Istota interpretacji:

Czy w związku z wydaniem jedynemu wspólnikowi mienia polikwidacyjnego wraz ze związanymi z tym mieniem prawami i obowiązkami Spółka nie jest zobowiązana do dokonania korekty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 1-8, lecz ewentualnej korekty dokonuje jedyny wspólnik jako beneficjent praw i obowiązków związanych z otrzymanym mieniem?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca – Spółka z o.o. (dalej: Spółka) prowadzi działalność usługową i handlową i jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Jedynym udziałowcem Spółki jest publiczna spółka akcyjna, która zamierza doprowadzić do zakończenia jej działalności operacyjnej i ustania jej bytu prawnego. Jednym ze sposobów osiągnięcia tego celu jest postawienie Spółki w stan likwidacji. w trakcie likwidacji działalność Spółki zostanie zakończona, zostaną ściągnięte wierzytelności, spłacone wszystkie zobowiązania oraz upłynniony majątek w takim stopniu, aby zaspokoić lub zabezpieczyć wierzycieli. Po wykonaniu powyższych czynności pozostanie co najmniej następujące mienie polikwidacyjne, które zostanie wydane jedynemu udziałowcowi wraz z przeniesieniem praw i obowiązków związanych z tym mieniem:

1. budynek wielokondygnacyjny, wykorzystywany na cele użytkowo – mieszkalne, o powierzchni użytkowej 1289 m2, położony we W., na działce stanowiącej własność Spółki, wpisany do rejestru zabytków. Powierzchnię 769,65 m2stanowią biura wynajmowane zewnętrznym podmiotom gospodarczym na podstawie umów zawartych na czas nieokreślony. w budynku znajduje się ponadto 6 lokali mieszkalnych, o ogólnej powierzchni 308,88 m2, z których 5 Spółka wynajmuje na podstawie umów zawartych na czas nieokreślony, z czynszem regulowanym, jak w lokalach tworzących zasób mieszkaniowy gminy. Jeden lokal mieszkalny o powierzchni 88 m2jest aktualnie adoptowany na biuro przeznaczone na wynajem;
2. cztery lokale mieszkalne, położone w budynku przy ul. Z. w W. o ogólnej powierzchni 251,6 m2z przynależnymi piwnicami o łącznej powierzchni 12 m2wraz z odpowiednim udziałem w powierzchni wspólnej budynku i udziałem w prawie wieczystego użytkowania gruntu. Lokale wynajmowane są od dnia 1 lipca 1999 r. na podstawie umów zawartych na czas nieokreślony jednakże nie krótszy niż 15 lat. w umowach zagwarantowane jest prawo pierwokupu mieszkań przez najemców albo wskazane przez nich osoby bliskie.

W piśmie z dnia 7 października 2009 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku pełnomocnik Spółki wskazał, że wyszczególnione we wniosku mienie polikwidacyjne, które ma być wydane wspólnikowi w wyniku likwidacji osoby prawnej, na które składają się nieruchomości wraz z prawami i obowiązkami z nimi związanymi, oraz prawa majątkowe, były i są wyodrębnione w istniejącym przedsiębiorstwie zarówno organizacyjnie jak i finansowo. w szczególności w księgach rachunkowych Spółki wyodrębniona jest ewidencja aktywów i pasywów oraz przychodów i kosztów dotyczących tych składników istniejącego obecnie przedsiębiorstwa. Składniki te służą Spółce do prowadzenia działalności gospodarczej, polegającej na wynajmie lokali i mogą stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie prowadzące taką działalność gospodarczą.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku z wydaniem jedynemu wspólnikowi mienia poliwidacyjnego wraz ze związanymi z tym mieniem prawami i obowiązkami Spółka nie jest zobowiązana do dokonania korekty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 1-8, lecz ewentualnej korekty dokonuje jedyny wspólnik jako beneficjent praw i obowiązków związanych z otrzymanym mieniem...

Zdaniem Wnioskodawcy, dokonując opisanego wydania mienia polikwidacyjnego, stanowiącego zorganizowaną część przedsiębiorstwa, Spółka nie jest zobowiązana do dokonania korekty podatku odliczonego w sposób opisany w przepisach art. 91 ust. 1-8 ustawy o podatku od towarów i usług. Na podstawie przepisu art. 91 ust. 9 ww. ustawy do ewentualnej korekty odliczonego podatku, związanego z otrzymanym mieniem polikwidacyjnym, zobowiązany będzie jedyny wspólnik, który to mienie otrzyma.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczenia podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą. Zgodnie z tym przepisem, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik obowiązany jest do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10 – art. 90 ust. 2 ustawy.

Na mocy art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-9, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11, dla zakończonego roku podatkowego. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli różnica między proporcją odliczenia określoną w art. 90 ust. 4 a proporcją określoną w zdaniu poprzednim nie przekracza 2 punktów procentowych.

W myśl art. 91 ust. 2 ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. w przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Ponadto, zgodnie z art. 91 ust. 4 ustawy, w przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi – art. 91 ust. 7 ustawy.

Obowiązek skorygowania podatku naliczonego od wcześniej nabytych towarów i usług wykorzystywanych przez podatnika do wykonywania czynności opodatkowanych, które są następnie przedmiotem zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części reguluje art. 91 ust. 9 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa korekta określona w ust. 1-8 jest dokonywana przez nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Z danych przedstawionych we wniosku wynika, że Spółka prowadzi działalność usługową i handlową i jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Jedynym udziałowcem Spółki jest publiczna spółka akcyjna, która zamierza doprowadzić do zakończenia działalności operacyjnej i ustania bytu prawnego Wnioskodawcy. Jednym ze sposobów osiągnięcia tego celu jest postawienie Spółki w stan likwidacji. w trakcie likwidacji działalność Spółki zostanie zakończona, zostaną ściągnięte wierzytelności, spłacone wszystkie zobowiązania oraz upłynniony majątek w takim stopniu, aby zaspokoić lub zabezpieczyć wierzycieli. Po wykonaniu powyższych czynności pozostanie co najmniej następujące mienie polikwidacyjne, które zostanie wydane jedynemu udziałowcowi wraz z przeniesieniem praw i obowiązków związanych z tym mieniem:

1. budynek wielokondygnacyjny przeznaczony na cele użytkowo-mieszkalne na działce stanowiącej własność Spółki, wpisany do rejestru zabytków, będący przedmiotem najmu,
2. cztery lokale mieszkalne z przynależnymi piwnicami wraz z odpowiednim udziałem w powierzchni wspólnej budynku i udziałem w prawie wieczystego użytkowania gruntu, będące przedmiotem najmu.

Wyszczególnione we wniosku mienie polikwidacyjne, które ma być wydane wspólnikowi w wyniku likwidacji Spółki było i jest wyodrębnione w istniejącym przedsiębiorstwie zarówno organizacyjnie jak i finansowo. w szczególności w księgach rachunkowych Spółki wyodrębniona jest ewidencja aktywów i pasywów oraz przychodów i kosztów dotyczących tych składników istniejącego obecnie przedsiębiorstwa. Składniki te służą Spółce do prowadzenia działalności gospodarczej, polegającej na wynajmie lokali i mogą stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie prowadzące taką działalność gospodarczą.

W interpretacji indywidualnej z dnia 4 grudnia 2009 r. nr ILPP1/443-1089/09-4/KG stwierdzono, że wyszczególnione we wniosku mienie polikwidacyjne, będące zdaniem Wnioskodawcy zespołem składników materialnych i niematerialnych organizacyjnie i finansowo wyodrębnionym w istniejącym przedsiębiorstwie, które Spółka po zakończeniu procesu likwidacji zamierza przekazać jedynemu udziałowcowi, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa zdefiniowaną w art. 2 pkt 27e ustawy. w związku z powyższym zbycie tego mienia w formie przekazania go jedynemu udziałowcowi, na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Mając na uwadze dokonaną wyżej analizę przepisów należy stwierdzić, że zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w formie przekazania go jedynemu udziałowcowi nie rodzi u Wnioskodawcy obowiązku dokonania korekty w sferze jego wcześniejszych odliczeń. Zgodnie z cytowanym wyżej art. 91 ust. 9 ustawy, obowiązek ewentualnej korekty podatku naliczonego z wyżej wskazanych tytułów zostanie przeniesiony na nabywcę, czyli w analizowanym przypadku na spółkę akcyjną. Podkreślić jednak należy, iż obowiązek dokonywania korekt będzie ciążył na nabywcy tylko w przypadku, gdy zajdą przesłanki wskazane w art. 91 ust. 1-8 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje