Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 4 lutego 2008 r. (data wpływu 4 lutego 2008 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego -jest prawidłowe.

W dniu 4 lutego 2008 roku Gmina złożyła ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina jest podatnikiem podatku od towarów i usług. W okresie od 14 marca 2005 roku do dnia 29 lutego 2008 roku Gmina oddała w dzierżawę mienie komunalne stanowiące nieruchomości, urządzenia i instalacje służące do zbiorowego odprowadzania i oczyszczania ścieków. Zgodnie z umową Gmina otrzymuje czynsz dzierżawny w kwocie 100 zł miesięcznie (w tym podatek VAT 18,03 zł), ale z kolei płaci dzierżawcy koszty obsługi urządzeń dotyczących przedmiotu umowy w kwocie 9.050,41 zł brutto miesięcznie (w tym podatek VAT 592,08 zł). Dzierżawca także jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina nie posiada własnego zakładu, dzierżawcą jest podmiot wyłoniony w drodze przetargu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Gmina ma prawo do odliczenia całości podatku od towarów i usług z tytułu kosztów obsługi urządzeń do zbiorowego odprowadzania i oczyszczania ścieków w kwocie 592,08 zł miesięcznie?

Zdaniem Wnioskodawcy Gmina ma prawo do zwrotu całości podatku od towarów i usług, ponieważ usługi w zakresie szeroko rozumianej gospodarki wodno- ściekowej służą sprzedaży opodatkowanej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W oparciu o § 8 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego korzysta ze zwolnienia w zakresie czynności związanych z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywanych w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych.

W złożonym wniosku Gmina wskazała, że mienie komunalne na podstawie umowy cywilnoprawnej zostało oddane w dzierżawę i z tego też tytułu Gmina osiąga obrót podlegający opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a zatem poniesione przez Gminę wydatki na obsługę urządzeń są związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych.

Treść art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, iż podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany wyłącznie z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług.

Kwotę podatku naliczonego zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 cytowanej ustawy o podatku od towarów i usług stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika. Z kolei w myśl dyspozycji art. 87 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Reasumując Gmina ma prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących poniesione koszty obsługi urządzeń do zbiorowego odprowadzania i oczyszczania ścieków ze względu na ich związek z czynnościami opodatkowanymi (uzyskiwaniem obrotów z tytułu dzierżawy), o ile nie będą zachodziły wyłączenia, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej - powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń