W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jako jednostka budżetowa działa od dnia 1 lipca 2007r. na podstawie uchwały Rady Miejskiej w ...... i uchwalonego przez nią statutu.Wnioskodawca świadczy głównie usługi związane z rekreacją i sportem. W PKD jego działalność została sklasyfikowana jako 9261Z - działalność stadionów i pozostałych obiektów sportowych. Na podstawie art. 90 ustawy o podatku od towarów i usług kwotę podatku należnego pomniejsza on o część podatku naliczonego, tj. według współczynnika struktury sprzedaży, która w obecnym roku wynosi 62%. Dyrektor Ośrodka zawarł z Zakładem Energetycznym umowę kompleksową sprzedaży energii elektrycznej i świadczenia usług dystrybucji, która obowiązuje od dnia 20 lutego 2008r. na czas nieokreślony. Przedmiotem umowy jest usługa kompleksowa polegająca na sprzedaży energii elektrycznej wraz z usługą dystrybucji energii elektrycznej do obiektu znajdującego się w budynku Starostwa Powiatowego, gdzie znajduje się stacja trafo. Właścicielem stacji jest MOSiR.

Dodatkowo zawarta została w dniu 20 lutego 2008r. umowa - porozumienie pomiędzy MOSiR a Gimnazjum Miejskim oraz Starostwem Powiatowym, będącymi jednostkami budżetowymi, dotyczące dostawy energii elektrycznej do budynków Starostwa i Gimnazjum. Warunki porozumienia określają iż:

• odpłatność za dostawę energii elektrycznej będzie się odbywała na podstawie faktury wystawionej przez MOSiR do końca każdego miesiąca,
• Starostwo rozliczać będzie dostarczoną energię zgodnie ze wskazaniami podlicznika dla Starostwa,
• koszt dostarczonej energii elektrycznej dla Gimnazjum obliczany będzie jako różnica pomiędzy całkowitym zużyciem energii, wykazanym na fakturze Zakładu Energetycznego a wskazaniami podliczników energii elektrycznej Pływalni Miejskiej (MOSiR) i budynku Starostwa Powiatowego,
• cena jednego Kwh będzie liczona według stawki określonej na fakturze Zakładu Energetycznego jako średnia cena Kwh.
  
  

Ze względu na trwające procedury podpisywania umów pierwsze fakturowanie nastąpiło 31 marca 2008r. z terminami płatności w miesiącu kwietniu 2008r. na kwotę 21.548,53 zł netto. Zakład Energetyczny wystawił fakturę z dniem 31 marca 2008r., która obejmuje łączne zużycie energii elektrycznej przez ww. jednostki. Tak więc znaczna część faktury dotyczy energii elektrycznej zużytej przez MOSiR, tj. ok. 14.759 zł netto, Gimnazjum 5.710,57 zł netto i Starostwo ok. 1.078,70 zł netto.Wnioskodawca dokonuje refakturowania dla Gimnazjum i Starostwa ze stawką 22% zgodnie z zasadą, iż podmiot który dokonuje refakturowania wystawia na rzecz nabywcy fakturę (refakturę) z uwzględnieniem tej samej stawki podatku VAT, która widnieje na fakturze pierwotnej, wystawionej przez usługodawcę. Wnioskodawca dodał, że energia elektryczna jest sklasyfikowana pod symbolem PKWiU 40.11.10, natomiast usługi w zakresie przesyłania energii elektrycznej pod symbolem PKWiU 40.12.10. Podmioty, z którymi Wnioskodawca zawarł porozumienie, tj. Gimnazjum Miejskie i Starostwo Powiatowe, w ocenie Wnioskodawcy, są jednostkami budżetowymi.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy postępuje prawidłowo odliczając podatek naliczony od faktury za energię elektryczną w wysokości 62% łącznej kwoty podatku, czy odliczenie powinno obejmować tylko część dotyczącą Wnioskodawcy? A jeśli Wnioskodawcy przysługuje odliczenie podatku naliczonego tylko w części podatku dotyczącego MOSiR, to jak to należy uwzględnić w rejestrze zakupów - na jakiej podstawie?
2. Czy Wnioskodawca prawidłowo postąpił w przypadku refakturowania ujmując w tych fakturach stawkę VAT w wysokości 22%, czy powinien na podstawie paragrafu 8 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 27 kwietnia 2004r. zastosować zwolnienie od podatku jako usługi świadczone pomiędzy jednostkami budżetowymi?
3. Czy podatek naliczony dotyczący zakupu energii w części podlegającej refakturowaniu Wnioskodawca może odliczyć w pełnej wysokości od podatku należnego?
4. Jeśli refakturowanie powinno być zwolnione z VAT to jaka część podatku naliczonego podlega odliczeniu od podatku należnego?
   
   

Zdaniem Wnioskodawcy:

1. Podatek naliczony z faktury otrzymywanej od Zakładów Energetycznych odliczać według współczynnika 62% z całej faktury, gdyż w przeciwnym razie należałoby rozbijać tę fakturę na trzy części.
2. Stawkę VAT 22% w fakturach wystawianych dla Starostwa i Gimnazjum zastosowano ponieważ jednostka w zakresie prowadzenia działalności Regon jest sklasyfikowana jako 9261Z - działalność stadionów i pozostałych obiektów sportowych, czyli nie świadczy usług związanych z dostawą energii.
   
   

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają między innymi odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów - w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy o VAT - rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Stosownie do postanowień art. 8 ust. 1 ww. ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów, w rozumieniu art. 7 cyt. ustawy. Stawka podatku od towarów i usług dla dostawy towarów i świadczenia usług - poza wyjątkami wyszczególnionymi w ustawie o VAT oraz rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 roku w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy wynosi 22%. Stosownie natomiast do § 8 ust. 1 pkt 14 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, zwolnione są od podatku usługi świadczone pomiędzy gospodarstwami pomocniczymi jednostek budżetowych, jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi, z wyjątkiem usług wymienionych w poz. 138 i 153 załącznika nr 3 do ustawy oraz usług komunikacji miejskiej.

Z powyższego przepisu wynika, iż:

• zwolnienie o którym mowa, dotyczy wyłącznie usług świadczonych pomiędzy gospodarstwami pomocniczymi jednostek budżetowych, jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi, (bez ograniczeń dotyczących terytorialnego zakresu działania tych jednostek),
• zwolnienie to nie obejmuje usług w zakresie rozprowadzania wody (PKWiU - 41.00.2) oraz usług w zakresie gospodarki ściekami oraz wywozu i unieszkodliwiania odpadów, a także usług sanitarnych i pokrewnych (PKWiU - 90.0) oraz usług komunikacji miejskiej.
  
  

Z wniosku wynika, iż MOSiR - będący jednostką budżetową dokonuje refakturowania dla Gimnazjum oraz Starostwa Powiatowego kosztów dotyczących sprzedaży energii elektrycznej. Wnioskodawca wystawia faktury z uwzględnieniem tej samej stawki podatku VAT, która widnieje na fakturze pierwotnej wystawionej przez Zakład Energetyczny. W ocenie Wnioskodawcy zarówno Gimnazjum jak i Starostwo Powiatowe są jednostkami budżetowymi.W tym miejscu wskazać należy na przepis art. 7 ust. 8 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, uznaje się, że dostawy towarów dokonał każdy z podmiotów biorących udział w tych czynnościach. A zatem w sytuacji, w której podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w dostawie towaru, przyjmuje się, że podatnik ten sam otrzymał i dokonał dostawy towaru. Dotyczy to sytuacji, w której podatnik kupuje towar, a następnie w stanie "nieprzetworzonym" odsprzedaje go swojemu kontrahentowi. Zarówno przepisy cyt. ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisy wykonawcze do tej ustawy nie regulują zagadnienia odsprzedaży, tzw. refakturowania. Uznaje się jednak, iż z refakturowaniem mamy do czynienia przede wszystkim wówczas, gdy umowa łącząca strony przewiduje tego rodzaju sposób wzajemnych rozliczeń oraz do refakturowania dostaw towarów lub usług podmiot, który je refakturuje nie dolicza żadnej marży. W rezultacie więc ostateczne obciążenie spoczywa nie na pierwotnym nabywcy towaru czy usługi, lecz na ich rzeczywistym użytkowniku.

W praktyce przyjmuje się, że z refakturowaniem mamy do czynienia, gdy występują następujące okoliczności:

• z towarów (usług) nie korzysta podmiot (albo korzysta tylko w części), na którego wystawiona jest pierwotna faktura,
• sprzedaż (odsprzedaż) musi być dokonana po cenie zakupu, bez marży narzuconej przez odsprzedającego,
• podmiot, który dokonuje refakturowania wystawia na rzecz nabywcy fakturę VAT z uwzględnieniem tej samej stawki VAT, która jest na fakturze pierwotnej wystawionej przez odsprzedającego,
• w umowie między kontrahentami powinno być zastrzeżenie o odrębnym rozliczeniu danego rodzaju czynności.
  
  

Jak twierdzi Wnioskodawca, na podstawie otrzymanej z zakładu energetycznego faktury, dokonuje on refakturowania na rzecz innych jednostek budżetowych m.in. energii elektrycznej, przy czym przy odsprzedaży energii traktuje zarówno samą energię jak i koszty jej dystrybucji jako świadczenie usługi, stosując stawkę VAT 22%. Biorąc natomiast pod uwagę zapis § 8 ust. 1 pkt 14 cyt. rozporządzenia w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług ze zwolnienia z opodatkowania VAT mogą korzystać wyłącznie usługi świadczone m.in. pomiędzy jednostkami budżetowymi. Jak wynika ze stanu faktycznego Wnioskodawca obciąża poszczególne jednostki budżetowe kosztami zarówno samej energii elektrycznej jak i kosztami jej przesyłu - dostawy. Należy zauważyć, iż w myśl art. 2 pkt 6 ww. ustawy o podatku od towarów i usług przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Z zacytowanego przepisu bezspornie wynika, iż energia elektryczna jest towarem. A zatem przepis § 8 ust. 1 pkt 14 cyt. rozporządzenia nie znajduje tutaj zastosowania bowiem dotyczy on wyłącznie sytuacji świadczenia usług pomiędzy jednostkami budżetowymi nie zaś dostawy towaru pomiędzy tymi jednostkami. W sytuacji zatem otrzymania z zakładu energetycznego faktury z wykazaną na niej stawką podatku VAT w wysokości 22% - dotyczącą dostawy towaru - energii elektrycznej (jak wskazano we wniosku PKWiU 40.11.10), Wnioskodawca, jako czynny podatnik VAT, winien dokonać refakturowania dostawy towaru (jeśli taki sposób rozliczeń wynika z zawartych umów), poprzez wystawienie na rzecz nabywców (Starostwa Powiatowego oraz Gimnazjum) faktur VAT z uwzględnieniem tej samej stawki VAT, która jest na fakturze pierwotnej wystawionej przez Zakład Energetyczny. Natomiast w odniesieniu do stawki podatku VAT dotyczącej przesyłu energii elektrycznej stwierdzić należy, iż zastosowanie znajdzie przepis § 8 ust. 1 pkt 14 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów. Przesył energii elektrycznej - jak wskazał Wnioskodawca stanowi świadczenie usług (PKWiU 40.12.10 - usługi w zakresie przesyłania energii elektrycznej). Zatem w oparciu o przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny należy stwierdzić, iż w przypadku świadczenia przez Wnioskodawcę - będącym jednostką budżetową - wymienionej we wniosku usługi przesyłu energii elektrycznej na rzecz innych jednostek budżetowych tj.: Gimnazjum Miejskiego oraz Starostwa Powiatowego, usługa ta zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 14 cyt. rozporządzenia w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, korzysta ona ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, z wyjątkiem usług, których zwolnienie to nie dotyczy (tj. wymienionych w poz. 138 i 153 załącznika do ustawy o podatku od towarów i usług oraz usług komunikacji miejskiej).

Ponadto z wniosku wynika, iż MOSiR korzysta z zasady proporcjonalnego odliczenia podatku, wynikającej z art. 90 ustawy o VAT oraz że proporcja ustalona na 2008r. wynosi 62%. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.W świetle art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W myśl art. 90 ust. 1 ustawy o VAT w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.Stosownie do art. 90 ust. 2 ustawy o VAT, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.Zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy o VAT proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Jak wynika z powyższego, Wnioskodawcy będzie przysługiwało odliczenie 62% wartości podatku naliczonego z faktury za energię elektryczną w części przypadającej na Wnioskodawcę.W sytuacji refakturowania części wartości energii elektrycznej dla Gimnazjum Miejskiego i Starostwa Powiatowego, znajdzie zastosowanie stawka podatku VAT 22%. W tym przypadku Wnioskodawcy przysługuje odliczenie całej kwoty podatku naliczonego z faktury otrzymanej z Zakładu Energetycznego ale dotyczącej tylko tej części wartości energii, która jest refakturowana na ww. podmioty, ponieważ jest on w tej części związany wyłącznie ze sprzedażą opodatkowaną.Natomiast, w przypadku usługi przesyłu energii elektrycznej korzystającej w tym przypadku ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, Wnioskodawca nie będzie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury Zakładu Energetycznego ale dotyczącej tylko tej części, która jest refakturowana, ponieważ należy uznać, iż usługa ta w tej części nie będzie wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należało uznać zanieprawidłowe.

Jednocześnie należy zauważyć, że tut. organ, wydając interpretację indywidualną co do zakresu stosowania prawa podatkowego, dokonuje oceny przedstawionego we wniosku stanowiska Wnioskodawcy. Nie jest natomiast uprawniony do analizy lub oceny prawnej załączonych do wniosku o interpretację dokumentów.Ponadto należy podkreślić, iż niniejsza interpretacja została udzielona w oparciu o przedstawiony we wniosku stan faktyczny. W przypadku zmiany któregokolwiek z elementów tego stanu faktycznego, przykładowo w sytuacji gdyby porozumienie zostało zawarte w rzeczywistości z Powiatem, który jako jednostka samorządu terytorialnego posiadająca osobowość prawną może zawierać umowy z innymi podmiotami, a jedynie faktury były wystawiane na Starostwo Powiatowe, jako jednostkę organizacyjną obsługującą powiat (nieposiadającą co do zasady zdolności prawnej do zawierania umów z innymi podmiotami), przedmiotowa interpretacja traci swą ważność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie należy zauważyć, że tut. organ, wydając interpretację indywidualną co do zakresu stosowania prawa podatkowego, dokonuje oceny przedstawionego we wniosku stanowiska Wnioskodawcy. Nie jest natomiast uprawniony do analizy lub oceny prawnej załączonych do wniosku o interpretację dokumentów.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.