Istota interpretacji:

Czy w związku z planowana operacja przeniesienia całego przedsiębiorstwa do nowopowstałej spółki powstanie obowiązek podatkowy w VAT?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca - Spółka Komandytowa prowadzi działalność gospodarczą na rynku nieruchomości. Wspólnikami Spółki są cztery osoby fizyczne (komandytariusze) oraz spółka z o.o. (komplementariusz). W związku ze zwiększeniem skali działalności, w chwili obecnej rozważana jest reorganizacja i kontynuowanie działalności w formie spółki komandytowo -akcyjnej (dalej: SKA). Taka forma prawna umożliwia prowadzenie działalności gospodarczej na znacznie szerszą skalę ( w porównaniu do spółki komandytowej). W szczególności, SKA cieszy się większym zaufaniem i popularnością wśród przedsiębiorców działających na rynku nieruchomości. Co więcej akcje SKA są papierami wartościowymi i jako takie podlegają swobodnemu obrotowi, co gwarantuje większą elastyczność działania, a także może mieć znaczenie w przypadku ewentualnej potrzeby dodatkowego finansowania inwestycji.

W konsekwencji, planowane jest wniesienie do nowo założonej SKA przedsiębiorstwa Wnioskodawcy (w rozumieniu art. 551Kodeksu cywilnego) realizującego inwestycję budowlaną. W skład przedsiębiorstwa, będącego przedmiotem aportu, wchodzić będą m.in. grunt, rozpoczęta inwestycja w centrum handlowym oraz prawa i obowiązki wynikające z kontraktów związanych z prowadzona działalnością gospodarczą (przykładowo umów najmu). W wyniku tej operacji, Spółka uzyska status akcjonariusza w SKA. Aktywa uzyskane przez SKA w ramach aportu będą wykorzystywane na potrzeby jej działalności gospodarczej. W szczególności, SKA planuje kontynuować działalność gospodarczą prowadzoną dotychczas przez Wnioskodawcę..

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku z planowaną operacją przeniesienia przedsiębiorstwa Wnioskodawcy do SKA powstanie obowiązek podatkowy w VAT...

Zdaniem Wnioskodawcy, planowana transakcja jest wyłączona z zakresu opodatkowania i nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w VAT. Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, jej przepisów nie stosuje się m.in. do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Przedmiotem aportu będzie całość przedsiębiorstwa obejmująca w szczególności: grunt, rozpoczętą inwestycję w centrum handlowym oraz prawa i obowiązki wynikające z kontraktów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą (przykładowo umowy najmu, kontrakty budowlane), pracownicy, dokumentacja budowlana. Tym samym, nie ulega wątpliwości, że majątek będący przedmiotem aportu stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

Zgodnie z przytoczonym przepisem, wyłączeniu z opodatkowania podlega czynność zbycia przedsiębiorstwa (lub jego części). Przyjęta przez ustawodawcę kategoria zbycia, jest kategorią szeroką, nie ograniczającą się do umowy sprzedaży w rozumieniu cywilistycznym. Obejmuje ona wszelkie zdarzenia, których skutkiem jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. W szczególności, jedną z form zbycia stanowi aport. W konsekwencji, na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT aport przedsiębiorstwa pozostaje poza zakresem VAT.

Prawidłowość takiego stanowiska nie budzi wątpliwości w praktyce organów podatkowych - por. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 31 lipca 2008 r. (IBPP2/443 -432/08/WN), interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 27 czerwca 2008 r. (ITPP2/443-315/08/AJ), interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 29 kwietnia 2008 r. (ILPP2/443-120/08-2/GZ).

Podsumowując, na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, planowana operacja pozostaje poza zakresem VAT. Nie wywoła ona jakichkolwiek obowiązków w VAT dla Spółki. W szczególności nie będzie ona zobowiązana do zapłaty podatku należnego w związku z transakcją, ani do udokumentowania jej fakturą VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Ilekroć w ustawie jest mowa o sprzedaży, należy przez to rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów - art. 2 pkt 22 ustawy.

W myśl art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pojęcie "transakcja zbycia" należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu "dostawa towarów" w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. "zbycie" obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np.: sprzedaż, zamiana, darowizna, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aport. Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej, w tym także w formie aportu.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji "przedsiębiorstwa", zatem dla potrzeb przepisów ustaw podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 551ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

Zgodnie z tym przepisem, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych, przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5. koncesje, licencje i zezwolenia;
6. patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8. tajemnice przedsiębiorstwa;
9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
   
   

Zatem składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, iż można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

Z opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę wynika, iż aportem do spółki komandytowo-akcyjnej wniesione ma zostać całe przedsiębiorstwo (w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego), obejmujące w szczególności: grunt, rozpoczętą inwestycję w centrum handlowym oraz prawa i obowiązki wynikające z kontraktów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą (przykładowo umowy najmu, kontrakty budowlane), pracownicy, dokumentacja budowlana. Zatem czynność ta będzie spełniać definicję transakcji zbycia przedsiębiorstwa, co powoduje, że w sytuacji tej zastosowanie znajdzie przepis art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Oznacza to także, iż dla udokumentowania tej czynności Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do wystawienia faktury VAT stosownie do art. 106 ustawy.

Reasumując, wniesienie aportem całości przedsiębiorstwa (w rozumieniu art. 55#185; Kodeksu cywilnego) do spółki prawa handlowego pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług (nie podlega opodatkowaniu) na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Podkreślić jednak należy, iż analiza przedmiotu umów cywilnoprawnych nie mieści się w ramach określonych art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska, czy majątek, który ma być wniesiony w formie aportu do spółki komandytowo-akcyjnej, spełnia definicję, o której mowa w powołanym wyżej przepisie art. 55#185; Kodeksu cywilnego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje