Pytanie:

Pytanie podatnika dotyczyło prawa podatnika do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu oleju napędowego do napędu pojazdów specjalnych, nie posiadających wyciągów ze świadectw homologacji i odpisów decyzji zwalniających z ich uzyskania. Zdaniem podatnika obowiązujące przepisy - prawo o ruchu drogowym - nie nakładają obowiązku uzyskania homologacji na pojazdy specjalne.

Zgodnie z treścią art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535) obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3 i 5. Pojazdami, do których stosuje się cytowany przepis są, w myśl art. 86 ust. 3 i 5, samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe o dopuszczalnej ładowności mniejszej niż określona według wzoru: DŁ = 357 kg + n x 68 kg, gdzie DŁ - oznacza dopuszczalną ładowność, n - oznacza ilość miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy. Dopuszczalna ładowność pojazdów oraz ilość miejsc (siedzeń) określona jest na podstawie wyciągu ze świadectwa homologacji lub w odpisie decyzji zwalniającej z obowiązku uzyskania świadectwa homologacji, wydawanych zgodnie z przepisami prawa o ruchu drogowym. Pojazdy, które w wyciągu ze świadectwa homologacji lub w odpisie decyzji zwalniającej z obowiązku uzyskania świadectwa homologacji, nie mają określonej dopuszczalnej ładowności lub ilości miejsc, uznaje się również za samochody osobowe. Zgodnie natomiast z treścią art. 86 ust. 4 pkt 2 powoływanej ustawy o podatku od towarów i usług przepis art. 86 ust. 3 nie dotyczy pojazdów specjalnych - jeżeli w wyciągu ze świadectwa homologacji lub z odpisu decyzji zwalniającej z obowiązku uzyskania świadectwa homologacji, wydawanych zgodnie z przepisami prawa o ruchu drogowym, wynika, iż jest to pojazd specjalny.
Z przepisów nie wynika jednoznacznie, aby sam brak u podatnika odpisu świadectwa homologacji lub odpisu decyzji zwalniającej z obowiązku uzyskania świadectwa homologacji, skutkował uznaniem takiego pojazdu za samochód osobowy. Istotne jest bowiem, aby z homologacji wydanej dla danego typu samochodu wynikało uprawnienie, którego podatnik dowodzi, tj. że ładowność tego samochodu jest wyższa niż określona wzorem, o którym mowa w art. 86 ust. 3 lub że jest to pojazd specjalny.
Odnosząc się do powołanego przez podatnika art. 68 ust. 17 pkt 3 ustawy z 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. z 2003 r. Dz. U. Nr 58, poz. 515 ze zm.) należy stwierdzić, iż obowiązek uzyskania przez producenta lub importera nowego pojazdu samochodowego dla każdego nowego typu pojazdów - świadectwa homologacji, wydawanego przez właściwego ministra do spraw transportu, został wyłączony w stosunku do pojazdów specjalnych lub używanych do celów specjalnych Sił Zbrojnych, Policji, Straży Granicznej, kontroli skarbowej, Służby Celnej, Służby Więziennej oraz Straży Pożarnej. Ustawodawca nie wyłączył z obowiązku uzyskania świadectwa homologacji wszystkich pojazdów specjalnych a jedynie pojazdy specjalne i używane do celów specjalnych odpowiednich służb, wymienionych w art. 68 ust. 17 pkt 3 ustawy prawo o ruchu drogowym.
Jeżeli zatem podatnik ponosi wydatki na zakup paliwa do pojazdów będących samochodem specjalnym - dźwigiem, ładowarką, bądź cysterną paliwową, nie ma przeszkód dla rozliczenia podatku naliczonego od tego zakupu, jeśli z pozostałych przepisów nie wynika ograniczenie prawa do rozliczenia podatku.