W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca nabywa z Chin towary, które następnie odsprzedaje na Ukrainę. Towar jest importowany w imieniu Wnioskodawcy przez firmę spedycyjną bezpośrednio z Chin na Ukrainę (nie wchodzi zatem w terytorium Polski ani innego kraju członkowskiego). Są to transakcje z przemieszczeniem towaru poza terytorium Polski, których stroną jest Wnioskodawca.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy takie transakcje podlegają ustawie o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT są, zgodnie z art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, odpłatna dostawa i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów, import towarów, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów (WDT) i wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (WNT). Przedstawione w stanie faktycznym przepływy nie pozwalają na uznanie ich za którąkolwiek z czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce. Jest to zgodne z niepisaną zasadą terytorialności, z godnie z którą co do zasady jedynie czynności dokonane (lub uznane za dokonane) na terytorium Polski podlegają opodatkowaniu w Polsce. Sprzedaży tej Wnioskodawca nie wykazuje w deklaracji VAT-7.

Z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje również wtedy, gdy podatek ten dotyczy zakupów związanych z dostawą dokonywaną na terytorium kraju, jeśli prawo takie przysługiwałoby gdyby dostawa była wykonana na terytorium Polski. W rezultacie nie jest konieczne odliczanie VAT naliczonego związanego z wydatkami na funkcjonowanie działu sprzedaży jedynie w proporcji, gdyż sprzedaż poza terytorium daje w tym przypadku prawo do odliczenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
   
   

W świetle art. 2 pkt 7 przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 8 ustawy o VAT przez eksport towarów rozumie się potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ust. 1 pkt 1-4, jeżeli wywóz jest dokonany przez:

1. dostawcę lub na jego rzecz, lub
2. nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz.
   
   

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o VAT, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

W myśl art. 13 ust. 1 przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, zastrzeżeniem ust. 2-8.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca nabywa towary w Chinach, które następnie odsprzedaje bezpośrednio na Ukrainę z pominięciem terytorium Polski. A zatem Wnioskodawca nie dokonuje dostawy na terytorium kraju, nie dokonuje również importu ani eksportu towarów, jak również nie dokonuje wewnątrzwspólnotwej dostawy towarów, ani też wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

W związku z powyższym opisane przez Wnioskodawcę transakcje nie podlegają opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

We wniosku Wnioskodawca wskazał, iż z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje również wtedy, gdy podatek ten dotyczy zakupów związanych z dostawą dokonywaną na terytorium kraju, jeśli prawo takie przysługiwałoby gdyby dostawa była wykonana na terytorium Polski. W rezultacie nie jest konieczne odliczanie VAT naliczonego związanego z wydatkami na funkcjonowanie działu sprzedaży jedynie w proporcji, gdyż sprzedaż poza terytorium daje w tym przypadku prawo do odliczenia.

Należy zatem wyjaśnić, że stosownie do art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.

Z cytowanego wyżej przepisu wynika, iż podatnik, w sytuacji wskazanej w tym przepisie, ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego jeżeli są spełnione łącznie poniższe warunki:

• kwoty wskazane w tym przepisie mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju,
• podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
  
  

Z ww. art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT wynika zatem, iż Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia całej kwoty podatku naliczonego, o której mowa we wniosku, o ile w jego sytuacji ww. warunki są spełnione.

W myśl art. 99 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązania składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133.

W art. 99 ust. 14 ustawy o VAT została zawarta delegacja ustawowa dla ministra właściwego do spraw finansów publicznych do określenia w drodze rozporządzenia, wzorów deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 1, 2 i 8-11, wraz z objaśnieniami co do sposobu prawidłowego ich wypełnienia oraz terminu i miejsca ich składania.

Na podstawie tej delegacji Minister Finansów rozporządzeniem z dnia 19 września 2005r. w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 185, poz. 1545) określił m.in. wzór deklaracji podatkowej dla podatku od towarów i usług (VAT-7) stanowiący załącznik nr 1 do ww. rozporządzenia. Z ww. wzoru deklaracji VAT-7 wynika, iż podatnik świadczący usługi poza terytorium kraju jest obowiązany do wykazania ich wartości w poz. 21 deklaracji VAT-7. Znajduje to potwierdzenie w załączniku nr 3 do ww. rozporządzenia, stanowiącym objaśnienia do deklaracji dla podatku od towarów i usług (VAT-7 i VAT-7K), gdzie wskazano, iż w części C "Rozliczenie transakcji polegających opodatkowaniu oraz podatku należnego, a także transakcji wykonywanych poza terytorium kraju" w poz. 21 wykazuje się dostawę towarów i świadczenie usług poza terytorium kraju, w stosunku do których przysługuje podatnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, o którym mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy, lub prawo do zwrotu podatku naliczonego, o którym mowa w art. 87 ust. 5 ustawy.

Zatem kwoty sprzedaży towarów poza terytorium kraju Wnioskodawca winien wykazywać w poz. 21 deklaracji VAT-7.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku całościowo należało uznać zanieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.