Istota interpretacji:

Czy Wnioskodawca dokonując, zgodnie z art. 91 ust. 1 i 2 korekty wskaźnika (proporcji), o którym mowa w art. 90 ust. 3 i 4 ustawy o podatku od towarów i usług, w sytuacji gdy korekta ta nie przekroczy 2%, ma obowiązek skorygować rozliczenie wskaźnika proporcji dotyczące:- towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym, są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy, a ich wartość początkowa przekracza 15.000 zł. (zdanie pierwsze art. 91 ust. 2 ustawy),- środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł. (zdanie trzecie art. 91 ust. 2 ustawy)?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca., będzie dokonywać, zgodnie z art. 91 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług - zwanej dalej ustawą, korekty wskaźnika (proporcji) VAT, o którym mowa w art. 90 ust. 3 i 4 ustawy. Art. 91 ust. 1 ustawy w zdaniu drugim, stanowi, iż korekty wskaźnika (proporcji) nie dokonuje się, jeżeli różnica między proporcją odliczenia określoną w art. 90 ust. 4 a proporcją określoną po korekcie nie przekracza 2 punktów procentowych. Art. 91 ust. 2 ustawy nie zawiera analogicznego zapisu.

W związku z faktem, iż w wyniku zmiany wskaźnika różnica pomiędzy wysokością proporcji ustaloną pierwotnie, a proporcją w wysokości ustalonej korektą nie przekroczy 2%, a Wnioskodawca dokonywała zarówno zakupów tzw. pozostałych jak i zakupu towarów i usług, o których mowa w art. 91 ust. 2 zdanie pierwsze i trzecie, powstała wątpliwość co do zakresu stosowania przepisu art. 91 ust. 1 zdanie drugie ustawy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca dokonując, zgodnie z art. 91 ust. 1 i 2 korekty wskaźnika (proporcji), o którym mowa w art. 90 ust. 3 i 4 ustawy o podatku od towarów i usług, w sytuacji gdy korekta ta nie przekroczy 2%, ma obowiązek skorygować rozliczenie wskaźnika proporcji dotyczące:

• towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym, są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy, a ich wartość początkowa przekracza 15.000 zł. (zdanie pierwsze art. 91 ust. 2 ustawy),
• środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł. (zdanie trzecie art. 91 ust. 2 ustawy)...
  
  

Zdaniem Wnioskodawcy:

1. Spółka ma obowiązek jak i prawo dokonywać korekty rozliczeń wskaźnika (proporcji) VAT, gdy wysokość korekty wskaźnika nie przekracza 2%, jeżeli korekta ta dotyczy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym, są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy, a ich wartość początkowa przekracza 15.000 zł.
2. Spółka nie ma obowiązku jak i prawa dokonywać korekty rozliczeń wskaźnika (proporcji) VAT, gdy wysokość korekty wskaźnika nie przekracza 2%, w sytuacji, o której mowa w art. 91 ust. 2 zdanie trzecie ustawy tj. korekty dotyczącej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł.
   
   

Powyższe wynika bezpośrednio z treści art. 91 ust. 1 i 2 ustawy. Artykuł 91 ust. 1 ustawy w części odnoszącej się do zakazu korekty wskaźnika w przypadku różnicy poniżej 2%, nie ma zastosowania do towarów i usług, o których mowa w art. 91 ust. 2 ustawy zdanie pierwsze, z uwagi na brak stosownego zapisu w art. 91 ust. 2 ustawy jak też w innym przepisie ustawy.

Art. 91 ust. 2 zdanie trzecie wyraźnie stanowi iż art. 91 ust 1 ustawy stosuje się odpowiednio jedynie w przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł., a więc a contrario gdy wartość ich przekracza 15.000,00 zł. nie można zastosować uregulowań dotyczących korekty w zakresie zapisu z art. 91 ust 1 zdanie drugie ustawy, stwierdzającego iż korekty tej nie dokonuje się, jeżeli różnica wskaźnika wynikająca z korekty nie przekracza 2 procent.

Z powyższego wynika, iż zapis, o którym mowa w art. 91 ust. 1 zdanie drugie ustawy dotyczy jedynie tzw. korekty jednorocznej (zakupy pozostałe i środki trwałe do 15.000,00 zł), natomiast nie dotyczy korekty 5 i 10 letniej.

Reasumując Wnioskodawca, w przypadku korekty dotyczącej towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym, są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy, a ich wartość początkowa przekracza 15.000 zł., skutkującej zmianą wskaźnika proporcji nie przekraczającą 2 %" ma prawo i obowiązek dokonać korekty rozliczeń VAT spowodowanych tą zmianą.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 90 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 Nr 54 poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10. Zatem podatnik może zgodnie z brzmieniem art. 90 ust. 2 ustawy odliczyć kwotę podatku naliczonego przy zastosowaniu proporcji opartej na strukturze sprzedaży, ustalonej zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy (tzw. proporcja wstępna). Istotne jest przy tym to, że jeżeli proporcja wstępna:

1. przekroczyła 98 % - podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2;
2. nie przekroczyła 2 % - podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2.
   
   

W myśl art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-9, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11, dla zakończonego roku podatkowego (proporcja ostateczna). Jednak korekty tej nie dokonuje się, jeżeli różnica między proporcją odliczenia określoną w art. 90 ust. 4 a proporcją określoną w zdaniu poprzednim nie przekracza 2 punktów procentowych.

Stosownie do art. 91 ust. 1 zdanie drugie ustawy, korekty rocznej nie dokonuje się jeżeli różnica między proporcją odliczenia określoną wstępnie na podstawie danych z ubiegłego roku podatkowego i proporcją odliczenia określoną wstępnie na podstawie danych z ubiegłego roku podatkowego i proporcją realną obliczoną dla roku, w którym dokonywane były zakupy, nie przekracza 2 punktów procentowych.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka będzie dokonywać, zgodnie z art. 91 ust. 1 i 2 ustawy korekty wskaźnika (proporcji) VAT, o którym mowa w art. 90 ust. 3 i 4 ustawy. W wyniku zmiany wskaźnika różnica pomiędzy wysokością proporcji ustaloną pierwotnie, a proporcją w wysokości ustalonej korektą nie przekroczy 2%.

A zatem w świetle powyższych przepisów należy stwierdzić, iż Podatnik nie dokonuje korekty, o której mowa w art. 91 ust.1, po zakończeniu tego roku, ponieważ różnica między proporcją odliczenia określoną w art. 90 ust. 4 (proporcją wstępną) a proporcją określoną po zakończeniu roku podatkowego (proporcją ostateczną) nie przekracza 2 punktów procentowych. Ustawodawca w tym przypadku użył przy tym bezwarunkowego zwrotu: "korekty nie dokonuje się". Podatnik nie ma więc wyboru czy też dokonać tej korekty, czy nie w sytuacji gdy różnica jest mniejsza lub równa 2 punkty procentowe. Należy również przypomnieć, iż proporcję zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

Taka interpretacja przepisu art. 91 ust. 1 ustawy nie pozbawia Podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego. Zaznaczyć trzeba, iż proporcja ostateczna wyliczona za poprzedni rok jest równocześnie proporcją wstępną na rok następny, co uprawnia Podatnika w tym roku do pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony w wysokości wynikającej z tej proporcji.

A zatem stanowisko Wnioskodawcy, iż art. 91 ust. 1 zdanie drugie ustawy dotyczy jedynie tzw. korekty jednorocznej (zakupy pozostałe i środki trwałe do 15.000 zł), natomiast nie dotyczy korekty 5 i 10 letniej, należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 P