W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskująca, jako osoba fizyczna, prowadzi działalność gospodarczą - praktykę stomatologiczną (PKWiU 85.13), zwolnioną z podatku VAT. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Dnia 7 listopada 2003 nabyła na współwłasność w #189; lokal użytkowy wraz ze związanym z własnością lokalu udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu i we współwłasność części wspólnych budynku, za cenę powiększoną o podatek VAT, przy czym nabycia dokonała jako osoba fizyczna, a nie przedsiębiorca. Następnie wprowadziła zakupiony lokal do ewidencji środków trwałych w wartości brutto nie mogąc odliczyć VAT-u naliczonego przy zakupie. Spółka, która sprzedała ww. lokal nabyła go na podstawie umowy ustanowienia odrębnej własności oraz sprzedaży w dniu 17 lipca 2001 roku. Wnioskująca w lipcu 2008 r. planuje kupić inny większy lokal, do którego przeprowadzi własny gabinet i jednocześnie planuje rozszerzenie działalności o wynajem gabinetów dla lekarzy, która to działalność jest objęta podatkiem VAT.

W związku z planami kupna nowego lokalu w kwietniu 2008 r. chce sprzedać swoją część lokalu zakupionego w 2003 r., w którym obecnie prowadzi gabinet.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy istnieje możliwość "odzyskania" podatku VAT, jaki zapłacony zostanie przy zakupie nowego lokalu, jeżeli będzie on przeznaczony na własny gabinet i na wynajem gabinetów, i w związku z tym wnioskująca zarejestruje się jako płatnik podatku VAT?

Zdaniem wnioskodawcy

Jeśli w zakupionym lokalu będzie prowadzona działalność medyczna - zwolniona z VAT-u i najem gabinetów - opodatkowany podatkiem VAT, i wnioskująca zarejestruje się jako płatnik podatku VAT, to będzie mogła dokonać odliczenia VAT-u naliczonego od zakupionego lokalu, przynajmniej proporcjonalnie do osiągniętego przychodu opodatkowanego i zwolnionego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje.

Generalna zasada dotycząca prawa podatnika do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu towarów i usług wyrażona została w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) - zwanej dalej ustawą. Przepis ten stanowi, iż w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Powyższy przepis wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W myśl art. 90 ust. 1 ustawy w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Dokonanie takiego podziału powoduje, że podatnik odlicza podatek związany ze sprzedażą opodatkowaną i nie odlicza podatku związanego ze sprzedażą zwolnioną bądź nie podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Powołane przepisy pozwalają na stwierdzenie, iż podatnik prowadząc działalność gospodarczą powinien dążyć do bezpośredniego przypisania konkretnych wydatków i towarzyszących im kwot podatku naliczonego do określonych rodzajów sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Dopiero w sytuacji, kiedy wyodrębnienie takie nie jest możliwe podatnik korzysta z uprawnienia zawartego w ust. 2 cytowanego art. 90, zgodnie z którym podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10. Powyższą proporcję ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Stosownie do postanowień art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Art. 96 ust. 1 ustawy stanowi, iż podmioty, o których mowa w art. 15 są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3. Podmioty wymienione w art. 15, zwolnione od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 i art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne (art. 96 ust. 3 ustawy).

Zgodnie z art. 96 ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy, jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni - do aktualizacji tego zgłoszenia w terminach:

1. przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-13 oraz art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;
2. przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa.

Reasumując, po analizie przedstawionego przez wnioskującą zdarzenia przyszłego oraz na podstawie powołanych przepisów należy zgodzić się z wnioskującą, iż po zakupie nowego lokalu istnieje możliwość odliczenia podatku naliczonego związanego z jego zakupem w części - proporcjonalnie do osiągniętego przychodu z działalności opodatkowanej. Jednak będzie to możliwe jedynie pod warunkiem, że wnioskująca będzie zarejestrowana jako podatnik VAT czynny.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydana odrębna interpretacja.