Istota interpretacji:

prawo do korekty podatku należnego z tytułu niezapłaconej faktury VAT

Ww. wniosek został uzupełniony pismem 14 października 2008r. (data wpływu 17 października 2008r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu znak: IBPB1/415-581/08/RM; IBPP1/443-1076/08/JP z dnia 1 października 2008r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 4 lutego 2005r. Wnioskodawca wystawił fakturę VAT na kwotę brutto 971.574,71 zł za usługi budowlane. Faktura ta nie została podpisana przez Generalnego Wykonawcę - S.A., natomiast protokół z wykonania prac został podpisany przez Kierownika Budowy, Inspektora Nadzoru oraz Kierownika Robót. Według Sądu wyżej wymienieni nie byli uprawnieni do podpisywania protokołu, więc faktura nie stanowi podstawy do roszczenia należności.

Faktura VAT została zarachowana jako przychód należny (netto) oraz podatek VAT należny został rozliczony w deklaracji VAT-7.

W roku 2005r. Wnioskodawca prowadził księgi rachunkowe, a w latach 2006 - 2008 podatkową księgę przychodów i rozchodów. Wyrok wydany w dniu 12 marca 2008r. jest prawomocny, w całości oddala powództwo Wnioskodawcy w zakresie wierzytelności za wystawioną fakturę.

Sąd nie zakwestionował faktu wykonania usługi (sporządzony protokół jest dowodem jej wykonania), ale stwierdził brak podstaw do dochodzenia roszczeń, gdyż Wnioskodawca nie udowodnił, aby w zakresie zlecenia wykonania robót dodatkowych została zawarta umowa na piśmie. Zdaniem Sądu: "W konsekwencji brak zachowania dla zmiany spornej umowy formy pisemnej skutkował stosownie do treści art. 6471§ 4 Kodeksu cywilnego jej nieważnością w tym zakresie i bezzasadnością roszczenia o zapłatę wynagrodzenia". Sąd apelacyjny przychylił się do stanowiska sądu I instancji.

Faktura została wystawiona przez firmę B., NIP (firma zmieniła jedynie formę rozliczania podatku dochodowego). Wnioskodawca jest podatnikiem podatku VAT. Faktura zakwestionowana przez inwestora dokumentuje wykonanie robót budowlanych w okresie od stycznia do lutego 2005r.

Na wskazaną w niniejszym wniosku należność nie dokonano odpisów aktualizujących jej wartość, o których mowa w ustawie o rachunkowości.

Nieściągalność należności nie została udokumentowana w sposób, o którym mowa w art. 23 ust. 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z powyższym nie zostały także spełnione warunki, o których mowa w art. 89a ustawy o VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy można skorygować należny podatek VAT od faktury, która została zakwestionowana przez dłużnika na drodze powództwa sądowego...

Zdaniem Wnioskodawcy, może on dokonać korekty podatku należnego od wystawionej faktury dokumentującej wierzytelność, której nieściągalność została udokumentowana na drodze postępowania sądowego, która uprzednio na podstawie art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, została zarachowana jako przychody należne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W art. 19 ust. 1 ww. ustawy określono, iż obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, a w przypadku, gdy transakcje te winny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi (art. 19 ust. 4).

Natomiast zgodnie z art. 89a ust. 1 ww. ustawy podatnik może skorygować podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności odpisanych jako nieściągalne, stanowiących koszty uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 2-7. Korekta podatku dotyczy również kwoty podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności odpisanej jako nieściągalna.

Art. 89a ust. 2 stanowi, iż przepis ust. 1 stosuje się w przypadku gdy spełnione są następujące warunki:

1. dostawa towaru lub świadczenie usług jest dokonana na rzecz podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, niebędącego w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji,
   
2. wierzytelności zostały uprzednio wykazane w deklaracji jako obrót opodatkowany i podatek należny,
   
3. wierzyciel i dłużnik na dzień dokonania korekty, o której mowa w ust. 1, są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni,
   
4. wierzytelności nie zostały uregulowane w jakiejkolwiek formie ani nie zostały zbyte,
   
5. od daty wystawienia faktury, będącej podstawą do odpisania wierzytelności nie upłynęło 5 lat, licząc od początku roku, w którym została wystawiona faktura,
   
6. wierzyciel zawiadomił dłużnika o odpisaniu wierzytelności jako nieściągalnych, a dłużnik w ciągu 28 dni od dnia otrzymania zawiadomienia nie uregulował należności w jakiejkolwiek formie.
   
   

W tym miejscu należy jednakże zaznaczyć, iż zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 90, poz. 756) postanowiono, że przepisy art. 89a i art. 89b mają zastosowanie do wierzytelności powstałych od dnia wejścia w życie tej ustawy, tj. od dnia 1 czerwca 2005r.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż wykonanie usługi na rzecz dłużnika miało miejsce w okresie od stycznia do lutego 2005r., faktura VAT z tytułu świadczonej usługi została wystawiona 4 lutego 2005.

Reasumując, ze względu na to, iż przedmiotowe wierzytelności powstały przed dniem 1 czerwca 2005r. czyli przed dniem wejścia w życie ww. przepisów, Wnioskodawca nie ma możliwości skorygowania podatku należnego od ww. wierzytelności na podstawie przepisu art. 89a ustawy o VAT.

W związku z powyższym zbędne jest badanie pozostałych warunków zawartych w cyt. przepisach.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy, iż może dokonać korekty podatku należnego od wystawionej faktury uznać należy zanieprawidłowe.

Ponadto informuje się, że w przedmiocie interpretacji przepisów prawa podatkowego w sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała