Istota interpretacji:

Czy doręczenie zawiadomienia o zamiarze skorygowania podatku należnego ze względu na wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 89a ust. 1, będzie skuteczne również w przypadku, jeśli dłużnik faktycznie zawiadomienia nie odbierze, a spełnione zostaną przesłanki doręczenia zastępczego, o którym mowa w art. 150 Ordynacji Podatkowej?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

C. (dalej C. lub Spółka) prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie produkcji i sprzedaży cementu oraz wydobycia kruszywa. Spółka jest podatnikiem VAT. Niektórzy kontrahenci Spółki, będący podatnikami VAT, zalegają z płatnościami za dostarczone towary lub usługi powyżej 180 dni. W związku z tym Spółka bierze pod uwagę możliwość skorzystania z możliwości przewidzianej w art. 89a ustawy o podatku od towarów i usług (dalej VATU), tj. korekty VAT należnego od należności nieściągalnych.

Jednym z warunków skorzystania z korekty VAT od należności nieściągalnych jest posiadanie przez wierzyciela potwierdzenia odbioru przez dłużnika zawiadomienia o zamiarze dokonania korekty. Spółka przewiduje, że niektórzy dłużnicy mogą unikać faktycznego odbioru zawiadomienia o zamiarze dokonania korekty i w związku z tym chciałaby potwierdzić, że dla zawiadomienia o zamiarze dokonania korekty VAT, o którym mowa w art. 89a ust 2 pkt 6 VATU, zastosowanie znajdą przepisy Ordynacji podatkowej w zakresie doręczeń w tym dot. doręczenia zastępczego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy doręczenie zawiadomienia o zamiarze skorygowania podatku należnego ze względu na wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 89a ust. 1, będzie skuteczne również w przypadku, jeśli dłużnik faktycznie zawiadomienia nie odbierze, a spełnione zostaną przesłanki doręczenia zastępczego, o którym mowa w art. 150 Ordynacji Podatkowej...

Zdaniem wnioskodawcy zgodnie z art. 89b ust. 5 VATU do zawiadomienia, o którym mowa w art. 89b ust. 1 VATU, stosuje się odpowiednio przepisy Ordynacji podatkowej o doręczeniach. Art. 89b ust. 1 VATU stanowi, że w przypadku otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w art. 89a ust. 2 pkt 6 VATU, i nieuregulowania należności w terminie 14 dni od dnia otrzymania tego zawiadomienia, podatnik (dłużnik) jest obowiązany do odpowiedniego pomniejszenia podatku naliczonego podlegającego odliczeniu lub w przypadku jego braku, do odpowiedniego powiększenia kwoty podatku należnego, o kwotę podatku wynikającą z nie uregulowanych faktur, poprzez korektę deklaracji za okres, w którym dokonał odliczenia.

Zgodnie z art. 150 Ordynacji podatkowej w przypadku doręczania pisma przez pocztę w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 Ordynacji Podatkowej pismo przechowuje się przez 14 dni w placówce pocztowej dwukrotnie pozostawiając dłużnikowi zawiadomienie o tym fakcie. Doręczanie uważa się za dokonane skutecznie z upływem 14 dnia od momentu pozostawienia pierwszego zawiadomienia o przechowywaniu pisma w placówce pocztowej.

W związku z powyższym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przypadku, jeśli dłużnik nie odbierze przesłanego pocztą za potwierdzeniem odbioru zawiadamiania o zamiarze skorygowania podatku należnego ze względu na wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 89 a ust. 1, zastosowanie znajdzie art. 150 Ordynacji podatkowej i doręczenie będzie skuteczne wraz z upływem 14 dnia od pozostawienia przez pocztę zawiadomienia o przechowywaniu pisma w placówce pocztowe>.

W związku z tym unikanie odbioru zawiadomienia przez dłużnika nie pozbawi Wnioskodawcy możliwości dokonania korekty VAT o ile pozostałe przesłanki takiej korekty zostaną spełnione.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.