W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W lutym bieżącego roku wykupiliśmy samochód osobowy po okresie użytkowania na podstawie umowy leasingowej. Wprowadziliśmy go do ewidencji środków trwałych. Zastanawiamy się nad jego sprzedażą w ciągu najbliższych trzech miesięcy. Nasze wątpliwości dotyczą kwestii uznania samochodu za towar używany i tym samym skorzystania przy jego sprzedaży ze zwolnienia z podatku VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedając samochód osobowy, o którym mowa wyżej możemy do okresu używania zaliczyć okres użytkowania na podstawie umowy leasingowej i okres po jego zakupie, czy tylko okres po zakupie? Czy wobec powyższych faktów, sprzedając ten samochód w ciągu trzech miesięcy możemy go uznać za towar używany i zastosować zwolnienie z podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż samochodu osobowego używanego wcześniej na podstawie umowy leasingowej i następnie wykupionego po ustaniu tej umowy możemy potraktować jako sprzedaż towaru używanego i zastosować zwolnienie z VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Co do zasady stawka podatku - na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy - wynosi 22%. Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie z podatku.

Stosownie do § 8 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.) zwalnia się od podatku dostawę samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, przez podatników, którym przy ich nabyciu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 3 i 5 ustawy, jeżeli te samochody i pojazdy są towarami używanymi w rozumieniu art. 43 ust. 2 pkt 2 ustawy.

Przez towary używane, w myśl art. 43 ust. 2 pkt 2 ustawy, rozumie się pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku. Z literalnego brzmienia tego przepisu wynika, że podstawą do uznania towaru za używany jest sam fakt używania towaru przez co najmniej pół roku, natomiast nie jest istotne, czy używający jest jego właścicielem, czy też używa ten towar na podstawie umowy leasingu.

W myśl art. 86 ust. 3 ustawy w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawcy przy nabyciu samochodu osobowego przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 3 i 5 ustawy i używał przedmiotowy samochód przez okres 3 lat, (dłużej niż pół roku) na podstawie zawartej umowy leasingu a następnie po zakończeniu leasingu został wykupiony. Leasing operacyjny jest umową, na podstawie której leasingobiorca nabywa jedynie prawo do korzystania z przedmiotu leasingu, a formą wynagrodzenia za powyższą usługę jest czynsz. W definicji towaru używanego ustawodawca mówi o okresie używania przez podatnika, a nie o formie własności. Dlatego też do okresu używania przez Podatnika wlicza się także okres eksploatacji przedmiotowego samochodu w ramach umowy leasingu operacyjnego.

W związku z powyższym dostawa przedmiotowego samochodu osobowego będzie zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie przepisu § 8 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w przedmiotowym zakresie należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.