Istota interpretacji:

Opodatkowanie podatkiem VAT czynności przekazania między małżonkami składników majątku oraz obowiązku dokonania korekty podatku VAT z tego tytułu.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 07.12.2010r. (data wpływu 10.12.2010r., data nadania 07.12.2010r.), stanowiącym odpowiedź na wezwanie tut. Organu z dnia 26.11.2010r. nr IPPP2/443-811/10-2/KG (skutecznie doręczonym w dniu 30.11.2010r.). Wniosek został uzupełniony w terminie ustawowym.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca od 2000 roku prowadzi działalność gospodarczą w oparciu o wpis do ewidencji działalności gospodarczej. Podatnik prowadził podatkową księgę przychodów i rozchodów. Wykonuje czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług oraz czynności zwolnione od podatku od towarów i usług. Jest w związku małżeńskim, w którym małżonkowie są objęci wspólnością majątkową. Wszystkie składniki mienia używane przez Wnioskodawcę w działalności gospodarczej, m.in. środki trwałe, wyposażenie, materiały są z punktu widzenia kodeksu rodzinnego i opiekuńczego wspólne i należą do obojga małżonków w równych częściach.

Prawie od wszystkich składników mienia Wnioskodawca miał prawo i odliczał naliczony podatek od towarów i usług, w zakresie związanym ze sprzedażą opodatkowaną. Małżonka Wnioskodawcy w niedalekiej przyszłości rozpocznie prowadzenie działalności gospodarczej w tym samym zakresie, co Wnioskodawca i z użyciem tych samych składników mienia. Wcześniej wpisze się do ewidencji działalności gospodarczej jako osoba prowadząca działalność gospodarczą, podając jako przedmiot działalności te grupowania PKD, które wykonywał małżonek i jako miejsce prowadzenia działalności te same miejsca prowadzenia działalności oraz zarejestruje się jako podatnik podatku od towarów i usług czynny.

Wnioskodawca z małżonką nie zawrą między sobą żadnej pisemnej umowy z uwagi na to, że z prawnego punktu widzenia wszelkie składniki majątkowe wykorzystywane teraz przez Stronę w działalności gospodarczej, a później przez małżonkę należą do nich obojga na zasadach współwłasności małżeńskiej. Wnioskodawca zawiadomi organ ewidencyjny o zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej.

Pismem z dnia 07.12.2010 roku Wnioskodawca uzupełnił przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe wskazując, iż Wnioskodawca przekaże przedsiębiorstwo. Dodatkowo wskazano, iż małżonka Wnioskodawcy nie będzie posługiwać się tą samą nazwą. W ewidencji wyposażenia Wnioskodawcy znajdują dwa sita do czerpania papieru, overlock ELNA 744, maszyna do szycia, aparat Nikon, notebook Samsung i kuweta do czerpania papieru. Nieruchomości wchodzące w skład przedsiębiorstwa należą do obojga współmałżonków na zasadach wspólności majątkowej, należą do majątku odrębnego jednego małżonka lub należą do majątku odrębnego drugiego małżonka. Małżonkowie pozwalali sobie i będą pozwalać z nich korzystać. Z uwagi na fakt, iż przez pewien czas będą istniały dwie firmy, to Wnioskodawca spłaci swoje zobowiązania i uzyska należności. Papierów wartościowych związanych z działalnością gospodarczą Wnioskodawca nie posiada. Wnioskodawca nie posiada wydzielonej puli pieniędzy tylko na potrzeby działalności gospodarczej. Małżonkowie dzielą się środkami pieniężnymi na bieżąco w miarę ich uzyskiwania. Na potrzeby działalności gospodarczej Wnioskodawca nie posiada koncesji, licencji i zezwoleń, patentów a także innych praw własności przemysłowej. Jedyne prawa związane z działalnością gospodarczą to kilka publikacji prasowych o czerpaniu papieru, z których małżonka Wnioskodawcy będzie mogła korzystać. Podatkowa księga przychodów i rozchodów, rejestry na potrzeby podatku od towarów i usług, dokumenty na podstawie których te urządzenia księgowe były prowadzone nie będą przekazane. Książka kontroli także nie. Natomiast dowody rejestracyjne samochodów, ich polisy ubezpieczeniowe, karta gwarancyjna notebooka będą przekazane.

Z powyższego wynika niezbicie, że Wnioskodawca posiada przedsiębiorstwo. Zdaniem podatnika opisane we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej "przekazanie" na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług należy uznać za transakcję zbycia przedsiębiorstwa.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca będzie zobowiązany opodatkować opisane "przekazanie" składników mienia, wykorzystywanych przez niego w działalności gospodarczej podatkiem od towarów i usług, a także czy będzie miał obowiązek dokonania korekty odliczenia na podstawie art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług...

Zdaniem Wnioskodawcy, opisane wyżej "przekazanie" na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług należy uznać za transakcję zbycia przedsiębiorstwa, a więc nie jest opodatkowane podatkiem od towarów i usług. W związku z tym nie wystąpi także konieczność korygowania podatku naliczonego, bo to wynika z art. 91 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej również ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Ilekroć w ustawie o podatku od towarów i usług jest mowa o sprzedaży, należy przez to rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22 ww. ustawy). Pojęcie dostawy towarów ustawodawca zdefiniował w art. 7 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z tym przepisem pod pojęciem tym należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W myśl natomiast art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Pojęcie "transakcji zbycia", należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu "dostawy towarów", w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. "zbycie" obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu).

Przepisy ustawy o VAT nie definiują terminu "przedsiębiorstwo". Z tej przyczyny dla celów określenia zakresu pojęcia "przedsiębiorstwo" wykorzystuje się regulację zawartą w art. 55#185; ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), który to przepis stanowi, że przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5. koncesje, licencje i zezwolenia;
6. patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8. tajemnice przedsiębiorstwa;
9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
   
   

Zatem składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, iż można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

Zauważyć należy, czynność przekazania majątku, opisana we wniosku będzie nosiła znamiona zbycia przedsiębiorstwa, do której zastosowanie będzie miał przepis art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a w konsekwencji czynność ta nie będzie podlegała przepisom ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 90 ust. 1 ww. ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik obowiązany jest do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwoty podatku naliczonego, dającej podatnikowi prawo do odliczenia, podatnik może w celu ustalenia tej kwoty zastosować proporcję określoną zgodnie z ust. 2-10 powołanego artykułu.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zgodnie z obliczoną proporcją, jest on obowiązany dokonać korekty, zgodnie z zasadami określonymi w art. 90 ust. 2-9.

Stosownie do art. 91 ust. 4 powołanego artykułu, korekty tej dokonuje się również w przypadku, gdy nastąpi sprzedaż towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym były zaliczone przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji a także grunty, bądź zgodnie z ust. 7 nastąpi zmiana prawa do odliczenia podatku naliczonego od danego towaru lub usługi.

Obowiązek skorygowania podatku naliczonego od wcześniej nabytych towarów, środków trwałych wykorzystywanych przez podatnika do wykonywania czynności opodatkowanych, które są następnie przedmiotem zbycia (aportu) przedsiębiorstwa, reguluje art. 91 ust. 9 ustawy. Zgodnie z tym przepisem w przypadku zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, korekta określona w ust. 1-8 jest dokonywana odpowiednio przez nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę zakładu (oddziału).

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca zamierza przekazać swojej żonie ogół składników majątku, które wykorzystywane są przez niego obecnie w prowadzonej działalności gospodarczej. Strona w związku z powyższym po uregulowaniu zobowiązań i uzyskaniu należności, planuje zlikwidować działalność gospodarczą.

Małżonka Wnioskodawcy będzie prowadziła działalność gospodarczą w tym samym zakresie, co Wnioskodawca i z użyciem tych samych składników mienia. Wcześniej wpisze się do ewidencji działalności gospodarczej jako osoba prowadząca działalność gospodarczą, podając jako przedmiot działalności te grupowania PKD, które wykonywał małżonek i jako miejsce prowadzenia działalności te same miejsca prowadzenia działalności oraz zarejestruje się jako podatnik podatku od towarów i usług czynny.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż przekazanie małżonce przedsiębiorstwa (w rozumieniu w art. 55#185; Kodeksu cywilnego), wyłączone jest spod działania ustawy o podatku od towarów i usług tj. nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem oraz nie wiąże się dla przekazującego przedsiębiorstwo (Wnioskodawcy) z obowiązkiem skorygowania podatku naliczonego, odliczonego w związku z nabyciem składników majątkowych wchodzących w skład przedsiębiorstwa. Jednakże czynność ta nakłada na nabywcę (małżonkę) obowiązek dokonywania stosownych korekt w zakresie podatku naliczonego, co wynika z art. 91 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zatem należy uznać stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.

Ponadto w przedmiotowej sprawie należy zwrócić uwagę, iż analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny prawnej załączników dołączonych przez Wnioskodawcę. Zaznaczyć należy, iż zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej wyczerpujący opis stanu faktycznego winien wynikać z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, a nie z załączonych do niego dokumentów w związku z czym nie były one przedmiotem merytorycznej analizy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.