Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zajmuje się w szczególności sprzedażą, serwisem i obsługą samochodów, jest bowiem autoryzowanym dealerem samochodów marki Toyota. Spółka zamierza rozszerzyć swoją działalność o wynajem samochodów osobowych które byłyby wynajmowane niezależnie od samochodów zastępczych, udostępnianych klientom serwisu. Podatnik zamierza udostępniać samochody osobowe klientom w ramach długoterminowego i krótkoterminowego wynajmu.W celu pozyskania samochodów do dalszego wynajmu Spółka zamierza korzystać z umów leasingu finansowego lub operacyjnego, to jest zamierza nabywać samochody od firm leasingowych na podstawie leasingu.Umowy leasingu, na podstawie których Wnioskodawca będzie nabywał samochody (a więc będzie korzystającym) będą zawierane na okres dłuższy niż sześć miesięcy. Standardowo umowy takie są zawierane na okres 36 miesięcy, i taki okres jest przewidywany.Również umowy najmu, na podstawie których Spółka będzie samochody udostępniała klientom będą zawierane na różne okresy, ale każdy z leasingowanych samochodów będzie przeznaczony do wynajmu przez okres łącznie dłuższy niż sześć miesięcy, zasadniczo przez cały okres leasingu. Umowy najmu zawierane będą więc z pojedynczym klientem na czas nieoznaczony lub czas oznaczony dłuższy niż sześć miesięcy, lub - w przypadku wypożyczalni krótkoterminowej - nawet na okres kilku dni.Wydatki związane ze spłatą rat leasingowych będą zaliczane do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.Samochody, w przypadku leasingu finansowego zostaną wpisane do ewidencji środków trwałych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka może skorzystać z prawa do odliczenia w całości (to jest bez ograniczenia do 60% i do 6.000 złotych, określonego w art. 86 ust. 3 i 7 ustawy o podatku od towarów i usług) podatku naliczonego od rat leasingowych i innych płatności z tytułu umowy leasingu, stwierdzonych stosowną fakturą w przypadku leasingowania od firm leasingowych samochodów osobowych przeznaczonych do oddania ich przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy w odpłatne użytkowanie na podstawie umów najmu?

Zdaniem Wnioskodawcy, podatnik jest uprawniony do skorzystania z prawa do odliczenia w całości podatku naliczonego od rat leasingowych (czynszów) i innych płatności z tytułu umowy leasingu, w przypadku leasingowania samochodów osobowych przeznaczonych do oddania ich przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy w odpłatne użytkowanie na podstawie umów najmu.Wniosek taki wynika:Po pierwsze - z wyłączenia ograniczenia, określonego w art. 86 ust. 4 pkt 7 ustawy o VAT, zgodnie z którym w przypadku nabycia samochodów przeznaczonych przez podatnika, w ramach przedmiotu jego działalności, wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na podstawie umów najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, na okres nie krótszy niż sześć miesięcy,Po drugie - z treści art. 86 ust. 7 ustawy o VAT, zgodnie z którym ograniczenie prawa odliczenia podatku naliczonego do 60% (i 6.000 zł) dotyczy wyłącznie usługobiorców użytkujących samochody osobowe lub inne pojazdy na podstawie wymienionych umów.Tymczasem Spółka zamierza nabywać na podstawie umów leasingu (finansowego lub operacyjnego) samochody osobowe w celu ich dalszego wynajmowania przez okres co najmniej sześciu miesięcy, co upoważnia do skorzystania z przepisu art. 86 ust. 4 pkt 7 ustawy o VAT.Ponadto Spółka, będąc w przyszłości leasingobiorcą samochodów, nie będzie ich w ogóle użytkowała. Samochody będą bowiem użytkowane przez najemców (klientów spółki, będących finalnymi użykownikami samochodów).Wniosek przedstawiony powyżej wynika więc z interpretacji gramatycznej (językowej) a ponadto znajduje potwierdzenie w wykładni celowościowej i systematycznej. Zamiarem ustawodawcy było bowiem ograniczenie możliwości odliczenia podatku naliczonego dla ostatecznych (końcowych) użytkowników samochodów osobowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione.

Przez umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub inne umowy o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się umowy w wyniku których, zgodnie z przepisami o podatku dochodowym, odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający oraz umowy leasingu w rozumieniu tych przepisów, których przedmiotami są grunty - art. 7 ust. 9 ustawy o VAT.Natomiast zgodnie z art. 8. ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że leasing tzw. finansowy, dla celów ustawy o podatku od towarów i usług, został zrównany z dostawą towarów natomiast leasing tzw. operacyjny należy traktować jako usługę.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i ust. 19 oraz art. 124. W ust. 3 powołanego przepisu postanowiono, iż w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł.

Przy czym regulacja zawarta w ust. 3 ww. artykułu nie dotyczy przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy (art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b ustawy o VAT).

Przepis art. 86 ust. 7 cyt. ustawy wskazuje, iż w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w art. 86 ust. 3 cyt. ustawy na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa powyżej, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł.Odwołując się do wykładni językowej, zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego Wydawnictwa Naukowego PWN pod pojęciem "użytkować" należy rozumieć " korzystać z czego, eksploatować, używać".

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Podatnik ma zamiar prowadzić działalność gospodarczą w zakresie najmu samochodów osobowych, wykorzystując w tym celu zarówno samochody pozyskane w ramach leasingu finansowego jak, i operacyjnego. Zatem w opisanym przypadku nie znajdą zastosowania uregulowania zawarte w art. 86 ust. 3 i art. 86 ust. 7 cyt. ustawy, gdyż w świetle przytoczonej definicji słowaWnioskodawca nie jest użytkownikiem przedmiotowych samochodów osobowych. W przedmiotowej sprawie będą miały więc zastosowanie przepisy art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b cyt. ustawy. Warunkiem odliczenia podatku naliczonego w pełnej kwocie jest bowiem, jak wyraźnie wynika z powyższych uregulowań, aby taki pojazd był przeznaczony wyłącznie do odpłatnego używania na podstawie umów wymienionych w tym przepisie, przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy.

W myśl art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.Przy czym zgodnie z ust. 3 pkt 1 ww. artykułu przepis ust. 1 pkt 2 nie dotyczy wydatków związanych z nabyciem towarów i usług, o których mowa w art. 87 ust. 3, tzn. towarów lub usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji oraz z nabyciem gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów

Wobec powyższych przepisów należy stwierdzić, iż Podatnik ma prawo do pełnego odliczenia kwoty podatku naliczonego wynikającej z faktur dokumentujących raty leasingowe (zarówno w ramach leasingu finansowego jak i operacyjnego) pod warunkiem spełnienia łącznie przesłanek, o których mowa w art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b ustawy o VAT, tj.:

• gdy przedmiotem działalności podatnika jest oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, oraz
• samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te ww. cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Również konieczne jest aby wydatki poniesione na zakup tych samochodów stanowiły koszt uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym (w przypadku leasingu operacyjnego) lub też pojazdy te, na podstawie przepisów o podatku dochodowym zostały zaliczone przez podatnika do środków trwałych podlegających amortyzacji (w przypadku leasingu finansowego).Z literalnego brzmienia przepisu art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b ustawy o VAT wynika, iż koniecznym warunkiem jego zastosowania jest przeznaczenie samochodu do działalności polegającej m.in. na jego wynajmie przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy. Z przepisu art. 86 ust. 4 pkt 7 lit. b ustawy o VAT nie wynika aby jedna czynność wynajmu przez danego kontrahenta trwała nie krócej niż 6 miesięcy. Oznacza to, iż pełne odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia samochodu przysługuje również wtedy, gdy samochód zostaje nabyty w ramach prowadzonej działalności z przeznaczeniem oddania go w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i w okresie nie krótszym niż 6 miesięcy jest przekazany do używania kilku podmiotom. Istotne jest, aby przeznaczenie samochodu do działalności polegającej na jego wynajmie trwało nie krócej niż 6 miesięcy, a nie aby jedna czynność wynajmu trwała minimum pół roku. Zatem bez znaczenia pozostaje fakt, na jaki okres została zawarta umowa najmu - na jeden dzień, kilka dni czy dłużej.

Reasumując, należy stwierdzić, iż przy zakupie samochodów osobowych, (w ramach leasingu finansowego) lub posiadaniu samochodów w ramach leasingu operacyjnego podatnikowi, którego działalność gospodarcza polega na odpłatnym wynajmie samochodów a samochody te będzie wynajmował przez okres dłuższy niż sześć miesięcy przysługuje pełne odliczenie podatku naliczonego wynikającego z rat leasingowych pod warunkiem, że wydatki na zakup tych samochodów stanowią koszt uzyskania przychodu, ewentualnie samochody te są zaliczane do środków trwałych podlegających amortyzacji.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.