W przedmiotowym wniosku został przestawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na podstawie umowy menadżerskiej z ... Sp. z o.o., polegającą na zarządzaniu i prowadzeniu lokalu (pizzeri) poprzez zatrudniony personel. Do dostarczenia pizzy do klientów Wnioskodawca używa 3 skuterów, które są dzierżawione na podstawie umowy od .... Są to skutery marki D. o pojemności silnika 49,5 cm. Tymi pojazdami jeżdżą studenci zatrudnieni na umowę zlecenie. W opisanej sytuacji Podatnik odlicza VAT od kosztów eksploatacji i od faktur na dzierżawę.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowo Wnioskodawca postępuje odliczając VAT od kosztów eksploatacji i od dzierżawy? Czy powinien stosować ograniczenie w odliczaniu VAT od dzierżawy do wysokości 60% nie wyżej niż 6.000,00 zł.

Zdaniem Wnioskodawcy z uwagi na to, iż skuter nie jest samochodem osobowym to powinien odliczać VAT w całości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U.nr 54, poz. 535 ze zm.) - w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6000 zł. W art. 86 ust. 4 nowelizacji ustawy z dnia 1 czerwca 2005r. (niemającego zastosowania w niniejszej sprawie) postanowiono, że sformułowana w ustępie 3 art. 86 definicja podatku naliczonego nie dotyczy pojazdów samochodowych określonych w pkt 1-4 ust. 4 art. 86 ustawy. Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w pkt 1-4 stwierdza się z kolei, w myśl art. 86 ust.5 tej ustawy, na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnianiu tych wymagań.

Na podstawie art. 88 ust.1 pkt 3 ww. ustawy o VAT obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust 3 ustawy.

Zgodnie z ustawą z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005r. Nr 108, poz. 908) w słowniku definicji zawartych w art. 2 nie definiuje się nazwy "skuter". W związku z powyższym skuter w zależności od warunków techniczno-konstrukcyjnych tj. pojemności skokowej silnika oraz prędkości, z jaką może się poruszać, definiowany jest jako motocykl lub jako motorower.

W myśl pkt 33 w/w artykułu pojazdem samochodowym jest pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h. Natomiast pojazd silnikowy - to pojazd wyposażony w silnik, w wyjątkiem motoroweru i pojazdu szynowego.

Dalej w art. 2 pkt 45 w/w ustawy podana została definicja "motocykla", który jest pojazdem samochodowym jednośladowym lub z bocznym wózkiem - wielośladowy, natomiast "motorower" - zgodnie z art. 2 pkt 46 określony został jako pojazd jednośladowy lub dwuśladowy zaopatrzony w silnik spalinowy o pojemności skokowej nieprzekraczającej 50 cm#179;, którego konstrukcja ogranicza prędkość jazdy do 45 km/h.

Jeśli więc przedmiotowy skuter, którego silnik posiada pojemność skokową nieprzekraczającą 50 cm#179;, posiada konstrukcję ograniczającą prędkość jazdy do 45 km/h to jest motorowerem. Motorower zaś nie jest pojazdem samochodowym silnikowym. W stosunku więc do takiego skutera przepisy art. 86 ust. 3 i ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług (w zakresie ograniczenia prawa do odliczenia podatku należnego o naliczony w wysokości 60% nie więcej jak 6.000,00 zł) nie znajduje zastosowania.

Jeśli zaś przedmiotowy skuter posiada konstrukcję umożliwiającą prędkość jazdy powyżej 45 km/h jest on pojazdem samochodowym, silnikowym do którego przepisy art. 86 ust. 3 i ust. 7 znajdują zastosowanie - w zakresie ograniczenia prawa do odliczenia podatku należnego o naliczony wynikający z umowy dzierżawy.

Oznacza to, że w przypadku zakupu paliwa do motoroweru, przysługiwać będzie prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego określonej na fakturze dokumentującej nabycie paliwa do jego napędu.

W przypadku natomiast, gdyby któryś z parametrów technicznych skutera przekraczał parametry podane w art. 2 pkt 46 ustawy, wówczas skuter- w oparciu o art. 2 pkt 33 ustawy-będzie pojazdem samochodowym. Tym samym oznacza to, że w przypadku zakupu skutera o takich parametrach, gdy nie zostaną spełnione kryteria uprawniające do odliczenia w całości podatku naliczonego od jego zakupu zastosowanie znajdzie przepis art. 86 ust. 3 ustawy a Podatnik będzie miał prawo do odliczenia 60 % kwoty podatku naliczonego z faktury zakupu skutera, nie więcej jednak niż 6.000 zł.

Zgodnie z art. 86 ust. 7 w/w ustawy w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 3, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60 % kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł.

Mając na uwadze powyższe, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, iż stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10,09-402 Płock.