W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Gmina K (beneficjent) przy współfinansowaniu ze środków EFRR w ramach ZPORR realizowała pierwszy odcinek na terenie Gminy budowy sieci kanalizacji sanitarnej w miejscowości S od dnia 20 kwietnia 2006 r. do lutego 2007 r. na kwotę brutto 2155149,67 zł. Podatek naliczony w fakturach zakupu nie był rozliczany w miesięcznych deklaracjach VAT-7. W okresie budowy kanalizacji sanitarnej Gmina nie prowadziła działalności gospodarczej, tj. sprzedaży usług (przyjmowania ścieków). Sprzedaż usług (przyjmowanie ścieków) Strona rozpoczęła w miesiącu kwietniu 2007 r. i od tego miesiąca wykazuje w deklaracji VAT-7 podatek od towarów i usług - naliczony i należny związany z przedmiotową usługą.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy w odniesieniu do realizowanego projektu Gmina K ma możliwość odliczenia podatku VAT w całości lub części?

Zdaniem Wnioskodawcy Gmina nie może odliczyć podatku naliczonego z uwagi na brak sprzedaży opodatkowanej.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje.

Art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.) reguluje podstawowe zagadnienia dotyczące prawa podatnika do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług. W myśl ust. 1 tego przepisu podatnik, o którym mowa w art. 15 ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Prawo to wynika z konstrukcji podatku od towarów i usług i zapewnia neutralność tego podatku dla podatników VAT. Status podatnika VAT czynnego, tj. zarejestrowanego zgodnie z art. 96 ustawy wymagany jest do realizacji tego prawa.

Należy zauważyć, iż przepisy dotyczące rejestracji nie przewidują sankcji w postaci pozbawienia podatnika prawa do pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony. Pozbawienie tego prawa wynika z art. 88 ust. 4 ww ustawy, zgodnie z którym obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

W świetle art. 15 ust. 1 cytowanej ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Podatnik nabywa prawo do odliczenia podatku naliczonego w momencie otrzymania faktury, lecz aby z tego prawa skorzystać winien posiadać status podatnika VAT czynnego w momencie realizacji tego uprawnienia.

W przedstawionym stanie faktycznym Gmina działa jako podatnik, o którym mowa w powołanym art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, prowadzi bowiem sprzedaż usług tj. przyjmowanie ścieków.

W związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z inwestycją budowy sieci kanalizacji sanitarnej w miejscowości S, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.