Istota interpretacji:

prawo do skorygowania podatku VAT od należności uznanej jako nieściągalna

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca w ramach swojej działalności dokonał sprzedaży towaru kontrahentowi w dniu 11 lutego 2006r. Sprzedaż została ujęta w deklaracji jako obrót opodatkowany i podatek został wpłacony do Urzędu Skarbowego. Kontrahent od dnia dzisiejszego nie uregulował zapłaty za towar, wierzytelności nie zostały zbyte.

Dnia 2 grudnia 2008r. Wnioskodawca rozpoczął procedurę skorzystania z ulgi na złe długi:

1. 2 grudnia 2008r. wysłano zapytanie do Urzędu Skarbowego kontrahenta czy jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. Otrzymano zaświadczenie z dnia 13 stycznia 2009r. (data wpływu do Spółki 6 marca 2009r.), że kontrahent jest czynnym podatnikiem VAT.
2. 15 kwietnia 2009r. Spółka zawiadomiła dłużnika o zamiarze skorygowania podatku należnego wynikającego z niezapłaconej faktury (dłużnik nie uregulował zapłaty).
3. 6 maja 2009r. otrzymano potwierdzenie odbioru zawiadomienia zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej o doręczeniach (ustawa z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa).
   
   

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zgodnie z art. 89a ustawy od towarów i usług Wnioskodawca może dokonać korekty podatku VAT należnego w rozliczeniu w miesiącu maju 2009r. od transakcji sprzedaży dokonanej w 2006 roku...

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka może dokonać korekty podatku należnego VAT zgodnie z art. 89a ustawy.

Przepisy dotyczące ulgi na złe długi mają zastosowanie od wierzytelności powstałych od dnia wejścia w życie ustawy, tj. od 1 czerwca 2005r. Nowelizacja ustawy o podatku od towarów i usług obowiązująca od dnia 1 grudnia 2008r. zmieniająca zasady dotyczące ulgi na złe długi oraz brak przepisów przejściowych nie powinno wykluczać możliwości korygowania podatku VAT od sprzedaży dokonanej w 2006 roku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Kwestie dotyczące rozliczenia podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności regulują przepisy art. 89a i art. 89b ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT.

Przepisem art. 1 pkt 45 i 46 ustawy z dnia 7 listopada 2008r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1320) zostały wprowadzone, z mocą obowiązującą od dnia 1 grudnia 2008r., zmiany brzmienia ww. art. 89a i 89b ustawy o podatku od towarów i usług.

Ponieważ problem, przedstawiony w przedmiotowym wniosku o interpretację przepisów prawa podatkowego, wiąże się z tymi zmianami, stąd też wskazane poniżej przepisy przywołane zostały w brzmieniu aktualnym dla stanu prawnego obowiązującego od dnia 1 grudnia 2008r.

Zgodnie z art. 89a ust. 1 ww. ustawy o VAT podatnik może skorygować podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona, z zastrzeżeniem ust. 2-5. Korekta podatku dotyczy również kwoty podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności odpisanej jako nieściągalna lub której nieściągalność została uprawdopodobniona.

Natomiast nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną w przypadku, gdy wierzytelność nie została uregulowana w ciągu 180 dni od upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze (art. 89a ust. 1a).

Na podstawie ust. 2 powyższego artykułu, przepis ust. 1 stosuje się w przypadku, gdy spełnione są następujące warunki:

1. dostawa towarów lub świadczenie usług jest dokonywane na rzecz podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, niebędącego w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji,
2. wierzytelności zostały uprzednio wykazane w deklaracji jako obrót opodatkowany i podatek należny,
3. wierzyciel i dłużnik na dzień dokonania korekty, o której mowa w ust. 1, są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni,
4. wierzytelności nie zostały zbyte,
5. od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona,
6. wierzyciel zawiadomił dłużnika o zamiarze skorygowania podatku należnego ze względu na wystąpienie okoliczności, o których mowa w ust. 1, a dłużnik w ciągu 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia nie uregulował należności w jakiejkolwiek formie.
   
   

Zgodnie z ust. 3 wskazanego artykułu, korekta podatku należnego może nastąpić w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym upłynął termin określony w ust. 2 pkt 6, nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym wierzyciel uzyskał potwierdzenie odbioru przez dłużnika zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2 pkt 6. Warunkiem dokonania korekty jest uzyskanie przez wierzyciela potwierdzenia odbioru przez dłużnika zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2 pkt 6.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca w ramach swojej działalności dokonał sprzedaży towaru kontrahentowi w dniu 11 lutego 2006r. Sprzedaż została ujęta w deklaracji jako obrót opodatkowany i podatek został wpłacony do Urzędu Skarbowego. Kontrahent do dnia dzisiejszego nie uregulował zapłaty za towar, wierzytelności nie zostały zbyte.W dniu 2 grudnia 2008r.

Wnioskodawca rozpoczął procedurę skorzystania z ulgi na złe długi:

• 2 grudnia 2008r. wysłano zapytanie do Urzędu Skarbowego kontrahenta czy jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. Otrzymano zaświadczenie z dnia 13 stycznia 2009r. (data wpływu do Spółki 6 marca 2009r.), że kontrahent jest czynnym podatnikiem VAT.
• 15 kwietnia 2009r. Spółka zawiadomiła dłużnika o zamiarze skorygowania podatku należnego wynikającego z niezapłaconej faktury (dłużnik nie uregulował zapłaty).
• 6 maja 2009r. otrzymano potwierdzenie odbioru zawiadomienia zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej o doręczeniach (ustawa z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa).
  
  

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że zastosowanie regulacji prawnej zawartej w art. 89a ust. 1 ustawy o VAT jest możliwe, o ile zainteresowany spełni uprzednio wszystkie warunki wymienione w ust. 2 tego artykułu.

Natomiast kwestia terminu dokonania korekty podatku należnego (o czym jest mowa w ust. 3 ww. artykułu) powiązana jest z terminem odbioru przez dłużnika zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2 pkt 6. Przy czym, w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 grudnia 2008r. korekta ta może nastąpić w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym upłynął termin określony w ust. 2 pkt 6, nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym wierzyciel uzyskał potwierdzenie odbioru przez dłużnika zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2 pkt 6, jednakże pod warunkiem uzyskania przez wierzyciela potwierdzenia odbioru przez dłużnika zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2 pkt 6. Natomiast w stanie prawnym obowiązującym do dnia 30 listopada 2008r. korekta podatku należnego mogła nastąpić w rozliczeniu za okres rozliczeniowy następujący po miesiącu, w którym dłużnik otrzymał zawiadomienie, o którym mowa w ust. 2 pkt 6.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż zawiadomienie o którym mowa w art. 89a ust. 2 pkt 6 ustawy o VAT, dłużnik Wnioskodawcy otrzymał w dniu 6 maja 2009r. W konsekwencji Wnioskodawca mógłby skorzystać z regulacji prawnej zawartej w ww. art. 89a ustawy o VAT nie wcześniej niż w dniu 6 maja 2009r. A zatem winien zastosować ten przepis w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 grudnia 2008r. Jest to o tyle istotne, iż zmianom przepisu w zakresie dotyczącym okresu, w jakim wierzytelność wynikająca z faktury podlega korekcie podatku należnego, nie towarzyszy przepis przejściowy, który precyzowałby, jakich wierzytelności dotyczy zmieniona regulacja, tj. powstałych po wejściu w życie nowelizacji (od dnia 1 grudnia 2008r.) czy także tych wcześniejszych. Brak przepisów przejściowych oznacza zatem, że w momencie korzystania z ulgi podatnik winien zastosować nowe regulacje do starych stanów faktycznych, co oznacza, że prawem korekty w ciągu 2 lat od daty wystawienia faktury objęte byłyby również wierzytelności powstałe przed dniem 1 grudnia 2008r.

W konsekwencji powyższego, ze względu na to, iż przedmiotowe wierzytelności powstały w 2006r., tzn. licząc od końca roku, w którym zostały wystawione faktury dokumentujące przedmiotowe wierzytelności minęło więcej niż 2 lata, Wnioskodawca nie ma możliwości skorygowania podatku należnego od ww. wierzytelności na podstawie przepisu art. 89a ustawy o VAT. W związku z powyższym stało się zbędne badanie pozostałych warunków zawartych w cyt. przepisach.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.