W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Płatnik zawarł umowę leasingu operacyjnego nr 67(...) z dnia 13 grudnia 2005 r. z Europejskim XX S.A. Umowa została zawarta na czas określony, tj. na okres 36 miesięcy, do dnia 13 grudnia 2008 r. Jednocześnie w wyniku postanowień tej umowy zawarte zostało porozumienie w sprawie ubezpieczeń w leasingu (pkt 1 niniejszego porozumienia). W razie rozwiązania lub wygaśnięcia umowy leasingowej, wygasa również niniejsze porozumienie, z tą samą datą i bez konieczności podjęcia jakichkolwiek działań przez którąkolwiek ze stron.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy porozumienie w sprawie ubezpieczeń w leasingu zawarte w wykonaniu umowy leasingu nr 67(...) powinno być traktowane jako inne płatności wynikające z umowy, w rozumieniu art. 86 ust. 7 ustawy o VAT?
2. Czy Podatnik może nie stosować przepisu art. 86 ust. 7 do wynagrodzenia wynikającego z porozumienia w sprawie ubezpieczeń w leasingu, traktując niniejsze porozumienie jako odrębną usługę ubezpieczeniową i odliczać w całości VAT naliczony na podstawie art. 86 ust. 1 cyt. ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy, dokonując oceny prawnej w sprawie, należy wskazać art. 86 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 3, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł. Zgodnie z art. 86 ust. 3 ustawy, w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł.

Zdaniem Podatnika, przepis art. 86 ust. 7 ustawy o VAT nie ma w tej sytuacji zastosowania, gdyż wykupienie ubezpieczenia bezpośrednio u leasingodawcy jest zakupem u niego dodatkowej usługi, w gruncie rzeczy nie związanej z usługą leasingu. Leasingobiorca może skorzystać z tego ubezpieczenia u leasingodawcy (z reguły na korzystniejszych warunkach), ale nie musi. Można również wykupić ubezpieczenie przedmiotu leasingu u dowolnego podmiotu świadczącego tego rodzaju usługi. Opłata z tytułu ubezpieczenia jest zatem, zdaniem Spółki dodatkową usługą świadczoną przez leasingodawcę. Forma zawartego porozumienia do umowy, czy zawarcie odrębnej umowy nie może mieć znaczenia, gdyż jak wielokrotnie podkreślono w orzecznictwie, nie forma i rodzaj zawartej umowy ma znaczenie, lecz jej treść. A treść zawartej umowy (porozumienia) wskazuje, iż jest to innego rodzaju płatność, niż wynikająca z zawartej umowy leasingu.

Podatnik uważa, iż odmienna wykładnia tego przepisu prowadziłaby do uznania go za nieracjonalny. W przypadku, gdyby z leasingodawcą zawrzeć w tej samej sprawie (lub porozumieniu) zapis dotyczący np. korzystania z usług konserwacji samochodu (myjnia) lub jego napraw - taka sytuacja nie budziłaby wątpliwości, iż przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego w całości na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Generalna zasada określająca prawne możliwości odliczenia podatku naliczonego wyrażona jest w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a powołanej ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W ust. 3 art. 86 ustawy o VAT postanowiono, iż w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł. Natomiast przepis art. 86 ust. 4 cyt. ustawy zawiera katalog pojazdów samochodowych, których powyższe ograniczenia nie dotyczą. Pojazdy te muszą jednak spełniać określone wymagania, o których mowa w kolejnych przepisach ustawy.

Zgodnie z art. 86 ust. 7 ustawy o VAT, w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 3, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60 % kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł.

Przepis ten, w odniesieniu do przypadków w nim określonych, modyfikuje definicję podatku naliczonego, zawartą w art. 86 ust. 2 ustawy o VAT, wskazując, że kwotę podatku naliczonego stanowi nie cały wykazany na fakturze podatek od należnego czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, lecz tylko 60% tego podatku i tylko w ramach limitu wynoszącego 6.000 zł na jeden użytkowany samochód.

Ograniczenie dotyczy każdej należności, która wynika z zawartej umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, i obejmuje wszystkie opłaty składające się na wynagrodzenie wydzierżawiającego (leasingodawcy) z tytułu oddania dzierżawcy (leasingobiorcy) do użytkowania samochodu osobowego lub innego pojazdu, o którym mowa w art. 86 ust. 3 ustawy o VAT.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego podlega ponadto ograniczeniom, w przypadkach określonych w art. 88 ustawy o VAT. Stosownie do art. 88 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczania tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.

Umowa leasingu jest umową cywilnoprawną uregulowaną przepisami art. 7091- 70918ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

Zgodnie z przepisem art. 7091Kodeksu cywilnego przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego. Jeżeli w umowie zastrzeżone zostało, że korzystający zobowiązany jest ponosić koszty ubezpieczenia rzeczy od jej utraty w czasie trwania leasingu, koszty te obejmują składkę z tytułu ubezpieczenia na ogólnie przyjętych warunkach - o ile w umowie nie postanowiono odmiennie (art. 7096Kodeksu cywilnego). Korzystający obowiązany jest ponadto utrzymywać rzecz w należytym stanie, w szczególności dokonywać jej konserwacji i napraw niezbędnych do zachowania rzeczy w stanie niepogorszonym, z uwzględnieniem jej zużycia wskutek prawidłowego używania oraz ponosić ciężary związane z własnością lub posiadaniem rzeczy (art. 7097Kodeksu).

Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że pomiędzy Europejskim Funduszem Leasingowym a Wnioskodawcą została zawarta umowa leasingu operacyjnego, której przedmiotem jest samochód osobowy. W wyniku postanowień umowy zawarto również porozumienie w sprawie ubezpieczeń w leasingu, które to porozumienie jest integralnie związane z przedmiotową umową, bowiem wygasa w razie rozwiązania lub wygaśnięcia umowy leasingowej, z tą samą datą, bez konieczności podjęcia jakichkolwiek działań przez którąkolwiek ze stron.

Biorąc pod uwagę stan faktyczny przedstawiony we wniosku oraz brzmienie wyżej przytoczonych przepisów należy stwierdzić, że Podatnik zawarł umowę leasingową wraz z porozumieniem, których skutków co do prawa do odliczenia podatku naliczonego nie należy rozpatrywać odrębnie.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie będą miały ogólne ograniczenia dotyczące odliczalności podatku VAT od opłat leasingowych, określonych zarówno w umowie leasingowej jak i zawartym do niej porozumieniu, tj. odliczeniu będzie podlegało 60% podatku naliczonego, nie więcej jednak niż 6.000 zł w stosunku do danego pojazdu za cały okres leasingu.

Limitowany jest bowiem nie tylko podatek od płatności czynszowych, ale także od wszelkich innych odrębnych płatności (wynikających z zawartej umowy) pobieranych przez leasingodawcę od leasingobiorcy.

Nadmienia się, iż usługi w zakresie ubezpieczeń środków transportu mieszczą się w grupowaniu PKWiU 66, co oznacza, że korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT (poz. 3 zał. nr 4). Zatem gdyby usługa ubezpieczenia pojazdu stanowiła odrębny od usługi leasingu przedmiot świadczenia - zastosowanie wobec niej miałoby zwolnienie od podatku VAT.

Wobec powyższego udzielono następujących odpowiedzi na pytania zawarte we wniosku:

Ad.1

Wydatki z tytułu porozumienia w sprawie ubezpieczeń w leasingu zawarte w wykonaniu umowy leasingu nr 67(...) wchodzą w skład innych płatności wynikających z umowy, w rozumieniu art. 86 ust. 7 ustawy o VAT.

Ad.2

Podatek naliczony zawarty w wynagrodzeniu przewidzianym dla leasingodawcy w związku z zawartym porozumieniem w sprawie ubezpieczeń w leasingu podlega odliczeniu na zasadach określonych w art. 86 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. w wysokości 60% kwoty obliczonej i wykazanej na fakturze VAT, jednakże z uwzględnieniem ograniczeń, o których mowa w art. 88.

Ponadto, w sprawie będącej przedmiotem wniosku należy zwrócić uwagę, iż analiza przedmiotu umów cywilnoprawnych nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny prawnej umów zawieranych przez Spółkę dotyczących leasingu samochodów osobowych oraz świadczenia usług obsługi serwisowej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.