Istota interpretacji:

Czy po zakończeniu likwidacji zakładu budżetowego, prawo do otrzymania zwrotu bezpośredniego będzie przysługiwało gminie?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca, będący zakładem budżetowym, uchwałą Rady Miejskiej Gminy z dnia 29 lutego 2008 r. został postawiony w stan likwidacji. Likwidacja zakładu nie jest dokonywania w celu przekształcenia w inną formę organizacyjno-prawną.

Zakład, w deklaracjach dla podatku od towarów i usług VAT-7 wykazywał nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc rozliczeniowy. W rozliczeniu podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec i lipiec 2008 r. Wnioskodawca zamierza wykazać nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu. Likwidacja Zakładu ma być zakończona 31 lipca 2008 r. Podatnik przewiduje, że do tego czasu nie nastąpi zwrot na konto bankowe Zakładu podatku od towarów i usług zadeklarowanego do zwrotu w deklaracjach za miesiące czerwiec i lipiec 2008 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku z tym, że do czasu zakończenia likwidacji Zakładu nie nastąpi zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym bezpośrednio na konto Zakładu, po zakończeniu likwidacji Zakładu, Gminie będzie przysługiwało prawo do otrzymania wymienionego zwrotu podatku od towarów i usług...

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 25 ust. 6 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104 ze zm.) Gmina przejmie należności i zobowiązania zlikwidowanego Zakładu Wodociągów i Kanalizacji. W ramach należności przejmie także należność z tytułu podatku od towarów i usług wykazaną przez Zakład do zwrotu i z związku z tym będzie przysługiwało jej prawo otrzymania zadeklarowanej do zwrotu kwoty podatku od towarów i usług.

Na podstawie wymienionego przepisu Gmina przejmie także zobowiązania podatkowe Zakładu. Wnioskodawca uważa, że przepis art. 25 ust. 6 ustawy o finansach publicznych mówiący o przejęciu należności i zobowiązań nie wyłącza należności i zobowiązań podatkowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt. 1 cyt. wyżej ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1. z tytułu nabycia towarów i usług,
2. potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3. od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Zasady regulujące zwrot bezpośredni nadwyżki podatku naliczonego nad należnym zawarte są w art. 87 powołanej ustawy o podatku od towarów i usług.

Przepis art. 87 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W myśl art. 87 ust. 2 ww. ustawy, z zastrzeżeniem ust. 3 i 3a, zwrot różnicy podatku następuje na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju wskazanym w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach, w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego sprawdzenia, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego. Jeżeli przeprowadzone postępowanie wykaże zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca podatnikowi należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.

Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że Wnioskodawca, będący zakładem budżetowym postawionym w stan likwidacji, w rozliczeniu podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec i lipiec 2008 r. wykazał nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy. Likwidacja Zakładu ma być zakończona 31 lipca 2008 r.

Z uwagi na fakt, iż w przedmiotowej sytuacji podatnikiem jest zakład budżetowy - zwrot nadwyżki z miesiąca czerwca i lipca 2008 r. może być dokonany jedynie na rachunek bankowy podatnika, tj. Zakładu Wodociągów i Kanalizacji, a nie na rachunek należący do Gminy.

Reasumując, należy stwierdzić, że nie jest możliwe przeniesienie przez podatnika na inny podmiot, prawa do otrzymania zwrotu, ponieważ prawo to jest nieprzenoszalne i przysługuje wyłącznie podatnikowi.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Nadmienia się, iż zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), rozpoznawanie spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Powyższe rozporządzenie, zgodnie z brzmieniem § 3, wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, tj. z dniem 11 października 2008 r.

W związku z powyższym tut. Organ informuje, że jeżeli skarga na niniejszą interpretację będzie składana po dniu 10 października 2008 r., właściwym do jej rozpoznania będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.