Pytanie:

Dot. prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu samochodów osobowych wykorzystywanych do jazd demonstracyjnych, w momencie gdy przekazywane są one do użytkowania jako środki trwałe.

Dotychczas Podatnik przy nabyciu samochodów osobowych wykorzystywanych do jazd demonstracyjnych w momencie ich zakupu odliczał całość podatku naliczonego, jednak w chwili przyjęcia samochodu do ewidencji środków trwałych korygował ten podatek do 50% kwoty podatku określonej w fakturze, nie więcej niż 5.000,- zł a obecnie zgodnie ze znowelizowanym art. 86 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług do 60% tej kwoty, nie więcej niż 6.000,- zł. Kwota podatku nie podlegającego odliczeniu powiększała wartość początkową środka trwałego.

Jednakże zdaniem Podatnika, w związku z faktem, iż przedmiotem jego działalności jest odprzedaż samochodów, a do tej zgodnie z art. 86 ust. 4 pkt 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług nie stosuje się ograniczenia z art. 86 ust. 3, ma on prawo dokonywać odliczenia podatku naliczonego w pełnej kwocie z faktur dotyczących zakupu samochodów osobowych, wprowadzanych następnie do ewidencji jako środki trwałe.

W ocenie tut. Organu stanowisko Podatnika przedstawione we wniosku jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego stanowi m.in., w myśl ust. 2 pkt 1 lit. a tego artykułu, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Natomiast w myśl art. 86 ust. 3 ustawy, w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca ? nie więcej jednak niż 6 000 zł. Jednocześnie na podstawie ust. 4 tego artykułu, przepis ust. 3 nie dotyczy:

1. pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2. pojazdów samochodowych, mających więcej niż jeden rząd siedzeń , które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50 % długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3. pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4. pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5. pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku nr 9 do ustawy;
6. pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą ? jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
7. przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:

a) odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
b) oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umów najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do korzystania na te cele przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż przedmiotem działalności Podatnika jest zarówno odprzedaż samochodów jak i wynajem samochodów (aut zastępczych).

Odnosząc powyższe przepisy do stanu faktycznego przedstawionego we wniosku należy stwierdzić, iż w sytuacji gdy Podatnik nabędzie samochód, o którym mowa w art. 86 ust. 3 (tj. samochód osobowy lub inny pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, inny niż określone w ust. 4 pkt 1-6 tego artykułu) z przeznaczeniem do dalszej odprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, jednakże wskutek wystąpienia okoliczności, o których mowa w zapytaniu (upływ roku od chwili nabycia) zostanie on wprowadzony do ewidencji środków trwałych i przekazany do użytkowania jako środek trwały (samochód służbowy i/lub auto zastępcze) ? nie zostanie spełniony warunek, o którym mowa art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. a ustawy. Zmienia się bowiem w zasadniczy sposób przeznaczenie tego samochodu ? nie jest on już towarem handlowym wchodzącym w skład aktywów obrotowych Podatnika, a staje się jego majątkiem trwałym. Przepis powyższy umożliwia bowiem odliczenie podatku naliczonego w pełnej kwocie jedynie przy nabyciu samochodów, o których mowa w art. 86 ust. 3 ustawy, które jako towar handlowy będą przedmiotem dalszej odprzedaży.

Jedyny przypadek, w którym byłoby możliwe odliczenie całej kwoty podatku naliczonego z tytułu nabycia samochodu, o którym mowa w art. 86 ust. 3 i stanowiącego jednocześnie w/wym. środek trwały, wymieniony został w w/cyt. art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b ustawy. Jednakże warunkiem takiego odliczenia, jak wyraźnie wynika z tego przepisu, jest aby taki pojazd był przeznaczony wyłącznie do odpłatnego używania na podstawie umów wymienionych w tym przepisie, przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy.

Zatem jeżeli samochód stanowiący środek trwały u Podatnika (auto zastępcze), przeznaczony byłby wyłącznie do działalności, o której mowa w art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b ustawy przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy (wykluczone w takiej sytuacji byłoby wykorzystywanie takiego samochodu w innych celach, w tym m.in. do jazd służbowych), wówczas nie zachodziłaby konieczność korygowania dokonanego przy nabyciu samochodu odliczenia. W przeciwnym wypadku zastosowanie znajdzie ogólne uregulowanie z art. 86 ust. 3 ustawy, co skutkuje obowiązkiem dokonania takiej korekty podatku naliczonego w momencie przekazania samochodu do użytkowania.

Jednocześnie tut. Organ informuje, iż na podstawie § 8 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27.04.2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), zwalnia się od podatku dostawę samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, przez podatników, którym przy ich nabyciu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 3 i 5 ustawy, jeżeli te samochody i pojazdy są towarami używanymi w rozumieniu art. 43 ust. 2 pkt 2 ustawy (tj. których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku).