Istota interpretacji:

Czy w świetle art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że import usług finansowych opisanych w stanie faktycznym Wniosku świadczonych przez Agentów dla Wnioskodawcy na rzecz jego klientów korzysta ze zwolnienia przedmiotowego przewidzianego dla usług pośrednictwa finansowego, określonego w poz. 3 załącznika nr 4 do ustawy o VAT? Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że importu usług zwolnionych od podatku VAT nie uwzględnia się w proporcji służącej obliczeniu współczynnika sprzedaży zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy o VAT?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka jest spółką z siedzibą i miejscem zarządu na terenie Polski, oraz jest zarejestrowana jako podatnik VAT w Polsce. Wnioskodawca świadczy na rzecz swoich klientów (podmiotów polskich i zagranicznych) usługi finansowe, polegające między innymi na:

1. obsłudze transakcji łącznie z negocjacjami, których przedmiotem są akcje, udziały w spółkach lub związkach, obligacje i inne papiery wartościowe (z wyłączeniem dokumentów ustanawiających tytuł prawny do towarów oraz praw lub papierów wartościowych, o których mowa w art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE w art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE - przepis ten wprowadził dla państw członkowskich możliwość uznania za rzeczy niektórych praw dotyczących nieruchomości), oraz związane z tymi usługami,
2. transakcje łącznie z negocjacjami, dotyczące rachunków depozytowych, rachunków bieżących, płatności, przelewów, długów, czeków i innych zbywalnych instrumentów finansowych (z wyłączeniem windykacji należności).
   
   

Wnioskodawca będzie nabywał usługi finansowe od osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą lub spółek z ograniczoną odpowiedzialnością ("Agentów") zarejestrowanych jako podatnicy podatku od wartości dodanej na Węgrzech.

Usługi nabywane od Agentów przez Wnioskodawcę na rzecz jej klientów będą obejmowały:

1. obsługę transakcji łącznie z negocjacjami (z wyłączeniem przechowywania i zarządzania), których przedmiotem są akcje, udziały w spółkach lub związkach, obligacje i inne papiery wartościowe (z wyłączeniem dokumentów ustanawiających tytuł prawny do towarów oraz praw lub papierów wartościowych o których mowa w art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE - przepis ten wprowadził dla państw członkowskich możliwość uznania za rzeczy niektórych praw dotyczących nieruchomości), oraz związane z tymi usługami,
2. transakcje łącznie z negocjacjami, dotyczące rachunków depozytowych, rachunków bieżących, płatności, przelewów, długów, czeków i innych zbywalnych instrumentów finansowych (z wyłączeniem windykacji należności).
   
   

Korzystanie z usług Agentów jest jedną z prawnie dopuszczalnych form świadczenia przez Wnioskodawcę usług finansowych na własny rachunek, zarówno na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, jak i, po przeprowadzeniu stosownej procedury notyfikacyjnej, w innych krajach Unii Europejskiej, poprzez otwarcie oddziału lub na zasadach transgranicznych. Zakres czynności Agentów będzie zgodny z dopuszczalnym zakresem ich działalności określonym w art. 79 ustawy z 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (z póz. zmianami) jako wykonywanie w imieniu i na rachunek Wnioskodawcy czynności pośrednictwa w zakresie działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę. Zgodnie z ww. przepisem Agenci wykonywać będą czynności związane z zawieraniem umów o świadczenie usług przez Wnioskodawcę lub umożliwiające realizację tych umów, w szczególności polegające na doradzaniu klientowi lub potencjalnemu klientowi w zakresie instrumentów finansowych lub usług Wnioskodawcy, przyjmowaniu zleceń nabycia lub zbycia maklerskich instrumentów finansowych oraz odbieraniu innych oświadczeń woli dla Wnioskodawcy. W stosunkach z osobami trzecimi Agenci będą zatem występować jako przedstawiciele Wnioskodawcy, na zasadach analogicznych do jego odpowiednio umocowanych pracowników, a Wnioskodawca będzie ponosił pełną odpowiedzialność za ich działania.

Działalność Agentów jest regulowana w Rzeczpospolitej Polskiej na podstawie powołanej ustawy z 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, podlegają oni między innymi wpisowi do rejestru prowadzonego przez Komisje Nadzoru Finansowego oraz mogą działać wyłącznie na podstawie umowy z jedną firmą inwestycyjną (a więc nie mogą występować w obrocie samodzielnie ani w imieniu dwóch lub więcej firm inwestycyjnych). W innych krajach Unii Europejskiej działają oni na analogicznych zasadach, w wyniku implementacji Dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 w sprawie rynków instrumentów finansowych zmieniająca dyrektywę Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG i dyrektywę 2000/112/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylająca dyrektywę Rady 93/22/EWG (30.04.2004 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 145/1).

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy w świetle art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że import usług finansowych opisanych w stanie faktycznym Wniosku świadczonych przez Agentów dla Wnioskodawcy na rzecz jego klientów korzysta ze zwolnienia przedmiotowego przewidzianego dla usług pośrednictwa finansowego, określonego w poz. 3 załącznika nr 4 do ustawy o VAT...
2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że importu usług zwolnionych od podatku VAT nie uwzględnia się w proporcji służącej obliczeniu współczynnika sprzedaży zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy o VAT...
   
   

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1. W świetle art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) prawidłowe jest stanowisko, że import usług finansowych opisanych w stanie faktycznym Wniosku świadczonych przez Agentów dla Wnioskodawcy na rzecz jego klientów korzysta ze zwolnienia przedmiotowego przewidzianego dla usług pośrednictwa finansowego, określonego w poz. 3 załącznika nr 4 do ustawy o VAT.

Opodatkowanie importu usług charakteryzuje się tym, że nabywca usługi (Wnioskodawca) traktowany jest jako podatnik z tytułu świadczenia usług, których jest odbiorcą i których miejscem opodatkowania jest terytorium siedziby tego podatnika (Wnioskodawcy), czyli - terytorium Polski. Oznacza to, że zasady opodatkowania podatkiem VAT w przypadku importu usług są takie same, jak dla świadczenia usług na terytorium kraju.

Zgodnie z poz. 3 załącznika nr 4 ustawy o VAT zwolnieniu od podatku VAT podlegają "sekcja J ex (65-67) PKWiU usługi pośrednictwa finansowego z wyłączeniem:

1. działalności lombardów z wyjątkiem usług świadczonych przez banki,
2. usług polegających na oddaniu w odpłatne użytkowanie rzeczy ruchomej,
3. usług doradztwa finansowego (PKWiU ex 67.13.10-00.20),
4. usług doradztwa ubezpieczeniowego oraz wyceny dla towarzystw ubezpieczeniowych (PKWiU ex 67.20.10-00.20, -00.30), z wyjątkiem świadczonych przez zakład ubezpieczeń w rozumieniu przepisów o działalności ubezpieczeniowej oraz świadczonych w tym zakresie przez podmioty działające w imieniu i na rzecz zakładu ubezpieczeń,
5. usług ściągania długów oraz factoringu,
6. usług zarządzania akcjami, udziałami w spółkach lub związkach, obligacjami i innymi rodzajami papierów wartościowych, z wyjątkiem wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy,
7. usług przechowywania akcji, udziałów w spółkach lub związkach obligacji i innych rodzajów papierów wartościowych z wyjątkiem wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy,
8. transakcji dotyczących dokumentów ustanawiających tytuł własności,
9. transakcji dotyczących praw w odniesieniu do nieruchomości".
   
   

Zdaniem Wnioskodawcy, nabywane przez niego od Agentów usługi finansowe - rozpoznawane jako import usług na gruncie ustawy o VAT - mieszczą się w kategorii "usług pośrednictwa finansowego" określonych w poz. 3 załącznika nr 4 do ustawy o VAT, jako usługi zwolnione od podatku VAT, oraz nie zostały wymienione w katalogu usług, które nie korzystają ze zwolnienia od podatku VAT. Usługi te więc korzystają ze zwolnienia od podatku VAT.

Ad. 2.

Importu usług zwolnionych od podatku VAT nie uwzględnia się w proporcji służącej obliczeniu współczynnika sprzedaży zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy o VAT "w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego". Art. 90 ust. 2 ustawy o VAT stanowi natomiast, że "jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w art. 91 ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego (…)". Art. 90 ust. 3 ustawy o VAT wskazuje, iż proporcję, o której mowa w < art. 90> ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Z powołanych przepisów wynika, iż proporcja ustalana jest w oparciu o obrót. Do z obrotu bowiem wydziela się wartości potrzebne do jej wyliczenia. Pojęcie obrotu zostało zdefiniowane w art. 29 ust. 1 ustawy o VAT zgodnie, z którym "obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnych charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należna) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku".

Z kolei przez sprzedaż, w myśl art. 2 ust. 22 ustawy o VAT, należy rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Uwzględniając powyższe Wnioskodawca uważa, że przy obliczaniu współczynnika proporcji uprawniającego do częściowego odliczenia podatku naliczonego (art. 90 ust. 3 ustawy o VAT), nie uwzględnia się importu usług. Kwoty jakie nabywający (Wnioskodawca) zobowiązany jest zapłacić z tytułu nabycia usług nie stanowią bowiem obrotu w myśl art. 29 ust. 1 ustawy o VAT i tym samym nie należy ich uwzględniać przy ustalaniu proporcji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Nadmienić należy, iż w kwestii dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca świadczenia importu usług finansowych została wydana interpretacja nr IPPP3-443-952/09-3/JF, natomiast w zakresie obowiązku wypełniania poz. 36 deklaracji VAT-7 w związku z importem usług zwolnionych z opodatkowania interpretacja nr IPPP3-443-952/09-5/JF.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Referencje