W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jako samorządowa Instytucja Kultury posiada budynek hali sportowej oddany przez urząd w trwały zarząd. W 2007r. Wnioskodawca dokonał jego modernizacji na kwotę ponad 20.000 zł:

• montaż ścianki z płyt gipsowo-kartonowych z drzwiami, w jednym z pomieszczeń, potwierdzono fakturą na kwotę 5.000 zł,
• wydzielenie kabin na balkonie obsługi technicznej - wartość z faktury 15.000 zł.
  
  

Modernizacja odbywała się w różnych miesiącach tego roku i potwierdzona została kilkoma fakturami na różne kwoty powyżej 15.000 i poniżej 15.000. Wnioskodawca przypuszcza, że w latach przyszłych nastąpi dalsza modernizacja. Wszystkie wydatki zwiększają po zakończeniu wartość amortyzacyjną hali.

W dodatkowych wyjaśnieniach Wnioskodawca wskazał, iż wspomniane we wniosku prace były dwoma zamkniętymi projektami, niezależnymi od siebie; prowadzone w innej części hali służyły odrębnym celom funkcjonowania hali. Prace wykonywali dwaj różni zleceniobiorcy na podstawie odrębnych umów. Na każdy projekt uruchamiano nowe środki zgodnie z zawartymi umowami.

Montaż ścianki z płyt gipsowo - kartonowych z drzwiami był potwierdzony jedną fakturą. Na wartość początkową składały się:

• faktura na montaż ścianki, kwota netto - 4857,60 zł
• VAT nieodliczalny - 874,67 zł
  Razem wartość początkowa - 5732,27 zł.
  
  

Drugi projekt (wydzielenie kabin na balkonie - pomieszczenie monitoringu) potwierdzony był trzema fakturami. Na wartość początkową składały się następujące pozycje:

• faktura na wydzielenie kabin zgodnie z umową, kwota netto - 14344,26 zł
• faktura za farby kwota netto - 176,42 zł
• faktura za projekt kabin kwota netto - 400,- zł
• VAT nieodliczalny - 2840,57 zł
  Razem wartość początkowa - 17.761,25 zł.
  
  

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jak ma wyglądać korekta podatku naliczonego za dany rok podatkowy związana z modernizacją hali? Czy każdą modernizację traktować jako osobny środek trwały i zależnie od kwoty 15.000 zł korygować rok lub 10 lat w przypadku nieruchomości, czy wszystkie nakłady na modernizacje na przestrzeni kilku lat niezależnie od kwoty korygować przez okres 10 lat?

Zdaniem Wnioskodawcy każdą modernizację należy traktować jako osobne zdarzenie i zależnie od kwoty korygować w następujący sposób:

• jeśli przekracza 15.000 zł to przez okres 10 lat od roku, w którym ulepszenie zostało dokonane, jeśli chodzi o nieruchomość, w tym przypadku halę sportową,
• jeśli nie przekracza 15.000 zł to podlega korekcie rocznej.
  
  

W rozpatrywanym przypadku wydzielenie kabin na kwotę ponad 15.000 zł Wnioskodawca winien ująć w korekcie dziesięcioletniej, natomiast dokonany w tym samym roku i w tym samym budynku montaż ścianki na kwotę 5.000 zł winien zostać ujęty w korekcie rocznej jak pozostałe zakupy. Według Wnioskodawcy nie powinien on sumować dokonanych modernizacji. Modernizacja nie powinna wpływać na korektę będącą w toku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do przepisu art. 90 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10 (art. 90 ust. 1 ustawy).

W myśl art. 91 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2 - 9, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób w sposób określony w art. 90 ust. 2 - 6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11, dla zakończonego roku podatkowego. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli różnica między proporcją odliczenia określoną w art. 90 ust. 4 a proporcją określoną w zdaniu poprzednim nie przekracza 2 punktów procentowych.

Stosownie do art. 91 ust. 2 ustawy w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym, są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat a w przypadku nieruchomości - w ciągu 10 lat, licząc począwszy od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości - jednej dziesiątej, kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty (art. 91 ust. 3).

Wobec braku regulacji, która wprost dotyczyłaby kwestii korekty podatku naliczonego w związku z ulepszeniem środków trwałych, zdaniem tut. organu, należy zastosować zasady wynikające z art. 91 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Na tych samych zasadach dokonuje się również korekty rozliczenia podatku naliczonego z tytułu nakładów poniesionych na modernizację obcych środków trwałych podlegających amortyzacji. Ulepszenie środka trwałego polegające na podwyższeniu jego wartości początkowej traktowane jest jako zakup nowego, odrębnego środka trwałego.

Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym Wnioskodawca dokonał w 2007r. dwóch modernizacji hali sportowej oddanej w trwały zarząd. Modernizacje te polegały na:

• montażu ścianki z płyt gipsowo-kartonowych z drzwiami, w jednym z pomieszczeń, co potwierdzono fakturą na kwotę 5.000 zł,
• wydzieleniu kabin na balkonie obsługi technicznej - wartość z faktury 15.000 zł.
  
  

Modernizacje odbywały się w różnych miesiącach tego roku i potwierdzone zostały kilkoma fakturami na różne kwoty: powyżej 15.000 zł i poniżej 15.000 zł. Wszystkie wydatki zwiększają po zakończeniu wartość amortyzacyjną hali. Ponadto zaznaczono, iż przedmiotowe modernizacje były dwoma zamkniętymi projektami, niezależnymi od siebie; prowadzone w innej części hali służyły odrębnym celom funkcjonowania hali. Prace wykonywali dwaj różni zleceniobiorcy na podstawie odrębnych umów. Na każdy projekt uruchamiano nowe środki zgodnie z zawartymi umowami.

Mając na uwadze przedstawiony stan prawny oraz przedstawione zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, iż korekta podatku naliczonego odnoszącego się do modernizacji hali, o której mowa w złożonym wniosku, powinna być dokonywana zgodnie z art. 91 ust. 1 lub ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. w zależności od całkowitej kwoty danej modernizacji: przez okres 5 lat, w przypadku modernizacji powyżej kwoty 15.000 zł (10 lat w przypadku gdy modernizacja dotyczy nieruchomości i zwiększa wartość amortyzacyjną tej nieruchomości) lub w postaci korekty jednorazowej, gdy kwota modernizacji hali nie przewyższa 15.000 zł.

A zatem, zdaniem tut. organu, każdą modernizację należy traktować jako osobne zdarzenie i w zależności od kwoty korygować w następujący sposób:

• jeśli przekracza 15.000 zł to przez okres 10 lat licząc począwszy od roku, w którym ulepszenie zostało dokonane, jeśli chodzi o nieruchomość, w przedmiotowym przypadku halę sportową, a modernizacja podwyższa wartość początkową tej nieruchomości,
• jeśli nie przekracza 15.000 zł to podlega korekcie rocznej.
  
  

W rozpatrywanym przypadku modernizacja polegająca na wydzieleniu kabin zamykająca się w kwocie ponad 15.000 zł powinna zostać ujęta w korekcie dziesięcioletniej, natomiast dokonany w tym samym roku i w tym samym budynku montaż ścianki na kwotę 5.732,27 zł winien zostać ujęty w korekcie rocznej jak pozostałe zakupy. Dokonane modernizacje nie powinny być sumowane i nie będą one wpływać na korektę będącą w toku.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w przedstawionej kwestii należało uznać zaprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.