W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

X zamierza przekazać Spółce Y środki trwałe w postaci nieruchomości gruntowych stacji techniczno - postojowej, środków trwałych stanowiących zabudowania i wyposażenie I linii metra, w związku z których zakupem dokonano uprzednio odliczenia podatku naliczonego. Składniki te mają stanowić przedmiot aportu do Spółki. Obecnie przedmiotowe środki trwałe są wykorzystywane na podstawie umowy użyczenia przez Spółkę do wykonywania czynności opodatkowanych, i takim czynnościom będą służyły po wniesieniu ich jako wkładu niepieniężnego do Spółki.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy dokonanie przedmiotowego aportu będzie rodziło konieczność dokonania korekty odliczonego wcześniej podatku naliczonego?

Zdaniem Wnioskodawcy dokonanie przedmiotowego aportu nie będzie rodziło konieczności dokonania korekty odliczonego wcześniej podatku naliczonego.

Według Wnioskodawcy mimo, iż towary wchodzące w skład aportu były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, a dostawa tych towarów poprzez wniesienie aportem jest czynnością przedmiotowo zwolnioną od podatku (zmienia się zatem przeznaczenie towarów wchodzących w skład aportu) nie powinna powodować utraty prawa do odliczenia podatku naliczonego, a tym samym nie powinno powodować obowiązku korekty odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów wchodzących w skład aportu. Obowiązek korekty, o którym mowa w art. 91 ust. 7 ustawy o VAT, w opinii Wnioskodawcy, dotyczy tylko zmiany prawa do odliczenia polegającej na zaprzestaniu wykorzystywania danego towaru do czynności opodatkowanych i rozpoczęciu wykorzystywania do wykonywania czynności nieopodatkowanych. W sytuacji natomiast, gdy towary mające być przedmiotem aportu są wykorzystywane w działalności opodatkowanej i do takiej działalności będą służyły po ich przekazaniu, art. 91 ust. 7 nie ma zastosowania. Wniosek taki Wnioskodawca oparł na analizie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28.11.2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej.

We wniosku Podatnik przedstawił również wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 czerwca 2004r. (sygn. FSK 87/04), wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 7 grudnia 2006r. (sygn akt I SA/Ol 528/06) a także orzeczenie ETS z 11 lipca 1991r. w sprawie Hansgeorg Lennartz przeciwko Finanzamt Munchen III, wyrok z 22.06.1989r. w sprawie 103/88, w którym uznał, że organy administracyjne, w tym władze samorządowe są w taki sam sposób jak sądy krajowe zobowiązane do stosowania przepisów dyrektyw oraz do powstrzymania się od stosowania przepisów prawa krajowego, które są z nimi sprzeczne. Zdaniem Wnioskodawcy § 8 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Finansów z 27 kwietnia 2004r. należy uznać za odstępstwo od art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 2 pkt 22 ustawy o VAT sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Zgodnie z powołanym wyżej przepisem odpłatna dostawa towarów mieści się definicji sprzedaży. Wniesienie aportu rzeczowego do spółki prawa handlowego lub cywilnego spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów, a tym samym zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy uznawane jest za sprzedaż. Jednak w myśl § 8 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 97, poz. 970 ze zm.) zwalnia się od podatku wkłady niepieniężne (aporty) wnoszone do spółek prawa handlowego i cywilnego.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl powołanego wyżej przepisu podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony ale wyłącznie w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Związek zakupu z czynnością podlegającą opodatkowaniu jest jednym z podstawowych warunków, które musi spełnić podatnik aby mógł skorzystać z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony.

W przypadku gdy podatnik wykorzystuje nabyte środki trwałe wyłącznie do czynności opodatkowanych, przysługuje mu prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego w całości. Jeżeli nastąpi zmiana przeznaczenia środków trwałych polegająca na wniesieniu ich aportem do spółki prawa handlowego lub cywilnego, a więc następuje ich przekazanie w ramach czynności zwolnionej od podatku (§ 8 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Finansów), czynność ta spowoduje zmianę prawa do odliczenia. W takiej sytuacji należy dokonać, zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług, korekty podatku naliczonego. Zgodnie z treścią tego przepisu zasady dokonywania korekt podatku określone w art. 91 ust. 1-5 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się to prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

W myśl art. 91 ust 2 ustawy o podatku od towarów i usług (w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 21 kwietnia 2005 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o zmianie niektórych innych ustaw Dz. U. Nr 90, poz. 756) w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym, są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat a w przypadku nieruchomości - w ciągu 10 lat, licząc począwszy od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości - jednej dziesiątej, kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio. W myśl art. 91 ust. 4 ustawy o VAT w przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów, o których mowa w ust. 2, uważa się, że towary te są nadal używane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty. Zgodnie z art. 91 ust. 5 ustawy o VAT korekta po sprzedaży, o której mowa w ust. 4, powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż.

Zatem w odniesieniu do towarów takich jak środki trwałe, które były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych a następnie przekazanych w ramach czynności zwolnionej od podatku -aport rzeczowy- istnieje obowiązek skorygowania odliczonego podatku naliczonego.

Powołane przez Wnioskodawcę wyroki Sądów Administracyjnych czy też Europejskiego trybunału Sprawiedliwości są rozstrzygnięciami w konkretnych, indywidualnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają, i tym samym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że stanowisko Podatnika zawarte we wniosku o interpretację przepisów prawa podatkowego jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.