W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, prowadzi działalność opodatkowaną (doradztwo personalne, pośrednictwo pracy, wydawnictwo) oraz zwolnioną z VAT (szkolenia komercyjne oraz bezpłatne finansowanie z funduszy unijnych). Częścią składową szkoleń jest również doradztwo personalne i informacja zawodowa, które są integralną częścią szkolenia. Z uwagi na fakt, iż części kosztów nie można wprost przyporządkować do sprzedaży opodatkowanej albo zwolnionej, rozliczenie podatku naliczonego związanego z działalnością komercyjną Spółki następuje na podstawie wskaźnika sprzedaży.

Spółka prowadzi działalność w zakresie realizacji projektów współfinansowanych z EFS w ramach ZPORR, SPO RZL i budżetu państwa. Otrzymane transze dotacji nie mają wpływu na cenę usługi (szkolenia realizowane w ramach projektów są bezpłatne). Otrzymana dotacja podlega rozliczeniu na podstawie poniesionych wydatków związanych z realizacją projektu po przedstawieniu faktur dokumentujących poniesiony wydatek.

Do świadczonych usług w ramach realizowanych projektów, Spółka stosuje symbol PKWiU 80.42.10-00.20 - usługi kształcenia ustawicznego dorosłych, gdzie indziej niesklasyfikowane.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w odniesieniu do realizowanych projektów współfinansowanych ze środków Unii Europejskiej i budżetu państwa istniała możliwość odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części?

Zdaniem Wnioskodawcy podatek naliczony związany z kosztami dotyczącymi zrealizowanych szkoleń finansowanych ze środków Unii Europejskiej i budżetu państwa nie podlega odliczeniu, z uwagi na fakt, że nie ma w tym przypadku mowy o sprzedaży usług, poza tym organizacja szkoleń jest działalnością zwolnioną z VAT, a więc podatek naliczony związany z tą działalnością nie podlega odliczeniu (art. 90 ust. 1 ustawy) oraz dotyczy czynności zwolnionych z VAT, więc nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (art. 86 ust. 1 ustawy). Nie można tego podatku uznać za związany ze sprzedażą zwolnioną, bo nie dotyczy żadnej formy sprzedaży (art. 2 pkt 22 ustawy).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 ustawy. Podstawowym kryterium decydującym o prawie podatnika podatku od towarów i usług do odliczenia podatku naliczonego, zawartego w towarach i usługach, które zostały przez niego zakupione, jest wystąpienie związku pomiędzy podatkiem naliczonym przy nabyciu towarów a podatkiem należnym z tytułu wykonywanej przez podatnika działalności opodatkowanej.

Przedstawiona w art. 86 ust. 1 ustawy zasada wyłącza zatem możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych oraz nie podlegających opodatkowaniu.

Na podstawie art. 90 ust. 1 i ust. 2 ustawy w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa wyżej, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność zwolnioną i opodatkowaną podatkiem od towarów i usług. Do świadczonych w ramach realizowanych projektów usług edukacyjnych Spółka stosuje symbol PKWiU 80.42.10-00.20 dotyczący usług kształcenia ustawicznego dorosłych, gdzie indziej niesklasyfikowanych. Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy, usługi w zakresie edukacji oznaczone symbolem PKWiU ex 80 wymienione pod pozycją 7 w załączniku nr 4 do ustawy, zwolnione są od podatku od towarów i usług. W stosunku do tej części działalności zwolnionej Wnioskodawca odrębnie określa kwoty podatku naliczonego od nabywanych towarów i usług związanych z tą działalnością. Do pozostałej części prowadzonej działalności zwolnionej i opodatkowanej na podstawie art. 90 ust. 2 i następne ustawy, Strona stosuje wskaźnik struktury sprzedaży.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny w odniesieniu do przywołanych przepisów należy stwierdzić, iż w zakresie w jakim nabyte towary i usługi, służą czynnościom zwolnionym od podatku od towarów i usług, Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z tymi towarami - na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy - w takiej części, w jakiej służą one czynnościom zwolnionym z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Zatem, Spółce nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego ze świadczonymi w ramach realizowanych projektów współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Strukturalnego usługami edukacyjnymi.

Jednocześnie organ podatkowy informuje, że nie jest organem uprawnionym do dokonywania klasyfikacji statystycznych. Do zastosowania prawidłowej stawki podatkowej niezbędna jest klasyfikacja usług otrzymana z Ośrodka Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.