Istota interpretacji:

zwrot podatku w trybie art. 87 ust. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka zakupiła środki trwałe (kilka środków trwałych, na przestrzeni czasu) o wartości nieprzekraczającej 15.000 Euro. Zapłata została dokonana za pomocą karty kredytowej/płatniczej (prywatne karty członków zarządu). Następnie kwoty zostały zwrócone z kasy spółki w gotówce (stosowne KW do wartości poszczególnych faktur zakupu).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy można wystąpić na podstawie art. 87 ustawy o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na rachunek bankowy spółki przy zakupie środków trwałych (nie przekraczających wartości 15.000 Euro) opłaconych prywatną kartą kredytową członka zarządu i rozliczonych z kasy (KW - zwrot wartości faktury)...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zapłata za zakupiony towar nastąpiła bezpośrednio i w całości na korzyść naszego kontrahenta. Towar otrzymany jest użytkowany i Spółka posiada stosowne dokumenty zakupu, z adnotacją zapłacono kartą kredytową.

Rozliczenie Spółki pomiędzy ich pracownikami/zarządem a dotyczące wzmiankowanego zakupu nie powodują sprzeczności z art. 87 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym, że zapłata nastąpiła bezpośrednio kontrahentowi, tym samym spółka może skutecznie wystąpić i uzyskać wzmiankowany zwrot.

Zakup ten był niezbędny dla zabezpieczenia przychodów spółki, płatność kartą "niefirmową" była podyktowana ekonomiczną korzyścią z zakupu środka trwałego w danym czasie (oferta cenowa - okazja), brakiem możliwości zapłaty w inny sposób (wynikający z rozmów ze sprzedawcą) oraz brakiem konieczności regulowania takiej zapłaty za pomocą rachunku bankowego (art. 22 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej - wartość poniżej 15 Euro).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych , podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast wg art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Wg art. 87 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w powyższym art. 86 ust.2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W myśl art. 87 ust. 2 ustawy, z zastrzeżeniem ust. 3 i 3a, zwrot różnicy podatku następuje na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju wskazanym w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach, w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego sprawdzenia, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego. Jeżeli przeprowadzone postępowanie wykaże zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca podatnikowi należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.

Zgodnie z art. 87 ust. 6 pkt 1 ww. ustawy na umotywowany wniosek podatnika złożony wraz z deklaracją podatkową urząd skarbowy jest obowiązany zwrócić różnicę podatku, o której mowa w ust. 2, w terminie 25 dni, a w przypadku kwoty, o której mowa w ust. 3 - w terminie 60 dni, licząc od dnia złożenia rozliczenia, gdy kwoty podatku naliczonego, wykazane w deklaracji podatkowej, wynikają z faktur dokumentujących kwoty należności, które zostały w całości zapłacone bezpośrednio podatnikowi będącemu wystawcą faktury, z uwzględnieniem art. 22 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807 i Nr 281, poz. 2777 oraz z 2005r. Nr 33, poz. 289).

Stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2007r. Nr 155 poz. 1095 t.j. ze zm.) dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą następuje za pośrednictwem rachunku bankowego przedsiębiorcy w każdym przypadku, gdy:

1. stroną transakcji, z której wynika płatność, jest inny przedsiębiorca oraz
2. jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza równowartość 15.000 euro przeliczonych na złote według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski ostatniego dnia miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym dokonano transakcji.

Z analizy przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Spółka nabyła środki trwałe o wartości nieprzekraczającej 15.000 Euro. Zapłata należności kontrahentów została uregulowana za pomocą prywatnej karty płatniczej członka zarządu. Następnie zwrócono pracownikowi Spółki, (który uregulował należność) równowartość zapłaconych faktur w formie gotówki wypłaconej z kasy Spółki. W myśl powołanych przepisów należy uznać, że taki sposób rozliczeń nie stanowi naruszenia dyspozycji zawartej w art. 22 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Dlatego też należy uznać, że zaprezentowany we wniosku sposób regulowania wzajemnych należności pomiędzy Wnioskodawcą a jego kontrahentami stanowi podstawę do ubiegania się o zwrot podatku VAT w przyspieszonym terminie zgodnie z art. 87 ust. 6 pkt 1.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.