W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Przedmiotem działalności Spółki jest produkcja oraz sprzedaż żywności. Sprzedaż produktów dokonywana jest w dwojaki sposób, tj. bezpośrednio do dużych sieci handlowych, które ze względu na odpowiednio duże możliwości jednorazowych zakupów mogą odbierać towar bezpośrednio od Spółki oraz do dystrybutorów (niezależnych podmiotów gospodarczych) prowadzących działalność gospodarczą w zakresie handlu hurtowego towarami spożywczymi. Dystrybutorzy dostarczają towary Spółki do punktów handlu detalicznego, pojedynczych sklepów, bądź sieci sklepów, a dostawy te nie spełniają wymogów dostaw bezpośrednich. Umowy mające na celu zwiększenie sprzedaży produktów Wnioskodawcy podpisywane są z dużymi sieciami handlowymi, będącymi bezpośrednio odbiorcami towarów Spółki, pojedynczymi punktami handlowymi nabywającymi towary nie bezpośrednio od Spółki, lecz od dystrybutorów, którzy nabyli je od Spółki oraz franczyzodawcami, czyli podmiotami, które nie nabywają towarów od Spółki bezpośrednio, lecz zawierają umowę franczyzy z podmiotami, które nabywają towary od Spółki (bezpośrednio lub za pośrednictwem dystrybutorów). Na podstawie zawartych umów pojedyncze punkty handlowe, sieci sklepów, franczyzodawcy zobowiązują się do świadczenia usług polegających na osiągnięciu określonego w umowie poziomu zakupów produktów Spółki. Wynagrodzenie może mieć dwie formy: premii bezwarunkowych oraz premii warunkowych. W przypadku premii bezwarunkowych wysokość wynagrodzenia z tytułu aktywności podejmowanych przez sklepy ustalana jest kwotowo lub jako procent od osiągniętego obrotu produktami Spółki. Podstawą do wypłaty wynagrodzenia nie jest natomiast osiągnięcie określonego poziomu obrotów. Z kolei z przypadku premii warunkowych, za realizację odpowiedniej wysokości obrotów przez punkty detaliczne, sieci sklepów, sieci sklepów należących do franczyzodawcy (będących zarówno odbiorcami bezpośrednimi jak i pośrednimi), Spółka może wypłacać określone kwoty pieniężne (premie), których wypłata uzależniona jest od dokonania przez sklep określonego poziomu zakupów wskazanego przez Spółkę dla danego odbiorcy. Wypłata wynagrodzenia dokonywana jest na podstawie faktur VAT wystawianych w okresie rozliczeniowym, w którym świadczone były usługi.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy od dnia 1 stycznia 2008 r. Spółce przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z wystawianych przez kontrahentów Spółki faktur VAT dokumentujących świadczenie usług uzyskania odpowiedniego poziomu obrotów?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w otrzymywanych fakturach dokumentujących świadczenie usług uzyskania odpowiedniego poziomu obrotów. Uzasadniając swoje stanowisko Spółka, powołując się na rozstrzygnięcia organów podatkowych, podnosi, iż wypłacane premie pieniężne stanowią wynagrodzenie z tytułu świadczonych na Jej rzecz usług przez kontrahentów otrzymujących premie. Premie te nie są przyporządkowane do konkretnej dostawy wyrobów lub towarów oferowanych przez Spółkę. Nie wywierając bezpośrednio wpływu na wartość konkretnej dostawy i w efekcie na obniżenie jej ceny, nie mogą być zatem uznane za rabat, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług. W ocenie Spółki zobowiązanie się punktu handlowego, sieci handlowych, sieci handlowych należących do franczyzodawców do zrealizowania odpowiedniej wysokości rocznych obrotów (w zamian za premię) stanowi świadczenie usług w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W konsekwencji, usługi świadczone na rzecz Spółki powinny być dokumentowane wystawionymi przez sieci sklepów i punkty handlowe fakturami VAT z 22% stawką podatku od towarów i usług. Spółka podnosi także, iż premie pieniężne stanowią wynagrodzenie za świadczone na Jej rzecz usługi, pozostające w bezpośrednim związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych, tj. sprzedażą żywności. Ponadto podkreślając, że przepis art. 88 ust.3a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008 r. nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, Spółka wskazuje, iż przysługuje Jej prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego zawartego w otrzymywanych fakturach dotyczących premii pieniężnych wypłacanych kontrahentom z tytułu uzyskania odpowiedniego poziomu obrotów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z ogólną zasadą zawartą w treści art. 86 ust 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak stanowi art. 106 ust. 1 cytowanej ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15 ustawy, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

W myśl postanowień obowiązującego od dnia 1 stycznia 2008 r. art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze, jednak transakcja nie podlega opodatkowaniu.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

• przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
• zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
• świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
  
  

Świadczeniem usług jest zatem każde zachowanie się podmiotu w wykonaniu stosunku zależności, które niekoniecznie polega na fizycznym wykonaniu jakiejkolwiek czynności lub podjęciu działania.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Spółka przyznaje kontrahentom premie pieniężne, których wypłata uzależniona jest od dokonania określonego poziomu zakupów wskazanego przez Spółkę dla danego odbiorcy. Podkreślono również, iż omawiane premie pieniężne nie są związane z żadną konkretną dostawą.

Zatem działania, polegające na realizacji określonego poziomu obrotów mają bezpośredni wpływ na wysokość otrzymywanej przez kontrahenta premii. Wypłacona przez Spółkę gratyfikacja pieniężna zależy bowiem od określonego zachowania nabywcy, co powoduje, że pomiędzy stronami istnieje relacja zobowiązaniowa, którą należy traktować jako świadczenie usługi, która podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych. Uznać zatem należy, iż otrzymana przez kontrahenta od Spółki premia pieniężna stanowi zapłatę za świadczenie tej usługi, natomiast podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

W konsekwencji powyższego o ile świadczący usługę jest podatnikiem VAT czynnym, przedmiotowe usługi winny być udokumentowane fakturą VAT. Zgodnie bowiem z art. 106 ust. 1 powołanej ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15 ustawy, są obowiązani wystawić fakturę, stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Reasumując, w oparciu o przedstawiony we wniosku stan faktyczny, wskazać należy, że premie pieniężne wypłacane z tytułu uzyskiwania odpowiedniego poziomu obrotów stanowią wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych. W związku z tym uznać należy, że Spółce przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zawartego w fakturze wystawionej przez kontrahenta dokumentującej odpłatne świadczenie usług, w zakresie, o którym mowa w powołanym art. 86 ust. 1 powołanej ustawy, o ile nie zachodzą wyłączenia, o których mowa w art. 88 ustawy.

Jednocześnie, podzielając stanowisko Wnioskodawcy, wskazać należy także, iż w opisanym przypadku cyt. art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług nie ma zastosowania, gdyż jak powyżej wskazano nabywane usługi podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej - powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.