1. wysokości odliczenia podatku naliczonego -jest prawidłowe,
2. terminu odliczenia podatku naliczonego -jest nieprawidłowe.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W roku 2007 Zainteresowany wspólnie z małżonką nabył na własność mieszkanie we wspólnocie mieszkaniowej. Jako dowód zakupu Wnioskodawca otrzymał faktury zaliczkowe i fakturę ostateczną wystawioną na imię i nazwisko obojga małżonków. Z faktur tych nie odliczono podatku VAT. Po podpisaniu ostatecznego aktu notarialnego Wnioskodawca podjął decyzję, że całe mieszkanie przeznaczy do celów prowadzenia działalności gospodarczej (małżonka podpisała zgodę na użytkowanie jej części mieszkania). W związku z tym uzyskał pozwolenie z nadzoru budowlanego oraz dokonał zmian w Urzędzie Miasta i Urzędzie Skarbowym. Obecnie całe mieszkanie wykorzystywane jest do celów prowadzonej przez Zainteresowanego działalności gospodarczej.

Wnioskodawca nadmienia, że przedmiotowe mieszkanie przed jego nabyciem nie było wykorzystywane do celów mieszkalnych.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany wskazał, że prowadzona przez niego działalność gospodarcza podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, oraz że przedmiotowy lokal użytkowy został włączony do ewidencji środków trwałych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku VAT od wartości mieszkania? Jeżeli tak, to w deklaracji za jaki miesiąc (korekta deklaracji za miesiące w których otrzymał faktury czy moment oddania lokalu do używania dla celów działalności) i w jakiej wysokości (50% czy 100%)?

Zdaniem Wnioskodawcy, miał on prawo odliczyć cały podatek VAT związany z nabyciem mieszkania w miesiącu oddania go w całości do używania dla celów działalności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe - w zakresie wysokości odliczenia podatku naliczonego oraz nieprawidłowe - w zakresie terminu odliczenia podatku naliczonego.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami - w myśl art. 2 pkt 6 ustawy - są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Podstawowa zasada dotycząca możliwości odliczenia podatku naliczonego została sformułowana w art. 86 ust. 1 ustawy. Zgodnie z tym zapisem, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy).

Z treści powyższego przepisu wynika, że odliczenie podatku naliczonego przysługuje tylko zarejestrowanym czynnym podatnikom podatku od towarów i usług, jeżeli nabyte towary i usługi służą czynnościom opodatkowanym, tzn. czynnościom, które generują podatek należny.

W myśl art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.

Stosownie do art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-4 oraz ust. 11, 12, 16 i 18.

W myśl art. 86 ust. 11 ustawy, jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za następny okres rozliczeniowy.

Natomiast, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 11, 12, 16 i 18, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego (art. 86 ust. 13 ustawy).

Ze stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, wykonującym czynności w całości podlegające opodatkowaniu. Zainteresowany wraz z żoną zakupił lokal mieszkalny - otrzymał faktury zaliczkowe i fakturę ostateczną wystawione na obojga małżonków (z faktur tych nie odliczono podatku VAT). Lokal ten następnie został przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej (dokonano odpowiednich adaptacji) i wprowadzony do ewidencji środków trwałych.

Biorąc po uwagę analizę powyższych przepisów stwierdzić należy, że nie ma znaczenia fakt, że faktury wystawione są na obojga małżonków. W przypadku, gdy małżonkowie pozostają we współwłasności małżeńskiej i nabywają dobro inwestycyjne, które jest używane w sposób wyłączny do celów zawodowych przez jednego z małżonków będących współwłaścicielami, to Wnioskodawca korzysta z prawa do odliczenia całości podatku naliczonego od towarów i usług, pod warunkiem, że występuje związek pomiędzy poniesionymi wydatkami, a wykonywanymi z tytułu prowadzonej działalności czynnościami opodatkowanymi - i taki związek w przedmiotowej sprawie ma miejsce.

Reasumując, Zainteresowanemu przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w rozliczeniu za miesiąc w którym otrzymał faktury. Natomiast, jeżeli Wnioskodawca nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w ww. terminie, to może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za następny okres rozliczeniowy lub przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Dodatkowo informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie wysokości odliczenia podatku naliczonego oraz terminu odliczenia podatku naliczonego. Natomiast w kwestii dotyczącej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie stawki podatku dla sprzedaży lokalu mieszkalnego zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie nr ILPP2/443-543/08-5/EN z dnia 11 września 2008 r.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 3 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje