W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka jest firmą usługową świadczącą usługi, które są związane z należnościami licencyjnymi, stąd występuje tutaj import usług z tytułu tych należności. Problem, jaki Spółka chce rozwiązać, to ustalić moment powstania obowiązku podatkowego w podatku VAT dla tej usługi. Generalnie chodzi o to, że są przypadki, gdzie została zafakturowana usługa, jednakże na tej fakturze ani też w umowie nie wskazano terminu płatności i do czasu wystawienia a nawet długo, długo po wystawieniu faktury nie następuje płatność. Skoro przepisy definiują należności licencyjne jako wyjątek w imporcie usług i dokładnie określają, że obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania całości lub części zapłaty, nie później niż z upływem terminu płatności określonego w umowie lub fakturze, to jak należy potraktować przypadek kiedy wystawiono fakturę, w której nie wskazano terminu płatności, nie jest również zapłacona taka faktura, w umowie również nie określono terminu płatności? A jak postąpić w sytuacji, kiedy płatność za taką fakturę nie nastąpi wcale? Kiedy Spółka powinna dokonać rozliczenia podatków należnego i naliczonego?

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jaki kurs walutowy zastosować, czy z dnia poprzedzającego obowiązek podatkowy, czy z dnia wystawienia faktury, w której nie określono terminu płatności i której płatność nie została uregulowana?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 2 pkt 9 ustawy o VAT, import usług oznacza świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4. A więc mamy do czynienia z importem usług, gdyż usługi świadczone są przez podatników mających siedzibę, miejsce zamieszkania albo pobytu poza terytorium kraju, z tytułu świadczenia (albo raczej nabywania) tychże usług podatnikiem jest podmiot polski, a usługodawca nie rozliczył w Polsce podatku VAT z tego tytułu. Skoro dla obowiązku podatkowego w imporcie usług ustawodawca przewidział liczne wyjątki, do których należy:

• sprzedaż praw lub udzielanie licencji i sublicencji, przeniesienie lub cesja praw autorskich, patentów, praw do znaków fabrycznych, handlowych, oddania do używania wspólnego znaku towarowego albo wspólnego znaku towarowego gwarancyjnego, albo innych pokrewnych praw, jeżeli świadczone są na terytorium kraju, i tutaj określił, że obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania całości lub części zapłaty, nie później niż termin płatności określony w umowie lub fakturze. Tutaj zdaniem Spółki, obowiązek podatkowy jest dość dokładnie określony przez ustawodawcę, natomiast w ustawie nie wymieniono przypadku, co w sytuacji, kiedy nie został określony termin płatności i nie nastąpiła płatność i w takim przypadku Spółka zajęła stanowisko, że obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez świadczącego usługę, czyli dostawcę usługi. Natomiast kurs walutowy do przeliczenia wartości faktury to dzień wystawienia faktury przez świadczącego usługę, czyli wystawcę faktury lub dzień poprzedzający dzień wystawienia tejże faktury. Rozliczenie podatku należnego oraz rozliczenie podatku naliczonego w tym przypadku to również miesiąc, w którym wystawiono tę fakturę przy spełnieniu warunków, iż podatek należny od importu usług, zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 4 ustawy o VAT, związany jest z czynnościami uprawniającymi do dokonania odliczenia, wtedy też może się przekształcić w podlegający odliczeniu podatek naliczony. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy zapłata należności z tytułu importu usług dokonywana bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju wymienionych w załączniku nr 5 do ustawy (tzw. raje podatkowe). W związku z tym, w przypadku importu usług podatek należny i naliczony będą się wzajemnie kompensowały, oczywiście wówczas, gdy podatek ten będzie związany z czynnościami umożliwiającymi dokonanie odliczenia. Podsumowując, zdaniem Spółki, w przypadku importu usług, o których wyżej mowa, za które nie nastąpiła płatność, gdzie nie określono terminu płatności na fakturze, oraz brak określonego terminu płatności w umowie, bądź umowy wcale nie sporządzono, obowiązek podatkowy z tytułu importu usług powstaje z chwilą wystawienia faktury przez świadczącego usługę, czyli wystawcę faktury.
  
  

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl podstawowej zasady, obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi - art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.). Gdy dana transakcja ma być potwierdzona fakturą VAT, obowiązek podatkowy przesuwa się na dzień wystawienia faktury, nie później jednak niż na siódmy dzień, licząc od dnia wydania towaru czy wykonania usługi. W stosunku do niektórych czynności ustawodawca określił termin powstania obowiązku w sposób odmienny.

Przepisy o podatku od towarów i usług wymieniają grupę czynności, w stosunku do których powstanie obowiązku podatkowego uzależnione zostało od otrzymania całości lub części należności. Jednak tutaj ustawodawca określił graniczny moment, kiedy to pomimo, że należność nie została uregulowana, obowiązek podatkowy i tak powstanie.

W niektórych sytuacjach tym granicznym momentem jest termin płatności należności określony w umowie lub fakturze.

Wystąpi to m.in. w przypadku usług licencyjnych, polegających na sprzedaży praw lub udzielaniu licencji i sublicencji, przeniesienia lub cesji praw autorskich, patentów, praw do znaków fabrycznych, handlowych, oddaniu do używania wspólnego znaku towarowego albo wspólnego znaku towarowego gwarancyjnego, albo innych pokrewnych praw.

Obowiązek podatkowy z tytułu sprzedaży powyższych usług, zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 9 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności określonego w fakturze lub umowie.

W kontekście brzmienia powyższego artykułu, należy podkreślić dwie rzeczy; po pierwsze, aby obowiązek podatkowy powstawał na zasadach określonych w tym przepisie (z upływem terminu płatności), termin ten musi wynikać z umowy właściwej dla rozliczeń z tytułu danej usługi (dostawy). Innymi słowy, gdy termin zapłaty nie został określony (na podstawie zawartej umowy o dostawę towarów lub świadczenie usług, z której wynika termin płatności), obowiązek podatkowy powstaje na zasadach ogólnych, a więc z chwilą dostawy towarów (wykonania usługi), ewentualnie z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w ciągu 7 dni od (wydania towarów) wykonania usługi.

Druga uwaga dotyczy otrzymania przez podatnika wcześniejszej zapłaty (przed upływem terminu płatności) z tytułu dostaw lub świadczenia usług. Obowiązek podatkowy w takiej sytuacji nie powstaje, gdyż ustawodawca wprost postanowił, że obowiązek ten powstaje dopiero z chwilą upływu terminu płatności (a nie otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności). Nie dotyczy to jednak dostaw towarów i świadczenia usług, dla których obowiązek podatkowy powstaje na zasadach ogólnych (brak jest umowy określającej termin płatności). W tym wypadku zastosowanie będzie miał art. 19 ust. 11 ww. ustawy o podatku od towarów i usług.

Natomiast sposób przeliczania kwot w fakturach wyrażonych w walutach obcych określony został w treści przepisu § 37 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.). Zgodnie z ust. 1 tego przepisu - kwoty wyrażone w walucie obcej wykazywane na fakturze przelicza się na złote według wyliczonego i ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski bieżącego kursu średniego waluty obcej na dzień wystawienia faktury, jeżeli faktura jest wystawiona w terminie, w którym podatnik obowiązany jest do jej wystawienia, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. W przypadku gdy na dzień wystawienia faktury bieżący kurs średni waluty obcej nie został wyliczony i ogłoszony, wówczas w myśl ust. 2 tego przepisu, do przeliczenia stosuje się kurs wymiany ostatnio wyliczony i ogłoszony. Zgodnie z ust. 3 - w przypadku niewystawienia faktury w terminie, w którym podatnik obowiązany jest do jej wystawienia, kwoty wyrażone w walucie obcej przelicza się na złote według wyliczonego i ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski bieżącego kursu średniego waluty obcej na dzień powstania obowiązku podatkowego. Natomiast ust. 4 § 37 stanowi, że przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do przeliczania kwot wykazywanych na fakturze wystawionej przez podatnika podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze, jeżeli dokumentują one czynności, które u podatnika stanowią: wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, dostawę towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca lub import usług.

Odnośnie podniesionej w zapytaniu Spółki kwestii rozliczenia podatku naliczonego, tut. organ podatkowy stwierdza, iż zgodnie z art. 86 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego, w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. ustawy, stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Odliczenie podatku naliczonego związanego ze świadczeniem przedmiotowych usług odbywać się będzie na zasadzie określonej w art. 86 ust. 10 pkt 1 ww. ustawy, zgodnie z którym prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-4 oraz ust. 11, 12, 16 i 18. Jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może, zgodnie z art. 86 ust. 11 ww. ustawy, obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za następny okres rozliczeniowy.

W przypadku zatem, gdy spełnione zostaną warunki wskazane w powyższym przepisie art. 86 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, Spółka będzie uprawniona do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Ponieważ z opisanego stanu faktycznego wynika, że są przypadki, kiedy w zawartej umowie, ani też na fakturze nie został określony termin zapłaty lub też płatność za fakturę nie wystąpiła, wobec powyższego obowiązek podatkowy powstanie z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi wg średniego kursu waluty obcej wyliczonej i ogłoszonej przez Narodowy Bank Polski na dzień powstania obowiązku podatkowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.