Istota interpretacji:

Czy Gmina ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupu mikrobusu przeznaczonego do przewozu osób niepełnosprawnych, w tym na wózkach inwalidzkich?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca w ramach umowy nr (…) z dnia (…) z Powiatem (…) , w imieniu którego działa Zarząd Powiatu z siedzibą w (…), o dofinansowanie projektu w ramach programu celowego pn. "Program wyrównywania różnic między regionami", ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych uzyskała dofinansowanie projektu. Zakres rzeczowy i finansowy obejmuje zakup mikrobusu przystosowanego do przewozu osób niepełnosprawnych, w tym na wózkach inwalidzkich. W powyższym zakresie Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej, pomimo że jest podatnikiem i płatnikiem VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Gmina ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupu mikrobusu przeznaczonego do przewozu osób niepełnosprawnych, w tym na wózkach inwalidzkich...

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), Gmina realizując projekt polegający na zakupie mikrobusu przystosowanego do przewozu osób niepełnosprawnych, w tym na wózkach inwalidzkich, nie będzie mogła obniżyć kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, ponieważ czynności te nie są związane z czynnościami opodatkowanymi. Tak więc, w tym przypadku Gmina nie ma możliwości odzyskania - zwrotu podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i ust. 19 oraz art. 124.

Z treści cyt. wyżej przepisu wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Podstawowym warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest zatem związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT lub niepodlegajacych temu podatkowi.

Na podstawie § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336), zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych Gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. Zadania własne obejmują m. in. sprawy lokalnego transportu zbiorowego (art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca uzyskał dofinansowanie z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na zakup mikrobusu przeznaczonego do przewożenia osób niepełnosprawnych, w tym osób na wózkach inwalidzkich. W tym zakresie Gmina nie prowadzi działalności gospodarczej, pomimo że jest podatnikiem i płatnikiem podatku VAT.

Zatem, w myśl powołanych wyżej przepisów nabyte towary i usługi nie służą czynnościom opodatkowanym, ponieważ Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego korzysta ze zwolnienia w zakresie czynności związanych z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami. Tym samym nie jest spełniony podstawowy warunek zawarty w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT i Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Reasumując, Gminie nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającą z faktur dokumentujących wydatki związane z zakupem mikrobusu przeznaczonego do przewożenia osób niepełnosprawnych, z uwagi na fakt, iż nabywane towary i usługi, związane z realizacją przedmiotowego zadania nie służą czynnościom opodatkowanym.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.