Pytanie:

Czy Strona prawidłowo rozlicza podatek VAT wynikający z dostaw paliw do napędu samochodów osobowych i ciężarowych ?

Podatnik prowadzi działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług transportowych. W związku z tym dokonuje stałych zakupów paliwa do samochodów ciężarowych oraz osobowych znajdujących się w posiadaniu firmy.

Spółka dokonuje zakupu paliwa od firmy, która zaopatrzyła ją w dystrybutor paliwa. Średnio 3 razy w miesiącu tankowane jest paliwo do dystrybutora i za każde tankowanie firma jest obciążana fakturą. Magazynier dokonuje tankowań samochodów ciężarowych i osobowych, w zależności od zapotrzebowania.
Spółka dokonuje rozliczenia podatku naliczonego przy zakupie paliwa tankowanego do dystrybutora, a następnie wlewanego do samochodów ciężarowych i osobowych w następujący sposób:
Pracownik dokonujący tankowań prowadzi szczegółową ewidencję tankowań samochodów osobowych i ciężarowych do każdej otrzymanej faktury za paliwo. W ewidencji tej określony jest numer rejestracyjny samochodu, data tankowania, nazwisko kierowcy tankującego, ilość tankowanego paliwa oraz numer faktury z której pochodzi paliwo. Na podstawie tych specyfikacji wystawiane są dokumenty RW /zużycie paliwa/, na których określony jest numer rejestracyjny samochodu oraz ilość tankowanego paliwa. Do każdej faktury zakupu paliwa dołączana jest specyfikacja tankowanego paliwa oraz dokumenty RW.

Na tej podstawie określana jest wartość netto zużytego paliwa przez samochody ciężarowe (od których przysługuje odliczenie podatku naliczonego) oraz przez samochody osobowe, a także kwota podatku VAT do odliczenia. Od ilości zużytego paliwa przez samochody osobowe, przedsiębiorstwo nie odlicza podatku VAT.

Zapytanie :

Czy Strona prawidłowo rozlicza podatek VAT wynikający z dostaw paliw do napędu samochodów osobowych i ciężarowych.

Stanowisko Strony:

Zdaniem Podatnika, Strona postępuje właściwie stosując przedstawiony sposób ewidencji zużycia paliwa mając na uwadze brak możliwości odzyskania podatku VAT od zakupów paliwa do samochodów osobowych.

Zgodnie z art. 14a §1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2007r., stosownie do swojej właściwości Naczelnik urzędu skarbowego (...) na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta ma obowiązek udzielić pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym.

W związku z powyższym udzielam interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego następująco:

Zgodnie z art. 86 ust.1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 ustawy.

Art. 88 ust. 1 pkt 3 w/w ustawy stanowi, że obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3.

Dotyczy to samochodów osobowych oraz innych pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, za wyjątkiem:
1) pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju : wielozadaniowy, van;
2) pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50 % długości pojazdu: dla obliczenia proporcji o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków.
3) pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4) pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5) pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku nr 9 do ustawy;
6) pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
7) przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:
a) odsprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub
b) oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Zgodnie z art. 86 ust. 5 ustawy o VAT spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w art. 86 ust. 4 pkt 1-4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań.

Kwotę podatku naliczonego stanowi co do zasady, zgodnie z art. 86 ust. 2 ustawy, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług oraz kwot podatku określonych w fakturach potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego. Stosownie do uregulowań zawartych w art. 86 ust. 10-13 prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje zasadniczo w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę, a jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w tym terminie, to może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za następny okres rozliczeniowy. Jeśli zaś w danym okresie rozliczeniowym podatnik nie wykonał czynności opodatkowanych, kwotę podatku naliczonego za ten okres przenosi się do rozliczenia na następny okres rozliczeniowy, zgodnie z art. 86 ust. 19 ustawy o podatku od towarów i usług.

Jeśli podatnik otrzyma fakturę, o której mowa w art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a lub lit. c, przed nabyciem prawa do rozporządzania towarem jak właściciel albo przed wykonaniem usługi, z wyłączeniem przypadków , gdy faktura dokumentuje czynności od których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 1, 2, 4, 7 9-11, to prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje z chwilą nabycia prawa do rozporządzania towarem lub z chwilą wykonania usługi.

Ponadto, jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w podanych terminach, to może obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, z zastrzeżeniem art. 81b ustawy Ordynacja podatkowa.

Reasumując zatem Podatnik zakupując paliwo może z uwzględnieniem art. 86 ust. 1 ustawy, dokonać w danym okresie rozliczeniowym, tj. w miesiącu otrzymania faktury albo w miesiącu następnym, obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy jego zakupie, ale tylko w tej części, która nie służy do napędu użytkowanych przez niego samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, z wyjątkami przewidzianymi w art. 86 ust. 4 ustawy.

W sytuacji, gdy dokonywane przez Podatnika pomniejszenie kwoty podatku naliczonego przy nabyciu paliwa o kwotę podatku naliczonego od tej części paliwa, która jest tankowana do samochodów osobowych i innych pojazdów samochodów o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, z wyjątkami przewidzianymi w art. 86 ust. 4 ustawy, zawiera się w tym samym okresie rozliczeniowym, stanowisko Podatnika w przedstawionej kwestii jest prawidłowe. Gdyby natomiast czynności te miały miejsce w różnych okresach rozliczeniowych, a w szczególności, gdyby Podatnik dokonał obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu danej dostawy paliwa w jednym miesiącu, a pomniejszenia podatku naliczonego o podatek naliczony od tej części paliwa, która przeznaczona była do tankowania samochodów osobowych w kolejnym miesiącu, to w pierwszym z tych miesięcy dochodziłoby do zawyżenia podatku naliczonego.

Zdaniem tut. organu podatkowego przedstawiony w piśmie sposób rozliczenia podatku naliczonego przy zakupie paliwa wlewanego do dystrybutora, a następnie tankowanego do samochodów na ciężarowych (od których przysługuje odliczenie) i do samochodów osobowych (od których nie przysługuje odliczenie) jest prawidłowy - o ile odliczany z każdej faktury podatek VAT dotyczy tylko tej części, która nie służy do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, z wyjątkiem przewidzianym w art. 86 ust. 4 ustawy.

Interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Zgodnie z art. 14a § 4 w związku art. 236 § 1 i § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej na niniejsze postanowienie służy Stronie zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie za pośrednictwem Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.