|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: faktura, korekta faktury, podatek od towarów i usług, wierzyciel | |
| Data: 2009-09-04 | |
![]() Istota interpretacji:Spółka będąca wierzycielem Zainteresowanego, ma prawo do dokonania korekty podatku należnego, jeżeli zostaną spełnione wszystkie warunki wymienione w art. 89a ust. 1a i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług - czyli jak w zadanym stanie faktycznym. Jeżeli w wyniku dokonania przez dłużnika korekty podatku naliczonego powstanie zaległość podatkowa , to dłużnik zobowiązany będzie do zapłaty zaległości wraz z odsetkami za zwłokę.Wezwaniem z dnia 13 sierpnia 2009r. roku zobowiązano Stronę do uzupełnienia stanu faktycznego i przedstawienie własnego stanowiska w sprawie odniesienia do sprawy indywidualnej Wnioskodawcy adekwatnie do stanu faktycznego w sprawie. Stosowne uzupełnienie strona doręczyła 26 sierpnia 2009r. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. A Sp. z o.o. otrzymała fakturę na kwotę 825.330 złotych, wystawioną 31 .05.2007 r. przez B Sp. z o.o. z siedzibą VVV. Pomiędzy spółkami podpisana była umowa z dnia 25 stycznia 2007 roku o wykonanie, instalację i uruchomienie automatycznej linii do workowania i paletyzacji cementu. Z uwagi na fakt, że linia do workowania i paletyzacji cementu nie uzyskała ustalonych w umowie parametrów, A Sp. z oo. reklamowała linię w B Sp. z o.o., co nie dało żadnych efektów. Działania pojęte przez B Sp. z o.o. mające na celu poprawienie funkcjonowania urządzenia były nieskuteczne. W tej sytuacji A Sp. z o.o. wykorzystała gwarancję bankową w kwocie 142.650,00 złotych oraz naliczyła kary umowne i skierowała sprawę do sądu o zapłacenie tych kar oraz zwrot różnicy wartości linii pomiędzy kwotą zapłaconą a wycenioną przez rzeczoznawcę w łącznej wartości 2.496.971 złotych. Na poczet kar umownych A Sp. z o.o. zatrzymała płatność ostatniej raty za ww. fakturę w kwocie 276.500 złotych. Sprawa w sądzie nie została jeszcze rozstrzygnięta. W dniu 20 maja 2009 roku A Sp. z o.o. otrzymała od B Sp. z o.o. pismo znak 727/2009/00 z informacją, że B Sp. z o.o., korzystając z zapisów art. 89a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w dniu 14 maja 2009 roku złożyła w Urzędzie Skarbowym deklaracje z korektą podatku VAT należnego od niezapłaconej części faktury nr 28/05/2007., podając ponadto błędnie niezapłaconą kwotę netto 343.565,57 złotych zamiast 226.639,34 złotych. Spółka A Sp. z o.o. dokonała korekty deklaracji VAT-7 za maj 2007 roku w kwocie netto przychodów 226.639,34 złotych i VAT 49.860 złotych oraz wysłała pismo wyjaśniające do Urzędu Skarbowego odnośnie kwoty korekty podatku VAT. Wniesiono dnia 26 sierpnia 2009r w związku z wezwaniem do uzupełnienia stanu faktycznego:
W związku z powyższym zadano następujące pytanie:
Zdaniem wnioskodawcy: A Sp. z o.o. stoi na stanowisku, że dokonanie przez B Sp. z o.o. korekty podatku VAT należnego nie jest zasadne. Z uwagi na fakt, że należność jest sporna a nie nieściągalna, A Sp. z o.o. miała prawo do odliczenia podatku VAT od faktury 28/05/2007. W związku z tym, nie jest zobowiązana do naliczenia i zapłaty odsetek od kwoty korekty deklaracji VAT-7. W uzupełnieniu Wniosku podano: A Sp. z o.o. przyjęła w dniu 31.05.2007 roku fakturę numer 28/05/2007 roku od B Sp. z o.o. po zakończeniu dostawy i uruchomieniu automatycznej linii do workowania i paletyzacji cementu. A Sp. z o.o. miała prawo do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony w ww. fakturze w deklaracji za maj 2007 roku. B Sp. z o.o. nie wypełniła ciążących na niej obowiązków z tytułu dostawy i uruchomienia linii. Nie dokonano odbioru końcowego urządzeń, a osiągane parametry linii znacząco odbiegają od uzgodnionych w umowie. W sytuacji, gdy kary umowne przewidziane w umowie pomiędzy Spółkami oraz obniżenie wartości linii ze względu na nie uzyskanie parametrów są przedmiotem sprawy w sądzie i stanowią kwotę 2.496.971,00 zł., A Sp. z o.o. zdecydowała się na zatrzymanie płatności ostatniej raty za fakturę tj. 276.500,00 zł. (brutto). Uważamy więc, że dokonanie przez B Sp. z o.o. korekty podatku VAT należnego jest niezasadne. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 89a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnik może skorygować podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona, z zastrzeżeniem ust. 2-5. Korekta podatku dotyczy również kwoty podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności odpisanej jako nieściągalna lub której nieściągalność została uprawdopodobniona. Nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną w przypadku, gdy wierzytelność nie została uregulowana w ciągu 180 dni od upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze (art. 89a ust. 1a ustawy). W myśl art. 89a ust. 2 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się w przypadku, gdy spełnione są następujące warunki:
Art. 89a ust. 3 ustawy stanowi, iż korekta podatku należnego może nastąpić w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym upłynął termin określony w ust. 2 pkt 6, nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym wierzyciel uzyskał potwierdzenie odbioru przez dłużnika zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2 pkt 6. Warunkiem dokonania korekty jest uzyskanie przez wierzyciela potwierdzenia odbioru przez dłużnika zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2 pkt 6. Powołane wyżej przepisy dopuszczają zatem możliwość dokonania przez podatnika korekty podatku należnego, który powstał w związku z dostawą towarów lub świadczeniem usług na terytorium kraju, w sytuacji gdy nabywca towaru bądź usługi, nie dokonał zapłaty na rzecz dostawcy. Zauważyć należy także, iż podstawowym warunkiem umożliwiającym korektę jest dokonanie transakcji na rzecz podatnika, który w momencie jej dokonywania był podatnikiem w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT, a więc podatnikiem prowadzącym samodzielnie działalność gospodarczą, zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny. Ponadto, wierzyciel musi zawiadomić dłużnika o zamiarze skorygowania podatku należnego ze względu na wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 89a ust. 1. Jeżeli dłużnik w ciągu 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia ureguluje należności, korekty nie dokonuje się. Jeżeli dłużnik w powyższym terminie ureguluje tylko część należności korekty nie dokonuje się w odniesieniu do tej części. Wobec powyższego, tylko łączne spełnienie wszystkich warunków wymienionych w art. 89a ust. 2 ustawy, daje prawo do skorygowania podatku należnego. Jak wynika z danych dotyczących stanu faktycznego sprawy, warunki te zostały spełnione. Zgodnie z art. 89b ust. 1 w przypadku otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w art. 89a ust. 2 pkt 6, i nieuregulowania należności w terminie 14 dni od dnia otrzymania tego zawiadomienia, podatnik (dłużnik) jest obowiązany do odpowiedniego pomniejszenia podatku naliczonego podlegającego odliczeniu lub w przypadku jego braku, do odpowiedniego powiększenia kwoty podatku należnego, o kwotę podatku wynikającą z nieuregulowanych faktur, poprzez korektę deklaracji za okres, w którym dokonał odliczenia. Natomiast w odniesieniu do wierzytelności w stosunku do której toczy się spór sądowy, należy stwierdzić, iż w myśl przepisów art. 89a ust. 1a ustawy, nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną w przypadku, gdy wierzytelność nie została uregulowana w ciągu 180 dni od upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze. Brak jest zatem podstaw do uznania, iż w takiej sytuacji nie jest możliwe skorzystanie z uregulowań zawartych w art. 89a ustawy, a co za tym idzie również przepis art. 89b ustawy. Bowiem brak takiego prawa wynikać może, zdaniem tut. Organu, dopiero z prawomocnego wyroku sądu uznającego, iż roszczenie wierzyciela wobec Wnioskodawcy jest niezasadne. Zgodnie z art. 51 § 1 Ordynacji podatkowej ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) zaległością podatkową jest podatek niezapłacony w terminie płatności. Przepis art. 52 § 1 Ordynacji podatkowej na równi z zaległością podatkową traktuje się także:
W sytuacji gdy, w wyniku rozliczenia podatku naliczonego w tym art. 89b powstanie zaległość podatkowa w rozumieniu art. 51 i 52 Ordynacji podatkowej Wnioskodawca będzie zobowiązany do zapłaty odsetek za zwłokę. Zgodnie z art. 53 § 1 Ordynacji podatkowej od zaległości podatkowej naliczane są odsetki za zwłokę, zgodnie z dalszymi warunkami tego przepisu: § 2. Przepis § 1 stosuje się również do należności, o których mowa w art. 52 § 1, oraz do nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek, w części przekraczającej wysokość podatku należnego za rok podatkowy. § 3. Odsetki za zwłokę nalicza podatnik, płatnik, inkasent, następca prawny lub osoba trzecia odpowiadająca za zaległości podatkowe, z zastrzeżeniem art. 53a, art. 62 § 4, art. 66 § 5, art. 67a § 1 pkt 1 lub 2 i art. 76a § 1. § 4. Odsetki za zwłokę naliczane są od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności podatku lub terminu, w którym płatnik lub inkasent był obowiązany dokonać wpłaty podatku na rachunek organu podatkowego. § 5. W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 1, odsetki za zwłokę naliczane są odpowiednio od dnia:
Spółka będąca wierzycielem Zainteresowanego, ma prawo do dokonania korekty podatku należnego, jeżeli zostaną spełnione wszystkie warunki wymienione w art. 89a ust. 1a i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług - czyli jak w zadanym stanie faktycznym. Jeżeli w wyniku dokonania przez dłużnika korekty podatku naliczonego powstanie zaległość podatkowa , to dłużnik zobowiązany będzie do zapłaty zaległości wraz z odsetkami za zwłokę. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock. |
|
| 2009-09-04 |
