Istota interpretacji:

Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego przy realizacji inwestycji – proporcja poniżej 2%.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Szpital w 2006 roku realizował projekt z funduszy Unii Europejskiej ze środków ZPORR. Otrzymał dofinansowanie w wysokości ok. 35% całości realizowanego projektu pn. "Zakup specjalistycznego sprzętu medycznego dla Szpitala" w ramach projektu 1 – "Rozbudowa i modernizacja infrastruktury służącej wzmocnieniu konkurencyjności regionów". Zakupione sprzęty, m.in. respirator, kardiomonitory, aparat do znieczulania, aparat EEG itp., zostały przyjęte na magazyn w wartości brutto, ponieważ Szpital nie zamierza dokonywać odliczenia podatku VAT od zakupionego sprzętu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w odniesieniu do realizowanego projektu Szpital ma możliwość odliczenia podatku VAT w całości lub w części...

Stanowisko Wnioskodawcy:

Wyliczając proporcje dotyczące ustalenia podatku naliczonego za rok 2009r. Szpital otrzymał wskaźnik w wysokości poniżej 1%, ponieważ udział rocznego obrotu z tyt. czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego w całkowitym obrocie uzyskanym z tyt. czynności dokonanych w 2008r. roku jest niewielkiej wysokości. Wysokość ta jest mniejsza niż 2%, co nie daje Szpitalowi prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na podstawie przepisu art. 86 ust 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2004r. Nr 54 poz. 535 z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zgodnie zaś z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

A zatem prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik VAT oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Tym samym warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi (tj. takimi, które generują podatek należny).

Powyższa zasada wyklucza możliwość odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do opodatkowanej działalności gospodarczej, czyli w przypadku wykonywania czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

W związku z powyższym, w przypadku, gdy podatnik wykonuje zarówno czynności uprawniające do odliczenia podatku VAT naliczonego jak i czynności nieuprawniające do tego odliczenia, zastosowanie znajdują przepisy art. 90 i art. 91 ustawy o VAT, mające na celu określenie wartości podatku naliczonego, służącego wyłącznie czynnościom opodatkowanym, z pominięciem tej części podatku naliczonego, w jakiej nabyte towary i usługi są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności zwolnionych od podatku.

Przepis art. 90 ust. 1 i 2 ustawy stanowi, że w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku, z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku, z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określania kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo. Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej (art. 90 ust. 4 ustawy).

W ust. 5-8 powołanego artykułu wskazano szczegółowe zasady ustalania proporcji.

Stosownie natomiast do zapisu art. 90 ust. 10 ustawy, w przypadku, gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8 przekroczyła 98% – podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2; w przypadku, gdy nie przekroczyła 2% – podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2.

Powyższe oznacza, że w przypadku, gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8 nie przekroczyła 2% - podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z wniosku wynika, że Szpital realizował projekt z funduszy Unii Europejskiej ze środków ZPORR pn. "Zakup specjalistycznego sprzętu medycznego dla Szpitala" w ramach projektu 1 – rozbudowa i modernizacja infrastruktury służącej wzmocnieniu konkurencyjności regionów. Zakupione sprzęty, m.in. respirator, kardiomonitory, aparat do znieczulania, aparat EEG itp., zostały przyjęte na magazyn w wartości brutto, ponieważ szpital nie zamierza dokonywać odliczenia podatku VAT od zakupionego sprzętu. Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że udział rocznego obrotu z tyt. czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tyt. czynności dokonanych w 2008r., nie przekroczył 1%.

Mając powyższe na uwadze należy zatem stwierdzić, iż Szpital, uzyskując obrót z tytułu wykonywania czynności opodatkowanych na poziomie niższym niż 2%, nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup sprzętu w ramach opisanego we wniosku projektu.

Należy podkreślić, iż w przypadku wykorzystywania przedmiotowego sprzętu wyłącznie przy świadczeniu usług w zakresie ochrony zdrowia (zwolnionych od podatku), proporcja świadczonych przez Szpital usług opodatkowanych i zwolnionych nie ma wpływu na brak w takiej sytuacji prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie tego sprzętu. Proporcja ta bowiem ma znaczenie jedynie w przypadku, gdyby zakupiony sprzęt był wykorzystywany zarówno do wykonywania czynności zwolnionych, jak i opodatkowanych. Natomiast wykorzystywanie urządzeń wyłącznie do czynności zwolnionych z opodatkowania powoduje, że Podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.