bez znaczenia pozostaje źródło pochodzenia środków finansowych na pokrycie ww. wydatków.

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawca w latach 2005-2007 korzystał ze środków unijnych w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006" z w zakresie działania "Poprawa przetwórstwa i marketingu artykułów rolnych". Wydatki poniesione na inwestycje zostały ujęte w księgach Spółki jako środki trwałe, które stanowią podstawę amortyzacyjną. Wszystkie zakupy towarów i usług dotyczących inwestycji i remontów związane są z czynnościami opodatkowanymi. W momencie zakupu towarów i usług Wnioskodawca odlicza cały podatek naliczony.

Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że w odniesieniu do wydatków poniesionych przez Wnioskodawcę na realizację inwestycji sfinansowanych częściowo z dotacji i zaliczonych do środków trwałych podlegających amortyzacji – na podstawie art. 86 ust. 1 w związku z art. 88 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 pkt 1 i pkt 2 – Spółce przysługiwało pełne prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Nadmienić należy, iż przepis art. 88 ust. 1 pkt 2 oraz art. 88 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług został uchylony z dniem 1 grudnia 2008r. ustawą z dnia 7 listopada 2008r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 209, poz. 1320). Oznacza to, że od 1 grudnia 2008r. przy ocenie prawa podatnika do odliczenia podatku naliczonego nie będzie mieć znaczenia okoliczność zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Z uwagi na fakt, że wniosek dotyczy zaistniałego stanu faktycznego interpretacja została udzielona w oparciu o przepisy obowiązujące do 30 listopada 2008r.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.