W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Firma P. będąca podatnikiem podatku od towarów i usług zawarła w ramach prowadzonej działalności gospodarczej we wrześniu 2007r. umowę cesji leasingu operacyjnego, na podstawie której stała się stroną korzystającą z samochodu osobowego. Samochód ten jest wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych. Pierwotna umowa leasingu zawarta w kwietniu 2007r. kreowała dla leasingobiorcy pełne prawo do odliczenia 60% podatku VAT od opłat na rzecz firmy leasingowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy firma P. będąc nową stroną umowy ma prawo, na podstawie obowiązujących przepisów, do odliczenia podatku VAT naliczonego od opłat na rzecz firmy leasingowej (opłata za sporządzenie umowy leasingu, raty leasingowe, opłaty za obsługę ubezpieczenia przedmiotu), w wysokości 60% nie więcej niż wartość 6000zł?

Zdaniem wnioskodawcy, odliczenie podatku naliczonego następuje na zasadach ogólnych określonych w ustawie o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004r. tj. art. 86 ust. 7, bez względu na wartość podatku jaka została odliczona przez leasingobiorcę umowy pierwotnej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit a ustawy o VAT).

Zgodnie natomiast z art. 86 ust. 7 ustawy o VAT w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w art. 86 ust. 3, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa wyżej, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6000zł.

Umowa cesji, która dla nowego leasingobiorcy przejmującego określoną w umowie liczbę rat leasingowych do spłaty, jest umową cywilnoprawną, nie rodzi przejęcia prawa i obowiązków dotychczasowego leasingobiorcy na gruncie prawa podatkowego. Umową cywilnoprawną nie można przenieść uprawnień (przywilejów) podatkowych. Ich sukcesję regulują przepisy Działu III Rozdziału 14 w art. 93-94 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja Podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Zgodnie z normą prawa, tylko we wskazanych sytuacjach może nastąpić przejęcie praw i obowiązków na gruncie prawa podatkowego. Jednakże w przytoczonych przepisach nie ma uregulowania, które by normowało cesję umowy leasingu.

W związku z tym, że podatnik nie stał się sukcesorem praw i obowiązków podatkowych wynikających z umowy leasingu, nie jest związany limitem odliczenia podatku od towarów i usług obowiązującym poprzedniego leasingobiorcę.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Podatnik we wrześniu 2007r. zawarł umowę cesji leasingu operacyjnego, której przedmiotem był samochód osobowy. Pierwszy leasingobiorca zawarł przedmiotową umowę leasingu w kwietniu 2007r. i dokonywał odliczeń podatku naliczonego w wysokości 60%.

W analizowanej sytuacji, pojazd będący przedmiotem leasingu nie zmienia się, zmienia się leasingobiorca, co powoduje, że przepis art. 86 ust. 7 ustawy znajdzie ponownie zastosowanie. Oznacza to, że kolejny leasingobiorca również ma prawo do odliczenia 60% kwoty podatku naliczonego z kolejno otrzymanych faktur dokumentujących opłaty leasingowe, aż do osiągnięcia limitu odliczeń w wysokości 6.000 zł. Warunkiem prawa do odliczenia podatku naliczonego w takiej wysokości jest związek zakupu wyłącznie ze sprzedażą opodatkowaną

Reasumując, należy stwierdzić, iż podatnikowi, który użytkuje samochód osobowy na podstawie umowy leasingu, niezależnie od tego czy jest pierwszym użytkownikiem tego samochodu czy też którymś w kolejności, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, przy czym kwota podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od raty lub innych płatności związanych z zawartą umową, o ile wynikają one z tej umowy i udokumentowane są fakturą. Suma tych kwot w całym okresie użytkowania przedmiotowego samochodu przez Podatnika nie może przekroczyć kwoty 6.000 zł z zastrzeżeniem, że przedmiotowy samochód jest wykorzystywany do działalności opodatkowanej i nie zostały spełnione przesłanki wyłączające odliczenie określone w art. 88 ustawy o VAT.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie tut. Organ podatkowy informuje, iż w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydana odrębna interpretacja indywidualna.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.