Pytanie:

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Strona zawarła w 2001r. z firmą leasingową umowę dotyczącą leasingu samochodów ciężarowych. Na wstępie umowy ww. firma wystawiła zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami fakturę VAT sprzedaży na wartość kapitałową + podatek oraz wartość odsetkową + podatek. Obecnie, w związku z zakończeniem leasingu, firma przesłała Stronie rozliczenie końcowe, z którego wynika różnica in plus, w tym podatek w kwocie 51.142 zł. W związku z powyższym Strona zwróciła się z zapytaniem, czy leasingodawca słusznie naliczył ww. podatek oraz czy przysługiwać jej będzie prawo do jego odliczenia

W związku z powyższym Strona zwróciła się z zapytaniem, czy leasingodawca słusznie naliczył ww. podatek oraz czy przysługiwać jej będzie prawo do jego odliczenia.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Warszawie stwierdza, co następuje.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż na podstawie art. 14a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa, stosownie do swojej właściwości, naczelnik urzędu skarbowego na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta ma obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. Jak wynika z cytowanego przepisu, warunkiem udzielenia interpretacji w ww. trybie jest złożenie wniosku przez podatnika (płatnika lub inkasenta) dotyczącego jego indywidualnej sprawy. Natomiast zapytanie Strony, w części pierwszej, dotyczy postępowania jej kontrahenta (tj. firmy leasingowej). W tym zakresie Strona nie była zatem uprawniona do wystąpienia o interpretację prawa podatkowego w trybie art. 14 a § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, zaś Naczelnik tut. Urzędu Skarbowego organem właściwym do jej udzielenia.

Co się natomiast tyczy prawa Strony do odliczenia podatku wykazanego przez firmę leasingową na fakturze wystawionej w związku z zakończeniem leasingu, to wskazać w tym miejscu przede wszystkim należy, iż na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zgodnie z ust. 2 ww. artykułu kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Podstawowym, najistotniejszym warunkiem kształtującym prawo podatnika podatku od towarów i usług do odliczenia podatku naliczonego jest więc związek dokonanych zakupów towarów i usług z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi.

Jednocześnie niezależnie od innych okoliczności, zgodnie z wyłączeniem, o którym mowa w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu, jest zwolniona od podatku - a kwota wykazana w fakturze nie została uregulowana. A contrario, w przypadku gdy kwota wykazana na fakturze, obejmująca kwotę podatku, została uregulowana przez nabywcę, przysługuje mu określone w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego także wówczas, gdy udokumentowana tą fakturą czynność nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług bądź była z niego zwolniona.