Pytanie:

Czy słusznie firma postąpiła w rozliczeniu podatku VAT za miesiąc wrzesień 2006 r. przypisując koszty ogólne /najmu pomieszczeń, telefony/ wyłącznie czynnościom opodatkowanym i czy nie powinna w tym wypadku zastosować proporcji o której mowa w art. 90 pkt 2 i 8?

We wniosku Podatnik podał następujący stan faktyczny:

"Firma (...) prowadzi działalność gospodarczą od miesiąca marca 2006 r.Przedmiot działalności firmy obejmuje między innymi:

• produkcję pomp i sprężarek - PKWiU 29.12.Z,
• produkcję żeliwa i stali oraz stopów żelaza - PKWiU 27.10.Z,
• produkcję konstrukcji metalowych , z wyłączeniem działalności usługowej - PKWiU 28.11.B,
• działalność agentów zajmujących się sprzedażą towarów różnego rodzaju - PKWiU 51.19.Z,
• transport kolejowy - PKWiU 60.10.Z,
• sprzedaż detaliczną pozostałą w niewyspecjalizowanych sklepach - PKWiU 52.12.Z,
• działalność komercyjną pozostałą, gdzie indziej nie sklasyfikowaną - PKWiU 74.87.B,
• transport drogowy towarów pojazdanmi specjalizowanymi - PKWiU 60.24.A,
• transport rurociągowy - PKWiU 60.30.Z,
• usługi kształcenia ustawicznego - PKWiU 80.42.B,

Podstawową działalnością firmy jest: produkcja pomp i sprężarek - PKWiU 29.12.Z oraz działalność agentów zajmujących się sprzedażą towarów różnego rodzaju - PKWiU 51.19.Z.

Od początku tj. od 01.03.2006 r. firma wykonywała wyłącznie czynności opodatkowane stawką VAT w wysokości 22% za wyjątkiem jednorazowej sprzedaży w miesiącu wrześniu 2006 r. w kwocie 4.740,00 zł a dotyczącej PKWiU - 80.42 B- usług kształcenia ustawicznego.Usługi te dotyczyły przeprowadzonego zgodnie z zleceniem szkolenia, które to wykonano poza siedzibą firmy. Oprócz tej jednorazowej usługi firma od 01.03.2006 r. do dnia dzisiejszego tj. do 20.12.2006 r. nie wykonała żadnych innych czynności zwolnionych z podatku VAT.

Ponieważ art. 90 pkt 1 i 2 Ustawy o podatku od towarów i usług mówi, że:

1. W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
2. Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jest rzeczą zrozumiałą, że prowadząc działalność gospodarczą ponosi się koszty ściśle powiązane z określonymi przychodami np. zakup materiałów i towarów, usługi transportowe jak i koszty ogólne związane z funkcjonowaniem firmy jako całość np. wynajem pomieszczeń biurowych, koszty energii, czy korzystania z telefonów. Kosztów tych nie można stricte przypisać określonym czynnościom.

Dlatego firma (...) analizując poniesione koszty stwierdza, że wszystkie koszty dotyczyły działalności opodatkowanej. Szkolenie to wykonano poza siedzibą firmy a więc nie poniesiono wydatków z tytułu wynajmu pomieszczeń. Szkolenie przeprowadził pracownik firmy (..) - a jak wiadomo wynagrodzenia nie podlegają opodatkowaniu.W piśmie z dnia 25.09.2006 r. zaznaczono także, że usługi kształcenia wykonywane były jednorazowo i od miesiąca września nie wykonywano innych czynności zwolnionych z podatku VAT.

Treść zapytania podatnika:

"Czy słusznie firma postąpiła w rozliczeniu podatku VAT za miesiąc wrzesień 2006 r. przypisując koszty ogólne /najmu pomieszczeń, telefony/ wyłącznie czynnościom opodatkowanym i czy nie powinna w tym wypadku zastosować proporcji o której mowa w art. 90 pkt 2 i 8?"

Własne stanowisko Podatnika w sprawie:

"Zdaniem firmy niema tu zastosowania pkt 8 art. 90 mówiący o wyliczeniu szacunkowej proporcji, ani pkt 2 art. 90. Ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ poniesione koszty ogólne związane były wyłącznie z sprzedażą opodatkowaną."

We wniosku Podatnik oświadczył, że w jego indywidualnej sprawie nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym.

Dokonując oceny prawnej przedstawionego własnego stanowiska Wnioskodawcy w jego indywidualnej sprawie stwierdza się, co następuje:

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 54/2004, poz. 535 ze zm.) w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zgodnie z art. 90 ust. 1 ww. ustawy z dnia 11 marca 2004 r. w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

W myśl art. 90 ust. 2 ww. ustawy jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo (art. 90 ust. 3).

Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej (art. 90 ust. 4). Zgodnie z art. 90 ust. 8 podatnicy, którzy w poprzednim roku podatkowym nie osiągnęli obrotu, o którym mowa w ust. 3, lub u których obrót ten w poprzednim roku podatkowym był niższy niż 30 000 zł, do obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu od kwoty podatku należnego przyjmują proporcję wyliczoną szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego, w formie protokołu.

Ww. ustawa o podatku od towarów i usług ustala zasadę, iż podatnik może zmniejszyć podatek należny o kwotę podatku naliczonego, związaną z czynnościami opodatkowanymi. W związku z tym na podatnika wykonującego równolegle czynności, w związku z którymi przysługuje mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, ustawodawca nałożył obowiązek odrębnego określania kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Podatnik w swojej działalności powinien zatem dążyć do przypisania konkretnych nabyć i towarzyszących im kwot podatku naliczonego do określonych rodzajów dostaw, z którymi nabycia i te są związane.

Z powołanych wyżej regulacji prawnych wynika więc, że jeżeli dokonane nabycia Podatnik jest w stanie przyporządkować konkretnym czynnościom podlegającym opodatkowaniu, podatek naliczony im towarzyszący w całości podlega odliczeniu od podatku należnego. W sytuacjach, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku naliczonego, związanego z dostawą opodatkowaną podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego tylko o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego zgodnie z powołanym wyżej art. 90 ust. 2 ww ustawy.

W opisanym stanie faktycznym Podatnik podał, że nie dokonał nabyć związanych z wykonaną czynnością zwolnioną od podatku. Zatem nie zaistniała sytuacja, o której mowa w/w przepisach art. 90 ust. 1 i 2 ustawy z 11.03.2004 r. - brak podatku naliczonego.

W związku z powyższym tut. organ podatkowy uznaje stanowisko Podatnika przedstawione we wnioskuza prawidłowe.