Pytanie:

W sprawie ustalania proporcji określonej w art. 90 i 91 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w stosunku do usług finansowych polegających na udzielaniu pożyczek mieszkaniowych ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.

Wg przedstawionego we wniosku stanu faktycznego Spółka - w ramach Zakładowego Funduszu Środków Socjalnych, tworzonego zgodnie z odrębnymi uregulowaniami prawnymi - udziela pracownikom ze środków tego funduszu zwrotnych pożyczek mieszkaniowych. Pożyczki te udzielane są sporadycznie, a Firma "..." nie dokonuje żadnych zakupów opodatkowanych związanych z przedmiotowymi usługami. Ponosi jedynie koszty opłat bankowych z tytułu utrzymania rachunku oraz koszty operacji bankowych, niepodlegające podatkowi od towarów i usług. Spółka zapytuje o celowość liczenia proporcji określonej w art. 90 i 91 cyt. ustawy z dnia 11 marca 2004r. oraz sens dokonywania korekty deklaracji VAT-7 za styczeń 2005r.

Zdaniem wnioskodawcy nie jest to konieczne, bowiem nawet wyliczenie proporcji - w przypadku nieponoszenia, a tym samym i nieodliczania wydatków związanych z przedmiotowymi usługami, pozostanie bez wpływu na wysokość podatku naliczonego.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Aleksandrowie Kuj., po przeanalizowaniu przedstawionego wyżej stanu faktycznego, stwierdza co następuje.

W myśl art. 86 ust. 1 w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy ustawodawca zwolnił o podatku od towarów i usług usługi wymienione z załączniku nr 4 do ustawy. W pozycji 3 tego załącznika znajdują się usługi pośrednictwa finansowego, do których m.in. zalicza się udzielanie przez pracodawcę zwrotnych pożyczek mieszkaniowych z zfśs.

Przypadki, w których zachodzi konieczność odliczania częściowego podatku oraz korygowania podatku naliczonego, zostały wskazane w art. 90 i 91 cyt. ustawy.

W myśl art. 90 ust. 1 w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku naliczonego.

W przypadku gdy podatnik nie jest w stanie wyodrębnić kwoty podatku naliczonego, w związku z którym przysługuje mu prawo do odliczenia, ma obowiązek stosowania tzw. struktury sprzedaży stosownie do zapisu art. 90 ust. 2 cyt. ustawy.

Proporcję ustala się w celu określenia kwoty podatku naliczonego, podlegającej odliczeniu, zgodnie z art. 90 ust. 3 - 7.

Nie zachodzi konieczność ustalania proporcji w oparciu o przepisy wymienione powyżej, jeśli podatnik jest w stanie przyporządkować ponoszone wydatki odpowiednio do czynności opodatkowanych, zwolnionych i niepodlegających opodatkowaniu.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, w 2004r. Spółka nie dokonywała żadnych zakupów towarów i usług związanych zarówno ze świadczeniem usług finansowych jak i wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu, których nie można było rozgraniczyć, a od których przysługiwało prawo do odliczenia.

Wobec powyższego w związku ze świadczeniem przez Spółkę usług finansowych dotyczących sporadycznego udzielania zwrotnych pożyczek mieszkaniowych z zfśs w sposób opisany powyżej, nie zachodzi konieczność ustalania proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 cyt. ustawy, jak również nie ma obowiązku składania korekty deklaracji rozliczeniowej dla podatku od towarów i usług stosownie do art. 91 ust. 1 ustawy j.w.

Nadmienia się, iż niniejsza interpretacja odnosi się również do wniosku Spółki z dnia 28.12.2004r. dotyczącego tej samej kwestii.

Interpretacji niniejszej udzielono na podstawie stanu faktycznego przedstawionego w złożonym przez wnioskodawcę piśmie oraz stanu prawnego obowiązującego w dacie jej udzielenia.

Zgodnie z art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa niniejsza interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, jest natomiast wiążąca dla organu podatkowego oraz organu kontroli skarbowej właściwych dla wnioskodawcy i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie określonym w art. 14b § 5.

Na postanowienie niniejsze przysługuje zgodnie z art. 14a § 4 w związku z art. 236 § 1 i § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia.