Istota interpretacji:

dokonywanie odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych zarówno z czynnościami opodatkowanymi jak i zwolnionymi

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Krajowy ..... jest instytucją kultury wpisaną do rejestru narodowych instytucji kultury prowadzonego przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego pod nr .....

Działa na podstawie:

• ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. 2001 r. Nr 13 poz. 123, z późn. zm.)

• ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162, poz. 1568, z późn. zm.)
  
  

Celem statutowym ośrodka jest ochrona zabytków (PKWiU 92) oraz realizacja zadań w zakresie ochrony dziedzictwa kulturowego.

Źródłem finansowania działalności są dotacje podmiotowe i celowe otrzymywane z M...., które nie podlegają ustawie o VAT oraz przychody własne uzyskiwane ze sprzedaży usług, wydawnictw itd.

Jednostka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wykonuje czynności zwolnione, nie podlegające ustawie o VAT oraz czynności opodatkowane podatkiem VAT ( najem pomieszczeń, sprzedaż drewna, usług transportowych, refakturowanie kosztów z tytułu wynajmu i użyczenia pomieszczeń, rozmów telefonicznych, kosztów wysyłki i inne).

W strukturze organizacyjnej ośrodka znajduje się 16 Regionalnych Ośrodków ........ (niebilansujących się), które wykonują zadania w terenie z zakresu ochrony i opieki nad dziedzictwem kulturowym.

Regionalne Ośrodki ...... uzyskują przychody z prowadzonej działalności. Część Ośrodków uzyskuje przychody wyłącznie zwolnione, a część przychody zwolnione i opodatkowane.

Rozliczenia podatku dokonuje dla całej instytucji (KOBiDZ i ROBiDZ) Krajowy Ośrodek ..... z siedzibą w xxxxxxx.

W związku z powyższym dla celów rozliczenia podatku VAT naliczonego K..... dokonuje następujących ustaleń.

W pierwszej kolejności wyodrębnia się wydatki związane z poszczególnymi Ośrodkami.

Stosuje się zasadę przyjętą na początku roku, polegającą na tym, że jeżeli w roku ubiegłym w danym Ośrodku wystąpiła sprzedaż opodatkowana to posiadamy prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków dokonywanych na potrzeby danego Ośrodka, natomiast gdy wystąpiła wyłącznie sprzedaż zwolniona to od zakupów nie odliczamy VAT.

Następnie, w Ośrodkach Regionalnych i K..... mających prawo do odliczenia wyodrębnia się zakupy związane z:

• czynnościami opodatkowanymi (np. sprzedaż wydawnictw, refakturowanie kosztów) dokonujemy odliczenia 100% VAT naliczonego;
• czynnościami zwolnionymi (ochrona zabytków PKWiU 92 zwolnione na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT i poz. 11 załącznika nr 4 do ww. ustawy) - bez prawa do odliczenia;

• jednocześnie z czynnościami opodatkowanymi i zwolnionymi (np. najem lokali, opłaty za energię, telefon, materiały biurowe, usługi prawne) - odliczenia VAT dokonuje się na podstawie zasad określonych w art. 90 i 91 ustawy o VAT ( odliczenie proporcją)
  
  

Proporcję obliczymy w sposób określony w art. 90 poz. 2-6.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy zastosowany sposób rozliczenia podatku VAT jest prawidłowy...

Zdaniem Wnioskodawcy, stosownie do art. 86 ust. 1 i 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwot podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Warunkiem do skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni związek zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Odliczenie więc może dotyczyć tylko ośrodków, w których występuje sprzedaż opodatkowana. Stosownie do art. 90 ust. 2 ustawy o VAT jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, która jest proporcjonalnie przyporządkowana czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Generalna zasada określająca prawne możliwości odliczenia podatku naliczonego wyrażona jest w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą. Zgodnie z tym przepisem w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z powyższego uregulowania wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje podatnikom w związku z zakupem towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych.

Wskazana powyżej zasada wyłącza możliwość dokonywania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które są wykorzystywane do czynności zwolnionych, bądź niepodlegajacych opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 90 ust. 1 powołanej ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Dokonanie takiego podziału powoduje, że podatnik odlicza podatek związany ze sprzedażą opodatkowaną, natomiast nie odlicza podatku związanego ze sprzedażą zwolnioną, bądź niepodlegającą opodatkowaniu.

Jeśli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w powyższym przepisie, to zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego z zastrzeżeniem ust. 10.

Stosownie do ust. 3 powyższego artykułu, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo. W ust. 4 tegoż artykułu wskazano, iż ww. proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

W oparciu o art. 90 ust. 10 pkt 2 powołanej ustawy, w przypadku gdy w proporcji czynności opodatkowane do ogółu obrotu nie przekroczyły 2%, podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2 tegoż artykułu.

Jak wynika z konstrukcji cytowanych wyżej przepisów, obowiązkiem podatnika w pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonych rodzajów sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Natomiast zasada proporcjonalnego odliczania podatku ma zastosowanie do tej kategorii zakupów, których nie da się jednoznacznie przypisać do konkretnego rodzaju sprzedaży, czyli jako "zakupy związane ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną".

Stosownie do art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-9, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11, dla zakończonego roku podatkowego. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli różnica między proporcją odliczenia określoną w art. 90 ust. 4, a proporcją określoną w zdaniu poprzednim nie przekracza 2 punktów procentowych.

Jak wynika z treści stanu faktycznego przedstawionego w przedmiotowym wniosku, Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz wykonuje czynności zwolnione z podatku VAT w ramach zadań realizowanych w zakresie ochrony i opieki nad dziedzictwem kulturowym, jak również czynności opodatkowane polegające na wynajmie pomieszczeń, sprzedaży drewna, świadczenia usług transportowych i refakturowania kosztów. Wnioskodawca zaznacza, iż w strukturze organizacyjnej ośrodka znajduje się 16 Regionalnych Ośrodków ....., a rozliczeń podatku dla całej instytucji dokonuje Krajowy Ośrodek ....... z siedzibą w xxxxxxx, w oparciu o art. 90 ustawy. Na podstawie w/w artykułu Zainteresowany, w poszczególnych ośrodkach wyodrębnia zakupy mające służyć wyłącznie czynnościom opodatkowanym, gdzie w takiej sytuacji dokonuje odliczenia podatku naliczonego wynikających z faktur dokumentujących te wydatki w pełnej wysokości. Następnie wydziela zakupy związane z czynnościami zwolnionymi, w stosunku do których na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. Odnośnie wydatków związanych zarówno z czynnościami opodatkowanymi i zwolnionymi, Wnioskodawca dokonuje odliczeń proporcją, stosownie do art. 90 ust. 2-6, ustalając proporcję dla w/w zakupów na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane powyżej przepisy prawa należy uznać, iż sposób rozliczania podatku naliczonego z faktur dokumentujących poniesione wydatki, jaki został zaprezentowany przez Wnioskodawcę w stanie faktycznym jest właściwy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.