Pytanie:

Spółka jest podatnikiem VAT czynnym. Posiada wpis do ewidencji działalności gospodarczej, że przedmiotem działalności Spółki jest między innymi handel samochodami. W dniu 26.05.2006 r. od unijnego dostawcy XYZ nabyła samochód osobowy celem dalszej odsprzedaży (faktura sprzedaży z dnia 31.05.2006 r.). Samochodu nie był zarejestrowany. W dniu 26 maja 2006 r. Spółka wystawiła fakturę wewnętrzną, w której wykazała podatek należny według stawki 22%. Rozliczenia podatku dokonano w deklaracji VAT-7 za maj - odliczając cały VAT. Czy Spółka postąpiła prawidłowo?

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że przedmiotem działalności Spółki jest między innymi handel samochodami. W dniu 26.05.2006 r. od unijnego dostawcy Kuźnia Matrycowa Sp. z o.o. nabyła samochód osobowy celem dalszej odsprzedaży (faktura sprzedaży z dnia 31.05.2006 r.). Samochodu nie był zarejestrowany. W dniu 26 maja 2006 r. Spółka wystawiła fakturę wewnętrzną, w której wykazała podatek należny według stawki 22%. Rozliczenia podatku dokonano w deklaracji VAT-7 za maj - odliczając cały VAT.

Analiza wniosku wskazuje, iż Spółka zapytuje czy postąpiła prawidłowo odliczając całość podatku naliczonego wynikającego z ww. faktury.

Prawidłowość swojego postępowania Spółka uzasadniła powołując się na art.86 ust.3 ustawy o VAT, który ogranicza prawo do odliczenia podatku od towarów i usług od nabywanych samochodów osobowych oraz innych samochodów o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony. Wyjątki od tej reguły zawarte są w ust.4 tegoż art.86, który w pkt7 stanowi, iż ograniczenie, o którym mowa w ust.3 nie dotyczy przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest m.in. odprzedaż tych samochodów.

Ustosunkowując się do powyższego tut. Organ podatkowy stwierdza, że zgodnie z art.86 ust.1 powołanej ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art.15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art.114, art.119 ust.4, art.120 ust.17 i 19 oraz art.124.

Natomiast na mocy art.86 ust.3 wskazanej ustawy o VAT, w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca nie więcej jednak niż 6.000 zł.

Przy tym należy zauważyć, iż zgodnie z art.86 ust.4 pkt7 lit a ustawy o podatku od towarów i usług, przytoczony przepis art.86 ust.3 nie dotyczy przypadków gdy przedmiotem działalności podatnika jest odprzedaż tych samochodów (pojazdów).

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż podatnik dokonał odprzedaży przedmiotowego samochodu, czego dowodem jest faktura sprzedaży z dnia 31.05.2006 r., na którą powołuje się Spółka w niniejszym wniosku.

W związku z powyższym, stanowisko przedstawione przez Spółkę we wniosku z dnia 28.06.2006 r. zgodnie, z którym ograniczenie kwoty podatku naliczonego, wynikające z art.86 ust.3 powołanej ustawy o podatku od towarów i usług, nie ma zastosowania w odniesieniu do samochodu osobowego, który został nabyty z zamiarem dalszej odprzedaży - uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa niniejsza interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika, inkasenta natomiast wiąże organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Na niniejsze postanowienie zgodnie z art. 236 w związku z art. 14 a § 4 Ordynacji podatkowej służy prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie za pośrednictwem Naczelnika Lubelskiego Urzędu Skarbowego w Lublinie w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia.

Zażalenie od postanowienia organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciwko postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art.222 i art.239 Ordynacji podatkowej).