W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi firmę jednoosobową (stacja diagnostyczna). Podatnik chce rozpocząć inwestycję, która będzie dotyczyć drugiego punktu tej samej działalności. Teren, na którym chce rozpocząć budowę należy nie tylko do Wnioskodawcy, ale również do męża, który jest osobą współpracującą w firmie, 50% udziałów działki posiada również syn, który nie jest współwłaścicielem firmy, nie widnieje w zezwoleniu. Pozwolenia dotyczące planowanej inwestycji wydane są również na trzy osoby: właścicielkę, męża (współwłaściciel) i syna. Na fakturach dotyczących zakupów inwestycyjnych w pozycji nabywcy widnieć będą dane osoby prowadzącej działalność gospodarczą. Po zakończeniu budowy inwestycja będzie amortyzowana.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy można odliczyć VAT z faktur prowadzonej inwestycji, jeżeli w akcie notarialnym i zezwoleniach na ww. inwestycję widnieją 3 osoby?
Jak należy prawidłowo księgować VAT z zakupów inwestycyjnych, jeżeli na fakturach VAT dotyczących inwestycji w pozycji nabywcy widnieć będą dane osoby prowadzącej działalność gospodarczą?

Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dotyczących inwestycji, ponieważ faktury związane są z rozbudową firmy i finansowane są przez osobę prowadzącą działalność gospodarczą.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z zastrzeżeniem art. 14, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Jednocześnie, zgodnie z ust. 2 pkt 1 lit. a) i b) cytowanego powyżej artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika: z tytułu nabycia towarów i usług, potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego /.../.

Z powyższego uregulowania wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje jedynie podatnikom w związku z zakupem towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych.

Czynności te zostały wymienione w art. 5 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z cytowanym przepisem czynnościami tymi są:

• odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
• eksport towarów,
• import usług,
• wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju,
• wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
  
  

Do realizacji ww. czynności mają być wykorzystywane towary i usługi od których podatek naliczony może zostać odliczony od podatku należnego, przy czym ustawodawcy chodzi w tym przypadku o takie czynności opodatkowane, które generują podatek należny, a nie takie, które należą do kategorii czynności opodatkowanych, lecz w konkretnych warunkach korzystają ze zwolnienia od tego podatku. Wskazana zatem zasada wyłącza możliwość dokonywania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Jednocześnie należy podkreślić, iż realizacja prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony jest obostrzona ograniczeniami zawartymi w dziale IX cytowanej ustawy o VAT. Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, np. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Jedno z takich ograniczeń wskazano w art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku VAT, zgodnie z którym obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika, towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.

W art. 88 ust. 3 ustawy o VAT z ograniczenia tego wyłączono, m.in. wydatki związane z nabyciem towarów i usług, o których mowa w art. 87 ust. 3, oraz z nabyciem gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów.

Towary i usługi, o których mowa w art. 87 ust. 3 cyt. ustawy, to rzeczy i prawa, które na podstawie przepisów ustaw o podatkach dochodowych uznane zostały u podatnika za środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji.

Zgodnie z treścią art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

• budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
• maszyny, urządzenia i środki transportu,
• inne przedmioty
  
  

o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

W myśl podstawowej zasady zawartej w art. 86 ust. 10 ustawy o VAT prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-4 oraz ust. 11, 12, 16, 18. Jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminie określonym w ust. 10, to zgodnie z ust. 11 cytowanego artykułu, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji za następny okres rozliczeniowy.

W świetle powyższego Wnioskodawca jako czynny podatnik podatku od towarów i usług, realizując inwestycję (budowa stacji diagnostycznej), będzie nabywał towary i usługi, służące wykonywaniu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupami inwestycyjnymi, w takiej części w jakiej będą one związane z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. W sytuacji wykonywania przez Wnioskodawcę wyłącznie czynności opodatkowanych odliczenie przysługuje w pełnej wysokości. Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w miesiącu otrzymania faktury lub w miesiącu następnym zgodnie z art. 86 ust. 10 i 11 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ponadto nadmienia się, że w przypadku zmiany przeznaczenia budynku na cele inne niż związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, należy dokonać korekty uprzednio odliczonego podatku w oparciu o przepisy art. 91 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług.

Biorąc powyższe pod uwagę stanowisko Wnioskodawcy należy uznać zaprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.