Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 14 stycznia 2008 r. (data wpływu 18 stycznia 2008 r.), uzupełnionym pismami z dnia 18 marca i 17 kwietnia 2008 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku -jest prawidłowe.

W dniu 18 stycznia 2008 roku został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca działa jako spółka akcyjna, której głównym celem statutowym jest działalność związana z kulturą, rekreacją i sportem. Dochody uzyskiwane przez Spółkę są przeznaczone na realizację celów statutowych a nie osiąganie zysków. Spółka korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o podatku o podatku od towarów i usług (tj. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.). Przychody Spółki uzyskiwane są z kilku źródeł. Są wśród nich czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług, takie jak:

• świadczenie usług reklamowych dla głównego sponsora ,
• wynajem pomieszczeń biurowych należących do Spółki,
• wynajem hali sportowej,
• sprzedaż biletów na mecze.

Spółka ponosi wydatki, które są związane bezpośrednio ze sprzedażą opodatkowaną:

• zakup strojów sportowych,
• ochrona podczas meczów,
• koszty organizacji turniejów sportowych,
• sprzęt sportowy.

Ponadto Spółka ponosi koszty, które związane są zarówno ze sprzedażą opodatkowaną jak i czynnościami statutowymi (szkolenie i współzawodnictwo sportowe dzieci i młodzieży, mecze wyjazdowe zawodniczek Ligi Profesjonalnej i młodzieży), takie jak m.in. energia, ogrzewanie, wydatki biurowo-administracyjne. Wnioskodawca zaznacza, że nie jest w stanie wymiernie określić wydatków związanych z uzyskiwaną sprzedażą opodatkowaną i części nie przynoszącej bezpośrednio przychodu opodatkowanego.

W piśmie z dnia 18 marca 2008 r., stanowiącym uzupełnienie do wniosku wycofano pytanie nr 2.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy postępowanie Spółki polegające na odliczaniu podatku od towarów i usług tylko od wydatków generujących przychód opodatkowany jest prawidłowe?

Zdaniem Wnioskodawcy, postępowanie polegające na odliczeniu podatku naliczonego tylko od kosztów związanych bezpośrednio ze sprzedażą opodatkowaną jest nieprawidłowe. Spółka powinna mieć prawo do odliczania podatku naliczonego w całości od kosztów związanych bezpośrednio ze sprzedażą opodatkowaną, jak i prawo do odliczania podatku od kosztów związanych ze sprzedażą nieopodatkowaną, w części którą będzie można przypisać sprzedaży opodatkowanej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późn. zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z zastrzeżeniem art. 114, 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Z treści powyższego przepisu wynika, że odliczenie podatku naliczonego przysługuje tylko zarejestrowanym czynnym podatnikom podatku od towarów i usług, jeżeli nabyte towary i usługi służą czynnościom opodatkowanym sensu stricto, tzn. czynnościom, które generują podatek należny. Natomiast prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony nie przysługuje m.in. przy nabyciu towarów i usług:

• wykorzystywanych do czynności nie objętych zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług ( tzn. niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem),
• wykorzystywanych do czynności wprawdzie podlegających zakresowi opodatkowania podatkiem od towarów i usług, nie mniej jednak na podstawie przepisów szczególnych zwolnionych od tego podatku.

Podatnicy na mocy art. 90 ust. 1 ustawy są obowiązani do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w art. 90 ust. 1 podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo obniżenia kwoty podatku należnego z zastrzeżeniem treści ust. 10.

Proporcję tę stosownie do treści art. 90 ust. 3-8 ustala się jako udział (ułamek)

• rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego (licznik),
• w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo (mianownik).

Na kwotę wykazaną w mianowniku składa się suma kwoty ustalonej w liczniku tego ułamka, jak i wartość obrotu uzyskanego z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku.

Z opisu stanu faktycznego zawartego we wniosku, jak i w piśmie uzupełniającym z dnia 18 marca 2008 r. wynika, że Spółka dokonuje jednocześnie sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, jak i wykonuje czynności zwolnione oraz niepodlegające opodatkowaniu. W takiej sytuacji zawsze będzie istniała kategoria wydatków, których nie da się jednoznacznie przypisać do konkretnego rodzaju sprzedaży, np.: szeroko pojęte wydatki eksploatacyjne i administracyjne Spółki, które służą zarówno sprzedaży opodatkowanej, jak i pozostałej.

Zatem przy realizowaniu prawa do odliczenia Spółka winna kierować się przede wszystkim generalną zasadą wynikającą z art. 86 ustawy, tzn. w pierwszej kolejności ustalać podatek związany wyłącznie ze sprzedażą opodatkowaną, natomiast w pozostałym zakresie winna stosować zasady wynikające z powołanego art. 90 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej - powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej)

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń