W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wypłaca na rzecz swoich kontrahentów bonusy pieniężne. Bonusy wypłacane są za spełnienie określonych warunków, takich jak osiągnięcie określonego poziomu obrotów, uzyskanie opisanego w umowie obrotu w określonym czasie, terminowe regulowanie należności itp. Kontrahenci Spółki wystawiają faktury VAT dokumentujące świadczenie na jej rzecz usług w postaci realizacji opisanych warunków udzielania bonusów (np. osiągnięcie określonego poziomu obrotów, terminowe płatności).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka ma prawo do odliczania podatku od towarów i usług z faktur VAT wystawionych przez jej kontrahentów, dokumentujących wypłacone na ich rzecz bonusy, na zasadach ogólnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, faktury dokumentujące otrzymane przez kontrahentów bonusy nie mogą być przyporządkowane konkretnym dostawom towarów, w związku z czym powinny być traktowane, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług jako faktury dokumentujące wykonanie usług na rzecz Spółki przez jej kontrahentów. Stosownie do powyższego, Spółka ma prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących opisane bonusy wypłacone na rzecz kontrahentów, na zasadach ogólnych. Powyższe faktury, dokumentują bowiem transakcje podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, a w opisywanym stanie faktycznym nie mają zastosowania wyłączenia prawa do odliczenia naliczonego podatku VAT opisane w treści art. 88 ustawy o VAT.

Prezentowane stanowisko Spółka opiera na następującej argumentacji:

Mając na uwadze regulacje ustawy o VAT, przyznawane bonusy można podzielić na dwie kategorie w zależności od tego, czy bonusy mogą być przyporządkowane do konkretnej transakcji, czy też takie przyporządkowanie nie jest możliwe.

Bonusy wypłacane na rzecz kontrahentów, które mogą być powiązane z określonymi transakcjami powinny być rozpoznawane jako forma obniżenia ceny i traktowane na gruncie podatku VAT jako rabat, ponieważ mają bezpośredni wpływ na wartość dostawy i w efekcie prowadzą do obniżenia wartości (ceny) dostawy. Natomiast bonusy, których nie da się przyporządkować określonym transakcjom, a uzależnione są od określonego zachowania odbiorcy, powinny być traktowane jako wynagrodzenie za usługi świadczone przez beneficjentów bonusów na rzecz podmiotu wypłacającego bonus.

Bonusy wypłacane przez Spółkę na rzecz jej kontrahentów nie mogą być przyporządkowane konkretnym dostawom towarów, warunkiem ich otrzymania jest bowiem m. in. osiągnięcie określonego poziomu obrotu, który kontrahenci mogą uzyskać w wyniku szeregu realizowanych nabyć lub terminowe regulowanie płatności z tytułu licznych transakcji.

Ponadto niektóre rodzaje bonusów są uwarunkowane nie tylko od osiągnięcia określonego poziomu obrotów, ale dodatkowo od osiągnięcia tego poziomu w określonym czasie. Stosownie do powyższego, zdaniem Spółki, wypłacane przez nią bonusy nie mogą być rozliczane jako rabaty związane z konkretnymi transakcjami realizowanymi na rzecz kontrahentów. W oparciu o regulacje ustawy o VAT należy zatem rozstrzygnąć, czy mogą one wywierać jakiekolwiek inne skutki w rozliczeniach podatku VAT pomiędzy Wnioskodawcą a kontrahentami.

Stosownie do postanowień ustawy o VAT, opodatkowaniu tym podatkiem podlega m. in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów ustawodawca rozumie przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel natomiast świadczenie usług w myśl postanowień ustawy o VAT, to każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów (art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust.1, art. 8 ust. 1 cyt. ustawy).

Zakładając racjonalność ustawodawcy należy wnioskować, iż co do zasady, każde działanie podatników podatku VAT w ramach prowadzonej przez nich działalności gospodarczej, niebędace dostawą towarów powinno dla potrzeb podatku VAT być traktowane jako świadczenie usług.

Mając na uwadze powyższe - zdaniem Wnioskodawcy - bezsprzecznie czynność prawna polegająca na wypłacaniu bonusów przez Spółkę na rzecz jej kontrahentów nie może być uznana za dostawę towarów, Spółka bowiem, ani nie przenosi na kontrahentów prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, ani też w zamian za bonus, nie otrzymuje towarów od kontrahentów. Ponadto, w opinii Spółki również bezsprzecznym jest fakt, iż wypłata opisanych powyżej bonusów jest uzależniona od spełnienia przez kontrahentów określonych kryteriów, a więc jest skutkiem ich działań, których beneficjantem jest Spółka. Wnioskodawca bowiem, uzyskuje korzyści z działań kontrahentów w sposób bezpośredni poprzez intensyfikację sprzedaży własnych towarów. Mając na uwadze przywołaną powyżej definicję świadczenia usług zawartą w ustawie o VAT, działania kontrahentów, w wyniku których Wnioskująca wypłaca na ich rzecz bonusy powinno być rozpoznane jako świadczenie usług na rzecz Spółki. Kontrahenci powinni zatem dokumentować wykonane przez siebie usługi fakturami VAT, na zasadach ogólnych. Otrzymane przez kontrahentów bonusy są bowiem wynagrodzeniem za usługi świadczone przez nich na rzecz Spółki, polegające na działaniach nakierowanych na osiągnięcie określonego poziomu obrotów towarami Wnioskodawcy.

Skutkiem powyższego, Spółka w związku z wypłacanymi bonusami otrzymuje od kontrahentów faktury VAT z naliczonym podatkiem VAT. Stosownie do postanowień art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a powołanej ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych na fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Należy zaznaczyć, iż Spółka w ramach swojej działalności gospodarczej wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT.

Mając na uwadze powyższe, Spółce przysługuje prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego z takich faktur na zasadach ogólnych. Jednocześnie zdaniem Spółki, w opisanym stanie faktycznym nie zachodzą żadne z przesłanek opisanych w art. 88 ustawy o VAT ograniczające prawo do odliczenia podatku naliczonego z opisanych powyżej faktur.

W szczególności nie znajduje zastosowania regulacja art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, w świetle której, faktury dokumentujące transakcje niepodlegajace lub zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego.

Ponadto, należy zaznaczyć, iż prezentowane przez Spółkę stanowisko znajduje potwierdzenie w ugruntowanej linii orzecznictwa prezentowanej w licznych interpretacjach przepisów podatkowych organów podatkowych, m. in. w interpretacji Ministerstwa Finansów wydanej za pośrednictwem Dyrektora tut. Izby Skarbowej w Poznaniu z 10 stycznia 2008 r., nr ILPP1/443-306/07-2/BD.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Ze Słownika Języka Polskiego (adres internetowy: www.sjp.pwn.pl) wynika, że "bonus" to dodatkowe wynagrodzenie, natomiast w tej interpretacji przyjęto, iż jest to premia pieniężna.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.